Showing posts with label కధలు. Show all posts
Showing posts with label కధలు. Show all posts

Monday, 30 October 2017

అదే సరదా మాకు

అదే సరదా మాకు 

నీకు ఈ విషయం తెలుసా? 
వచ్చేసాడు నాయనా గాలిగాడు. 
గాలి కంటే వేగంగా వార్తలు అందరికీ మోస్తూ ఉంటాడు. 
ఇంకా వార్తకు పెప్పర్ చల్లడం లో దిట్ట. 
అయినా బోర్ కొట్టే ఈ ఆఫీస్ పనిలో అవి కూడా ఇంట్రస్ట్ 
గా ఉంటాయి. ఇతరుల జీవితాల్లో పీపింగ్ చేసి కామెంట్ 
చేయడం బోలెడు సరదాగా ఉంటుంది. 
చేసే పని ఆపేసి చూసాను. 

మనోడి పేస్ బుక్ ఫ్రెండ్ ఇంకా దగ్గర రిలేషన్ అయిపొయింది. 

నిజమా ,అన్నాను. 

అవునురా బాబు. టూర్ కి కూడా వెళ్లపోతున్నారు. 
వాడి టేలెంట్ ఏమి ఉందిరా బాబు. ఎవరినైనా 
ఒప్పించేస్తాడు.నీకు బోలెడు తెలివి అంటావు ఎందుకు?

హుష్ లాభం లేదు,ఏదో ఒకటి చెప్పాలి అనుకున్నాను. 

నాకు బోలెడు మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు నీకు తెలుసు కదా!

ఉండారులే పెద్ద పరస్పరంగా పొగుడుకుంటూ , 
వాళ్ళు కాదు ఒక్కరికైనా నువ్వు ప్రొపోజ్ చేసావా?

నిజమే చెయ్యలేదు.అయినా శారద గుర్తుకు వచ్చింది. 

తల అడ్డంగా ఊపాను తలవంచుకొని. లోపలెక్కడో 
ఏదో జంకు. 

మరదే నీ ఫ్రెండ్స్ లో నీకు ఇష్టమైన ఫ్రెండ్ ఎవరు?
పోనీ నీతో బాగా క్లోజ్ గా మాట్లాడేది ఎవరు? అడిగాడు. 

చెప్పాను. 

ఇంకేమిటి?నీ మీద ప్రేమ లేకుండానే అంత క్లోజ్ గా 
ఉంటుందా?చెప్పెయ్యి. వీలయితే హ్యాపీ గా ఎంజాయ్ చెయ్యొచ్చు. 

ఆమె అలాటిది కాదేమోరా!

ఏమిటి కాదు. అందరు ఇక్కడికి వచ్చేదాకా మంచివాళ్ళే. 
దీనిలోపలికి వచ్చినాక కదా లోపల మనిషి బయటకు 
వచ్చేది. 

ఇంటి దగ్గర శారద గుర్తుకు వస్తూ ఉంది. క్యారియర్ నుండి 
మెల్లిగా వచ్చే కూర వాసన,లోపల నుండి ఇంకేదో. 

మౌనంగా ఉన్నాను. 

పేస్బుక్ లో అకౌంట్ ఉందంటే అదేమీ పెద్ద .... ... కాదులే, 
నువ్వు ఇంత ఇది అయిపోవడానికి. యెంత మంది తో 
వగలు పోతూ చాట్ చేస్తుందో ఎవరికి తెలుసు?

సీరియస్ గా చూసాను. 


అది కాదు రా ..... అదీ .... అదీ..... నీళ్లు నమిలాడు. 

ముందు కొంచెం సంస్కారంగా మాట్లాడటం నేర్చుకో!
తన శరీరాన్ని అమ్ముకున్న ఆడదాన్ని అయినా మనం 
తప్పుగా అనకూడదు , నిజంగా అమ్మ తన శరీరాన్ని 
చీల్చి జన్మను ఇవ్వకపోతే మనం అసలు పుట్టి ఉంటామా?
తనను అలాగా మాట్లాడితే నేను ఒప్పుకోను. 

కోపం తో కూడిన దుఃఖం లోపల ఏదోగా ఉంది. 
ఎప్పుడూ ఇంత హార్ష్గా ఎవరితో మాట్లాడింది లేదు. 
ఎందుకు ఇప్పుడు ఇంత  ఫీల్ అవుతున్నాను. 
ఎవరో తెలీని ఒక వ్యక్తి కోసం!  

