నదీతీరం లో నవ్వుల పండుగ

               నదీతీరం లో నవ్వుల పండుగ 

వేల జతల కళ్ళు మిల మిల మెరుస్తూ.... ఆ నారింజ రంగు సూర్యుడు స్వర్ణముఖీ నదిలో మెరిసి ఇందరి నవ్వులు  అద్దుకొని ఏడాదికొక మారు అని దాచుకొని వెళ్లిపోతూ వెలుగు దీపాలకు తన పని చెప్పేసి వెళ్ళిపోయాడు.నిజంగా ఆ ఇసుక తిన్నె మీద ఇసుకవేస్తే రాలనంత జనం.రెండు రోజుల నుండి భోగి గా మండి భోగి ఫళ్లు గా మురిసి ,పెద్దల ను ఉత్తరాయణ పుణ్యకాలాన తలుచుకుంటూ ఇంట్లో పిల్లలతో,కూతురు అల్లుళ్ళలతో, మనుమలు మనుమరాళ్లతో నాలుగు గోడల మధ్య జరిగిన పండుగ ఇదిగో ఈ ఏటి పండుగ పుణ్యమా అని స్వర్ణముఖీ తీరాన నాయుడుపేటలో గాలిపటాలతో పోటీ పడుతూ ఎగిరింది.స్వర్ణముఖీ పండుగ పేరుతో సూళ్లూరుపేట ఎం.ఎల్.ఏ గారు చేసిన ఏర్పాట్లుతో ఒక్కొక్కరూ ఇంట్లో చేసుకున్న పండుగ ఇక మూడురోజులు సామూహిక పండుగై ఇదిగో స్వర్ణముఖీ నీటి అలలతో చెలిమి చేసింది.ఆరుబయట శబ్ద కాలుష్యం అనే మాట వదిలేసి ఎన్ని కుటుంబాలు జేబులు నింపుకొని,నిండుగా నగలు వేసుకొని,కొత్త బట్టలు కట్టుకొని,చిన్ని నవ్వులను భుజాల పై ఎత్తుకొని.....తన తీరం లో తిరుగుతూ ఉంటే ఆ నదీమ తల్లి తన బిడ్డలను చూసుకొని బంగారు నవ్వులతో మురిసిపోయింది.//నీలకంఠేశ్వరుని దర్శించుకొని పాదాలు అన్నీ నది రెండో తీరానికి పరుగులు తీసాయి. దూరంగా ఇసుకలో గాలిపటాల కోలాహలం,పైకి ఎగిరే బెలూన్స్ ను పోటీకి రమ్మంటున్నాయి.చిన్నారి తలలు అటు ఇటు తిరుగుతూ అటు చూడు,ఇటు చూడు అంటూ పెద్దల చేతులు వదిలి పరిగెత్తే దూడల్లాగా మారాం చేస్తున్నాయి.లోపల నుండి వచ్చే తిరణాల పిల్లవాడిని నిమురుతూ బయట ఉండే పిల్లల చేయి పట్టుకోలేక పెద్దల కంగారు పడుతూ మురిసిపోతున్నారు. లేజర్ లైట్స్ తో పెద్ద వేదిక,పక్కన రంగుల రాట్నాలు,చిన్నవి,పెద్దవి బొమ్మల అంగళ్ళు, దూరంగా ఒక వరుసలో ఇంత తిరిగారు తిని అలసట తీర్చుకోండి అంటూ ఆహార పదార్థాల షాప్స్,మిరప,అరటి బజ్జీలు,ముంత కింద పప్పు,ఈ రోజు పిల్లల కోసం గోబీ,పానీ పూరి,నూడుల్స్,రేగు కాయలు,ప్రతి ఒక్కరికీ లాభం బాగానే ఉంది అనే సంతోషం!//తిరణాలు జరిగినపుడు ఇందరికి సెలవు ఎలా దొరుకుతుంది!ఇంతమంది వచ్చినపుడు తిరణాలు జరగాలి కానీ.పండుగ సామూహికం అయితే ఆనందం పదింతలుగా ఉంటుంది.లోపలి కి అడుగు పెడుతూ ఉంటేనే మొదలు హాయ్ అంటూ ఎదురొచ్చే వాళ్ళతో నవ్వుల పంపకం,ఇప్పుడిక లోపలి పూలచెట్టు మమతలు ఎదుటివాళ్లకు ఇవ్వడం మొదలు అవుతుంది.ఇవ్వడం లోని సంతోషం ప్రేమలో మాత్రమే పెరుగుతుందేమో!మీ అమ్మాయి రాలేదా?ఈయనే కదా అల్లుడుగారు?మీ అబ్బాయి ఎక్కడ?పెద్దవాళ్ళ ఆరాలు,కుశల సమాచారాలు.ఫ్రెండ్స్ ను హగ్ చేసుకుంటూ కాలేజ్ కోసం దూరం అయిన స్నేహాలు,చిన్నప్పటి కబుర్లు చెప్పుకుంటూ సంకల్లో పిల్లల్ని చూపి మురుసుకునే పెళ్లి అయిన కూతుర్లు,కొత్త వాళ్ళతో పరిచయాలు పెంచుకుంటూ పాత అయిపోతున్న అల్లుళ్ళు. సినిమా కూడా పండుగ సందడే కానీ ఇదిగో ఈ మనసుల అలాయ్ బలాయ్ అక్కడ ఉండదు.చేతులు పట్టి లాగుతూ రంగుల రాట్నాల వైపుకు బరువుగా నడుస్తూ దూరంగా వెళుతున్న మిత్రులకు చేయి ఊపుతూ ఉంటే ఆఫీస్ టెన్షన్ మొత్తం హాయిగా పక్కన పడేసి చిన్నప్పటి మనిషిగా మారిన ఫీలింగ్!//ఒక్కో రంగుల రాట్నం దగ్గర తోసుకుంటూ తండ్రులు క్యూ లో నిలబడి టికెట్ తీసుకొని జాగ్రత్తగా ఎక్కిస్తూ ఉంటే తల్లులు మెరిసే కళ్ళతో సంకలోని పాపలకు వాళ్ళ విన్యాసాలు చూపుతూ ఉన్నారు.ఎంట్రీ టికెట్ లేదు.భారీ వ్యాపారం లేదు.చక్కగా పిల్లలకు ఏ స్థాయి తండ్రి అయినా వాళ్ళ కోరిక తీరా ఆడిస్తూ ఉన్నాడు.ప్రతి తండ్రి మొహంలో గర్వం చంద్రయాన్ 2 ను తానే సాధించినట్లు మెరిసిపోతూ తన బాల్యాన్ని తానే భుజాల మోస్తూ,కొలంబస్ పడవ లో దూకి కేకలు పెడుతూ,రంగుల రాట్నం లో గిర గిర తిరుగుతూ,డ్రాగన్ రైల్లో ,బీద గొప్ప తేడాలు మరిచి ఇసుకలో తిరుగుతూ మళ్లీ బాలుడుగా మారుతున్న నాన్నతనమే ఎక్కడ చూసినా!ఇప్పుడు ఆఫీస్ టార్గెట్స్,రాజధాని గొడవలు,సి.ఏ.ఏ లు,రైలు రిజర్వేషన్ లు,ఎగిసిన జి సాట్ లు ఎవరికి కావాలి?కుటుంభం ఇంత మాత్రపు సౌలభ్యం తో జరుపుకొనే ఒక వెసులుబాటు కావాలి కానీ.దూరంగా స్టేజ్ మీద ఉపన్యాసాలు తరువాత ఊపిరి పీల్చుకుంటూ స్వరాలు వెలిగిస్తూ ఉంది వైలెన్ నాదం మహా గణపతిమ్ అంటూ స్వర్ణముఖీ కి స్వరాల ఉయ్యాలలు వేసింది.క్లాస్,మాస్ సాంగ్స్ మేము ఇద్దరం ఒకటే అని వెలుగు నీడలా మధ్య జనాల మనసులు పాదాలు లయగా ఊగేట్లు చేస్తున్నాయి.//ఆడి అలిసిన చిన్న దేహాలు,మోసిన పెద్ద భుజాలు కావాలిసినవి కొని కడుపు నింపుకున్నాయి.లేత తీవేలు అలిసిన కళ్ళను మూసి మెడ ను చుట్టుకుని కళ్ళు మూస్తూ ఉంటే,వెను దిరిగి ఇంటి వైపు నడుస్తున్న నాన్న పాదాలు రేపటి భాద్యతల బరువును తిరిగి ఆలోచనల్లో మోస్తూ భారంగా కదులుతున్నాయి.జీవితం కష్టం కానిది ఎవరికి?ఎంత చెట్టుకు అంత గాలి.ఒకరికి ఈ రోజుటి ఆకలి సమస్య అయితే,ఇంకొకరికి రేపు కట్టాల్సిన లోన్ సమస్య.సమస్యలు వేలు ఉంటేనేమి, ఈ మూడు రోజుల సంబరం మనసులో కొత్త హుషారును నింపుతూ ఉంటే. ఫర్లేదు లేరా దేహం ఉన్నవరకు బాధలు ఉండేవే, ఈ సారి పండుగకు మళ్లీ రా కాసిన్ని కబుర్లు పంచుకుందామ అని అందరినీ స్వర్ణముఖీ వీడుకోలు చెప్పింది.