సరే సరే కూల్. నువ్వు అందరికన్నా గొప్పగా ఉండాలని 
చెప్పాను. ఇదంతా ఫెక్ వరల్డ్ రా. జస్ట్ ఫర్ ఫన్ . 
ప్రొపోజ్  చేసి చూడు , నీకే తెలుస్తుంది దానిలో 
యెంత హ్యాపీ ఉందో . 

నిజమే నా ఉనికిని  ఎవరికైనా ఒక మంచి జ్ఞాపకం 
చెయ్యగలను. కానీ తనకి ఒక మంచి జ్ఞాపకం 
ఉంటుంది. 

ఆలోచిస్తూఉన్నాను . 

ఇంకా ఏమిటిరా ఆలోచిస్తావు?ఈ రోజు రేపు ఆదివారం ఆలోచించి 
కవితో కధో వ్రాయి. దెబ్బకి నీ ఫ్రెండ్ నీ చుట్టూ తిరగాలి. 

మనసుకు లొంగని వారు ఎవరు!ఎంతటి వివేకం అయినా 
ఒడి[పోవాల్సిందే. .... మెల్లిగా తలా ఊపాను. 

ఆలోచనలో వాడు ఎప్పుడు వెళ్లిపోయాడో కూడా చూడలేదు. 

                     ***********
వచ్చారా! ఇంటికి వెళ్ళగానే హడావడిగా తిరుగుతూ పిల్లలని 
రెడీ చేస్తుంది శారద. 

టీ చేతికి ఇచ్చి,త్వరగా రెడీ కాండీ. అంది 

ఎక్కడికి? మనసులో వ్రాయాల్సి ఉత్తరం తిరుగుతూ ఉంది. 
విసుగ్గా మళ్ళీ ఎక్కడికి ?అడిగాను. 

మర్చిపోయారా?పాపకు ఈరోజు మూడో ఏడాది టీకా 
వేయించాలి. రేపు ఆదివారం జ్వరం వచ్చినా మీరు 
తోడు ఉంటారని ఈ రోజు అపాయింట్మెంట్ తీసుకున్నాము 
కదా!

మర్చేపోయాను. 
బుజ్జి తల్లి నవ్వుతూ చేతులు ఇచ్చింది,ఎత్తుకోమని. 
ఎత్తుకొని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. 
అవి తరువాత త్వరగా పదండి. 
తొందర చేసింది. 

                     ************
ఆ పాలు ఇటివ్వండి . ఏవైనా త్రాగుతుందేమో!

శారద అడగగానే ఇచ్చాను. 

పాప ఒకటే ఏడుపు.డాక్టర్ చెప్పినట్లే జ్వరం వచ్చేసింది. 
అమ్మ వాడి దిగకుండా ఏడుస్తూనే ఉంది మూలుగుతూ!
అలిసిపోయిన గొంతుతో వెక్కుతూ ఉంటే నాకు దుఃఖం 
వచ్చేస్తూ ఉంది. 
చిన్నతల్లి కి యెంత బాధగా ఉందొ. 

ఏమండీ టెంపరేచర్ పెరుగుతూ ఉన్నట్లు ఉంది. 
ఆ తడి గుడ్డ  ఇవ్వండి తుడుస్తాను..... శారద పిలుపుకు 
ఉలిక్కిపడి నీళ్లు ,టవల్ తీసుకుని వచ్చాను. 

శారద చేతికి తీసుకుంటూ ఉంటే ,నేను తుడుస్తాను అన్నాను. 

ఒళ్ళు కాలిపోతూ ఉంది బుజ్జిదానికి.తుడుస్తూ ఉంటే 
మధ్యలో డాడీ డాడీ అని వెక్కుతూ ఉంది. 

వెధవ జ్వరం నాకు రావొచ్చు కదా,పసిదాన్ని బాధపెట్టక పొతే!
లోపల దిగులు పెరిగిపోతూ ఉంది.వద్దన్నా కళ్ళు తడుస్తూ 
ఉన్నాయి. 

శారదా కూడా అలిసిపోయి పాపను పక్కన పడుకోబెట్టుకొని 
అలాగే వాలిపోయింది. 