                @@@@@

            #వాయుగుండ్లశశికళ

భద్రపరుచుకోవాల్సిన జ్ఞాపకం

           భద్రపరుచుకోవాల్సిన జ్ఞాపకం 

                              .....#వాయుగుండ్లశశికళ,21-92019

కాలం తన గుప్పిట మూసి తెచ్చి కొన్ని అద్భుతమైన రోజులు నాన్న తిరణాల నుండి మన కోసం తీసుకొని వచ్చి హఠాత్తుగా మనను కేరింతలు కొట్టే చిన్నపిల్లగా చేసేస్తుంది అని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.

ఇదిగో ఈ గురజాడ వారి జయంతిన జరిగింది ఒక అద్భుతం మిగిలిన జీవితానికి సర్వీస్ జ్ఞాపకంగా దాచుకొని పిల్లవాడు దాచుకున్న గవ్వలు చూసి మురిసినట్లు!

వీరభద్రుడు గారు మీ నాయుడుపేట కు జెడ్.పి.స్కూలు విజిట్ కి వచ్చియున్నారు అని ప్రతిమ అక్క మెసేజ్!గురువుగారు అంత దగ్గరకు వస్తే చూడలేకపోతే ఎలా?ఎన్ని ఏళ్ల నుండి అనుకుంటున్నాను మాట్లాడాలి అని.ఉదయం బయోమెట్రిక్ పెట్టేసాను.పని వదిలి కదలలేను. లోపల స్థిమితంగా ఉండలేక పోతున్నాను.పిల్లల కోసం వండిన నిండు కుండ దించలేక,వదలలేక అవస్థ పడుతున్న తల్లి లాగా నేను.చివరాశగా సార్ కి మెసేజ్ పెట్టాను.నేను మిమ్మల్ని కలవవచ్చా?

మీ బడి ఎక్కడ అమ్మా?చెప్పాను.

అక్కడే గేట్ దగ్గర ఉన్నాము.లోపలికి వస్తున్నాము.గబగబా పరిగెత్తాను కార్ దగ్గరకు.కాళ్ళు సహకరించడం లేదు.దేవుడు అయినా చటుక్కున ప్రత్యక్షం అయితే మర్యాదలు చేయడానికి పూలు అయినా ఉండొద్దా?సార్ తో పాటు మా సర్వశిక్షఅభియాన్ అధికారులు బ్రహ్మానందరెడ్డి గారు,విజయ లక్ష్మి గారు,లక్ష్మీ గారు మా ఎం.ఈ.ఓ లు.పి.డి గారు వచ్చారు,స్టాఫ్ అందరూ పరుగులు తీస్తూ ఉన్నారు.నాకు పై అధికారి కనపడటం లేదు మా సాహిత్య గురువుగారు తప్ప.హఠాత్తుగా కృష్ణుని చూసిన విదురుని లాగా ఉంది నా పరిస్థితి.ఏమి అతిధి మర్యాదలు చేయాలి!

ఒక వైపు శనివారం షెడ్యూల్ ప్రకారం డీర్ ప్రోగ్రాం కి (డ్రాప్ ఎవరీ థింగ్ ఎంజాయ్ రీడింగ్)

పిల్లలను సమావేశపరిచాము.ఇంతటి సాహితీ అతిధి ఏ డీర్ ప్రోగ్రాం కి వచ్చి ఉండరు.మా పిల్లల పుణ్యం.

పరిచయ కార్యక్రమ భారాన్ని నేను తీసుకున్నాను.ఫర్లేదు ఉడుత తాను మోయగలిగిన ఇసుక వారధికి మోయలేదా!

చెపుతూ ఉన్నాను పిల్లలకు ఆయన గురించి,కానీ ఆకాశానికి మొదలు తుది ఎక్కడ?చక్కగా అర్హతలు పెంచుకుంటూ ఒక అధికారిక పదవి చేపట్టిన ఉన్నతుడిని చూపాలా?గిరిజనుల కోసం తన పరిధిలో ఎన్నో చేసిన ఒక సమాజ సేవకుని చూపాలా,మా లాంటి శిష్యుల కోసం నిరంతరం సాహితీ వ్యాసాలు వ్రాసే గురువును చూపాలా,అనువాదకుడిని చూపాలా,కవిని చూపాలా,నిరంతర సాహితీ అధ్యయన ప్రయాణికుని చూపాలా,తెలుసుకున్న వెలుతురు వెనుక వాళ్లకు దీపంగా పరిచిన ఆకాశ దీపాన్ని చూపాలా,ఇవన్నీ కాకుంటే ఆయనలో నేను చూపగలిగిన అత్యుత్తమ విషయం ఆయన ఈ పిల్లలలాగే గురుకుల పాఠశాల విద్యార్థి,తాడికొండలో. మా పిల్లలకు దగ్గర చేయగల ఆత్మీయసూత్రం ఇది.చెపుతూ ఉన్నాను కళ్లు మాత్రం చెమ్మగిల్లుతూనే ఉన్నాయి.వారితో వచ్చిన అధికారులు కూడా సార్ తో జ్ఞాపకాలు పిల్లలతో పంచుకున్నారు.

అందరి చూపులు భద్రుడి గారి వైపే!మెల్లిగా సాగిన గొంతు మానస సరోవరం నుండి దాటి హృషీకేశ్ వైపు గంగమ్మ ఉరవడి అందుకుంది.ఆయన మాటలు చిన్నతనపు జ్ఞాపకాల వెంట నడుస్తూ.....అన్ని కిలోమీటర్లు నడిచి గ్రంధాలయం లో చందమామలు ఆపకుండా చదివిన సంగతులు,తత్వ శాస్త్రం బోధించేవారు లేకుంటే తానే తనకు గురువై గ్రంధాలయం లో చదువుకోవడం,పరా విద్య,అపరా విద్య,ప్రేమ తో మనిషి మనీషి గా మారే క్రమంగా.....ఒకటా, రెండా!పాలు పొంగి దొర్లిపోతున్నట్లు జ్ఞానం ఆయన నుండి మాటలుగా పొంగుతూనే ఉంది.

కల లాగే మీటింగ్ అయిపోయింది.కార్ కదులుతూ ఉంది.చేతులు జోడించాను.కొండ దేవుడి దగ్గరకు రాలేకపోతే దేవుడే కొండ దగ్గరకు వస్తాడు.పిల్లలందరి ముందు గురువుగారు ఒక్క మాట అన్నారు,శశికళ నా అభిమాని, నా చెల్లెలు అని!చాలు.తాను చల్లిన ఇసుక జ్ఞాపకంగా వీపుపై మోయడానికి ఉడుత కి ఎంత భాగ్యం.

పిల్లలు పాడుతూ ఉన్నారు"మళ్లీ రాలేరా!మమ్మల్ని మరిచిపోతారా?"

ఇంత చిన్న వయసులో ఆయనను చూసిన జ్ఞాపకం దొరికింది వారికి.వారిది భాగ్యం.

మళ్లీ సమస్య గుర్తుకు వచ్చింది,విదురుడు భక్తిలో పడి తొక్క తీసి ఇచ్చినట్లు,ఫలాన్ని పొందలేక పోయినట్లు....ఇంతదూరం గురువుగారు స్కూలువిజిట్ కి వస్తే చిన్న ఆటోగ్రాఫ్ అడగకపోతిని!అప్పుడు ఇన్నిసార్లు గిల్లి చూసుకునే బాధ తప్పేది.

(వాడ్రేవు వీరభద్రుడి గారికి నమస్సులతో)

           

"ఒక ఉడుత జ్ఞాపకం", ప్రతిలిపిలో చదవండి:

https://telugu.pratilipi.com/story/4clqurdqoi7v?utm_source=android&utm_campaign=content_share

భారతీయ భాషల్లో అపరిమిత కథలను పూర్తి ఉచితంగా చదవండి,రాయండి మరియు వినండి

#శివయ్య@75

#శివయ్య@75

 శివయ్య@75

                         #వాయుగుండ్లశశికళ,7-8-2018

శివయ్యా!

భలే వాడివయ్యా 

గుప్పెడు కవితావాక్యాలు జేబులో వేసుకొని వచ్చి 

ఎన్ని హృదయాలు నీ వైపుకు లాగేసావు!

ఒక్కచిగురాకు తాకిడికే తూలే బక్కపలుచని వాడు

ఇన్ని ఆత్మీయతలు ఎలా సాదించాడో చెప్పమంటుంది కాలం 

ఆ రహస్యం నువ్వే చెప్పు

ఒక్క వాక్యం లో వేల నేత్రాలుగా విప్పారడం నీకలవాటేగా 

పెన్న నీళ్లు తాగిన పుణ్యం కాబోలు నెల్లూరు ఈరోజు నీ పుట్టినరోజు వేడుక సంబరంగా జరుపుకుంది 

ఈతకోట వారి సంకల్ప బలం మందిని చేర్చుకొని 

విమర్శలను ఒరుసుకుంటూ చప్పట్ల తీరం చేరిపోయింది!

కొత్తపుస్తకపు పరిమళం లా మా ఊరు వచ్చిన 

కవికి నోరు తీపి చేసి ఆలింగనాల శాలువా కప్పింది

కవిలోకం 

శివా!భూమి ఆకాశం కలిసే చోట ఎక్కడో కలిసే ఉంటాము ......పెనవేసున్న రైలుపట్టాలు ఉన్నాయని రాసుకోనీ వాళ్ళని ,

ఎంత ప్రేమ కురిసింది దేవిప్రియ గారినుండి!

నిలువెత్తు మాటే నువ్వట 

సామాన్యుడికి బలమట

నువ్వు మనవడివి లోకి వెళ్లినా 

మనవడు నీ లోకి వచ్చినా 

జాలువారేది కవిత్వమట

ఏమి మాటలజాలు ఉమగారిది!

నీ దారి నిరంతరం పారే కవితల నది 

ఆత్మీయతలు కు నెలవది 

కాళిదాసు గారి ఆప్యాయత,జయప్రద గారి 

ఆత్మీయత నీ గుండెను నింపే ఉంటాయిలే!

అతడు మేము అంటూ ఎన్ని కలాల కవాతులు

గుండె కవాటాలు తెరిచి ప్రేమను కుమ్మరిస్తూ 

తండ్రి అనురాగాన్ని నీ నుండి పొందినవాళ్ళు 

అమ్మ లాలనను నీ ఒడి లో చూసినవాళ్ళు 

ఇప్పుడు వెదురులు పగలగొట్టి వేణువులు చేసారు, అక్షర రాగాలు ఆలపించడానికి 

నేను ఒక్కణ్ణే అనుకున్నాను,వెనుకకు తిరిగి చూస్తే 

ఎన్నో మిణుగురులు 

ఆ కాంతి వైపు ఎగురుతూ అంటున్నారు 

ఎన్ని గుండెల్లో కవిత్వం వెలిగించావో 

నీ పుట్టినరోజు ఆ వెలుగులో వెలిగిపోతూ ఉంది 

నిరంతర జ్వలనాల కవీ

కన్నీటితో ముంచిన బొటనవేలితో సాక్ష్యం అద్దగల నీ బాటలో ఇప్పుడు వేల పాదాలు 

నీ పథాన్ని చరిత్ర చేస్తూ 

ఇప్పుడు నీ ఆత్మ కథ వేల హృదయాల ప్రేమ కథ!

ఒక సామూహిక స్వరమై ప్రతిధ్వనించే నువ్వు....

శివుడా..నువ్వు శివుడవ్వకూడదు,ప్రజాకవి సత్కీరుడవ్వాలి....

నీ పలకరింపే కవితలకు ఊపిరూదే అమృతం 

శివమెత్తిన తెలుగు పద్యం నువ్వు 

సహనం నీ భుజాన వేలాడే అమ్ములపొది

కవిత్వాన్ని ఎలా చేదుకోవాలో చెప్పి 

మా దోసిట్లో కొన్ని అక్షరాలు పోసి గుండెలకు హత్తుకొని

కవిత్వంలా నిలబడ్డ మనిషివో

మనిషిలా నిలబడ్డ కవిత్వమో!!!

కాలంలోకి వెడతావో

ఒడ్డుకు చేరి కవిత్వం అవుతావో

ఏదైతే నేమిటి 

శివుడా...నువ్వు శివుడవ్వకూడదు,ప్రజాకవి 

సత్కీరుడవ్వాలి 

ఒకటి మాత్రం ఈరోజు అందరికీ తెలిసిపోయింది 

75 ఏళ్ల వయసు నీ దేహానిదే 

నువ్వు ఎప్పుడూ పిల్లల్లో పిల్లవాడివి

యువకుల్లో యువకుడివి 

అందరిలో కలిసిపోయే నెలబాలుడివి 

చేత్తో కవితా కేతనం ధరించి 

చరిత్రకు బాటవేస్తూ కదిలే 

నిరంతర పథికుడివి!!

               @@@@@@

నిన్న 6-8-2018 శివారెడ్డి గారి జన్మ దినం సందర్బంగా నెల్లూరు టౌన్ హాల్  "అతడు మేము"కవితల పుస్తకం ఆవిష్కరించారు .

అందులోని కొన్ని వాక్యాలతో కవితా రూపం లో వ్రాసిన కవితా పుస్తక సమీక్ష.

శివారెడ్డిగారికి నమస్సులతో.....శశి తన్నీరు

గురు పూర్ణిమ రోజు దొరికిన ఆశీస్సులు

ఎంత చక్కటి రోజు!!
నేను చెప్పిన కొన్ని కృతజ్ఞతలు
వాడ్రేవు చినవీర భద్రుడి గారి దగ్గర నుండి ఇంత చక్కటి ఆశీస్సులు గురుపూర్ణిమ రోజు తీసుకుని వస్తాయి అనుకోలేదు.
సార్ మీ మంచి మనసుకు వందనాలు.
Sasi Thanneeru గారు, ఇంత ఆదరణీయంగా రాసిన మీరే నాకు గురువులు. చిన్నవారు కాబట్టి ఆశీస్సులు, గురుత్వం చూపించినందుకు నమస్సులు.

మీరు రాసిన పోస్టుని  తిరిగి నా మిత్రులకోసం ఇక్కడ యథాతథంగా పంచుకుంటున్నాను.

____________________________

వాడ్రేవు చినవీర భద్రుడు గారికి నమస్సులతో గురుపూర్ణిమ శుభాకాంక్షలు.

నిండుగా పూసిన అక్షరాల చెట్టు.

రేపటి దాకా సమయం ఇచ్చి గంటకే పని ఎంతవరకు వచ్చింది అని అడిగే జీవిత వత్తిడిలో కాళ్లకు చక్రాలు కట్టుకోని పరిగెత్తుతూ ఉంటే ఒక చక్కని పరిమళం సేదతీరమని దారి పక్కకు పిలిచి దాహం తీర్చే చల్లని నీటినిచ్చి, నీడను ఇస్తే ఎలా ఉంటుంది?

ఇదుగో భద్రుడు అని ప్రేమగా సాహిత్యలోకం పిలుచుకునే వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు గారి అక్షరాలంత హాయిగా ఉంటుంది!!

'నిండుగా పూసిన మామిడి చెట్టు ఎదుట ఏ ఒక్కరు ఒంటరి కారు'
...... చినవీరభద్రుడు

ఆయన మాటలంత నిండుగానే ఎన్నివ్యాసాలు, ఎన్ని అనువాదాలు,ఎన్ని కవితలు,ఎన్ని సమీక్షలు,ఎన్ని ముందుమాటలు ,ఎన్ని తర్కాలు. నిజంగా నిండుగా పూసిన మామిడిచెట్టు!!

ఎవరి ప్రచురణ కోసమూ ఎదురు చూడరు.జ్ఞానం నాకే ఉండాలి అని దాచుకోరు.

నేర్చుకుంటే చెట్టును మించిన గురువు లేరు ఎక్కడా!

ఈ జ్ఞానపు చెట్టు నీడలో అందరం నేర్చుకొనే శిష్యులమే

నేర్చుకోవడం లోని బాల్యకాలపు ఆనందం ఈయన వద్ద నేర్చుకోవాలి.

ఈ వయసులో సాహిత్యం బాటలోనే నడుస్తూ ఇంకోవైపు నీటిరంగులు అద్దుకున్న ప్రకృతిని తన కుంచె నుండి జాలువారుస్తూ . ... కబీరు నాది దుఃఖం లేని దేశం పుస్తకం మీద తన కుంచె అందాన్నే ముఖ చిత్రంగా నిలపడం ఎంత బాగుంది!

కెంజాయ రంగు ఆకాశం క్రింద నీటిలో తన ప్రతిబింబము చూపిస్తూ ఉన్న హంస , పుస్తకపు లోపలి మాటలను ముందే తనలో చూపిస్తూ''అతని'' స్పృహ వల్లనే కబీరు తాను ఎక్కడ నుండి వచ్చాడో అక్కడకు చేరుకుంటాడు. ..... ఎక్కడికి? తన బింబం ఏదో అక్కడకి చేరుకుంటాడు.

ఎంత చక్కగా గీసారు , ఎంత చక్కగా వ్రాసారు!

ఒక వైపు ఋగ్వేదం లోని సూక్తులు వివరిస్తూ తర్కిస్తూ ఉంటారు,ఇంకో వైపు నాచ్చియార్ తిరుమొళి భక్తి ఆవేశాన్ని విచారిస్తూ ఉంటారు, ఇంకో వైపు అనువాదాలను,100 రోజులు నీగ్రోల స్వతంత్ర స్వరాన్ని గానం చేయగల కలం బలం వీరికి గాక ఎవరికి ఉంది?

పాల్స్ రోబన్ ,లొరేయేన్ ,మాయా ఏంజిలో అందరూ తమ భావాలను భాష దాటి సజీవంగా ఈయన కలం లో ఒంపుతూ ఉంటారు. మాయా ఏంజిలో గురించి వై ద కెజెడ్ బార్డ్ సింగ్స్ అని వివరిస్తూ వీరు చెప్పే వ్యక్తిత్వ పాఠాలు దాచుకోతగినవి.

ఇంకో వైపు తన ఉద్యోగ అనుభవాలు, గిరిజనులు కోసం చేసిన పోరాటాలు మనతో పంచుకుంటూ ఉంటారు. కొత్త బోధనా పద్ధతులు చర్చిస్తూ ఉంటారు. ఎప్పుడూ నేర్చుకుంటూనో, నేర్చుకున్న జ్ఞానం పంచుతూనో ఉండే చలివేంద్రం ఈయన!!

ఒక వైపు ''ఒక శతాబ్దానికి దర్పణం మునిపల్లె రాజు '' అని పోయినవారి  జ్ఞాపకాలు గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ గౌరవిస్తూ, చిన్న పాప వ్రాసిన కవితలోని ''ఇప్పుడు వచ్చిన అమ్మ కన్నీళ్లు ఖచ్చితంగా ఉల్లిపాయలివి కాదు'' అనే వాక్యాలను సమభావంతో స్మరిస్తూ ఉంటాడు.

ఎలా అర్ధం చేసుకోగలం వీరిని .... వీరు రూమి నుండి మనకోసం పట్టుకొచ్చిన వాక్యపుష్పాల పరిమళం తో తప్ప!

''కొందరు మనల్ని పలకరిస్తే కస్తూరి పరిమళం గుప్పుమంటుంది. మరికొందరిని పలకరిస్తే పొగ కమ్ముకుంటుంది'' ..... రూమీ

నిరంతరం నేర్చుకుంటూ ఉండటం పక్క వారికి ఆ వెలుగు పంచడం,చివరికి ఒక చిన్న గీత తెలుగును రెండుగా విభజించి ఆయన ఈ వైపుకు రావాల్సి వచ్చినపుడు కూడా , ఇల్లు వదిలిన బెంగతో వదలినపుడు కూడా ఒక మాట అంటారు ''ఇపుడు నేను కొంచెం వంట చేయడం నేర్చుకుంటూ ఉన్నాను. ఆడవాళ్ళ కష్టం నాకు అర్ధం అవుతూ ఉంది''

''సాయంకాలపు చెర్రీపూలు
నేడు అప్పుడే రేపుగా మారిపోయింది''.
                                జపనీయ కవి హైకూలు నుండి .

''అది పేపర్ లో వచ్చిన ఆర్టికల్ అయినా ,'పుస్తకం ప్రచురించినా, 'ఫేస్ బుక్ పోస్ట్ అయినా కనపడేది ఒకటే- ఆ వ్యక్తి శ్రద్ధ, నిరంతర అధ్యయనం!

ఆయన వాక్యాల్లోనే ..

''మనిషిని కవి చేసేవి రెండే
ఒకటి అతను పుట్టిన ఊరు
రెండు ఉందని అతడు నమ్మే ఇంకో ప్రపంచం''

ఆ ఇంకో ప్రపంచమే ఇప్పటి కవితల పుస్తకం ''కొండ మీద అతిథి '' వైపు ఆ కాలాన్ని నడిపించి ఉంటుంది.

ఇంకా మొన్న చిగుర్చిన ఉగాది కవితలోని పంక్తులు-

''చెట్టులాగా ఉగాదిని శిరసావహించడం ఇంకా సాధన చేస్తూనే ఉన్నాను ''.

ఆకులు చిగురించినా , రాలిపోయినా అదే స్థిత ప్రజ్ఞతతో ఉండే చెట్టు నుండి ఇది నేర్చుకోవాలి అని తానే ముందు సాధన చేస్తూ చెపుతున్నారు.

''జీవిత కాలం పొడుగుతా నన్ను నేను శృతి చేసుకుంటూనే ఉన్నాను:"

మనిషి జీవితం మొత్తం తప్పులు సరిదిద్దుకుంటూ పయనిస్తూనే ఉంటాడు. నేను తప్పులే చేయను అనేవాడిది ఎంత మూర్ఖత్వం. ఈయన తనను తానూ శృతి చేసుకుంటూ పయనిస్తున్నారు అని యెంత చక్కని స్వరాన్ని వినిపించారు!

''ఒక చెట్టులాగా, ఒక చెరుకు గడ లాగా ,ఒక కోయిల లాగా ఉగాదిని స్వీకరించాలి, అందరికీ ఆ తీపిని పంచాలి అనే ఆకాంక్ష ఎంత గొప్పది''

ఈయన పేస్ బుక్ ఫాలోయర్ గా నేను అందుకున్న జ్ఞానానికి ఎన్ని కృతజ్ఞతా వాక్యాలు చెప్పినా చందమామకు నూలుపోగు సమర్పించినట్లే!

ఎక్కడివో ఈయనకు ఇంత చక్కటి ఆలోచనలు. బాల్యకాలావస్థ లోనే ఉంటూ విమర్శలకు కూడా నవ్వును పంచేె ఆ ధీరత్వం!!

బహుశా ఈయన వ్రాసినట్లు ... రోజువారీ జీవితం లోంచే స్వర్గం వైపుగా నడిచే విద్యని రూమీ నుండి కబీరు, కబీరు నుండి ఠాగూరు, వారినుండి వీర భద్రుడు గారు నేర్చుకొని ఉండవచ్చు.

***

ఇంకా అంటారు కదా ..

''ఇంత జీవితం వృథాగా గడిపాను ,చీనా జపాన్ చిత్రకారుల్లాగా ఒక  వెదురుపోదనో, తూనీగనో చిత్రీకరించితే చాలు అని !

- శశి తన్నీరు