బాబుకి ఇడ్లీ పెట్టి నిద్రపుచ్చి వాళ్ళ మధ్యలో పడుకున్నాను. 
నిద్ర రావడం లేదు,పక్కన పాప మూలుగు  వింటూ ఉంటే!
ప్రతి తండ్రి ఇవన్నీ దాటి ఉంటాడా?వాళ్ళ మనసు ఏమైనా 
రాయి గా ఉంటుందా?

మొబైల్ మోగిన శబ్దం. ఉలిక్కిపడి లేచాను. పాప లేస్తుందేమో!
శారద ,పాప ఒకరిని ఒకరు హత్తుకొని పడుకొని ఉన్నారు. 
పైన వేసి ఉన్న బాబు కాలును పక్కకు పెట్టి మొబైల్ 
అందుకున్నాను. 

అర్ధరాత్రి దాటింది. ఎవరై ఉంటారు?
ఆన్ చేసి చూసాను. గాలిగాడు. 
ఇంత  రాత్రి ఏమి అయిఉంటుంది?

అటునుండి ఆదుర్దాగా గొంతు వినిపిస్తుంది. 
రే వాడు చేసిన ఎదవ పనులన్నీ బయటకు వచ్చి వాళ్ళ 
భార్యకు తెలిసిపోయాయి అంట.పిల్లలు డాడీ అని ఏడుస్తున్నా 
వినకుండా ఇంటి నుండి వెళ్ళిపోయింది అంట. ఇప్పుడు వాడు 
ఫోన్ చేసి చచ్చిపోతున్నాను అని చెపుతున్నాడు. నువ్వు 
తొందరగా రారా, అక్కడ ఏమవుతుందో!

ఇప్పుడు ఎలా రాగలునురా ,పాపకు అసలు బాగాలేదు. 
జ్వరం ఎక్కువ అయితే ఫిట్స్ వస్తాయి. గంట గంట కు 
టెంపరేచర్ చూసి మందు వేయాలి. 
అయినా వాడికి ఏమీ కాదురా నువ్వు చేరేలోగా నేను ఫోన్ చేసి 
ధైర్యం చెపుతూ ఉంటాను. 

సరే చెయ్యి ..... పెట్టేసాడు. 

వెంటనే ఫోన్ చేసాను.అక్కడ పశ్చాత్తాపం మాటలుగా 
జారిపోయిన ప్రేమఇంటిని మళ్ళీ కూర్చలేను అనే దైన్యం లో!
ధైర్యం చెపుతూ,మాట్లాడిస్తూ ఉన్నాను. 
ఫోన్ లో అటు నుండి గాలిగాడి గొంతు ..... భయం లేదురా . 
చేరాను. 
హమ్మయ్య గండం గట్టెక్కినట్లే. 

రే, ఇవన్నీ జోక్ కాదురా.నువ్వు నీలాగే ఉండు. 
ఇప్పుడు మనం ఒక మనిషి కాదు ఒక కుటుంభం. మనం ఏమీ తప్పు 
చేసినా ఇంట్లో అందరు బలి కావాల్సిందే. 
నువ్వన్నా హాయిగా ఉండు..... పెట్టేసాడు ఫోన్. 

నిద్రపోతున్న శారద పక్కన పడుకున్నాను. 
ఇటు తిరిగి నా చేయి మీద తలా పెట్టుకుంది...... 
నిద్రలోనే ఇష్టంగా నా చేయి లాగి. 
చూస్తూ ఉన్నాను. యెంత భద్రంగా హాయిగా నిద్రపోతూ 
ఉంది నన్ను నమ్ముకొని. కొంచెం మనసు మాట విని 
జారీ ఉంటే తిరిగి ఈ నమ్మకాన్ని నిలుపుకోగలనా?

ఇంకొంచెం దగ్గరగా తీసుకోపోయాను. మధ్యలో ఎప్పుడు దూరిందో 
బుజ్జి తల్లి,నా పొట్టకు తలా ఆనించి వెచ్చగా పడుకుని ఉంది. 

చేయి మీద ఉన్న శారద కళ్ళు తెరిచి కళ్ళు ఎగరేసింది,
తిక్క కుదిరిందా అన్నట్లు!
ఎగతాళి చేసినా ఎంత బాగుంది ఈ ప్రేమలో ఉంటే . 
ఏమి చేసినా కోపం రావడంలేదు. 
చటుక్కున నుదురు మీద చిన్నగా ముద్ర వేసాను. 
నాదంటే నాదే ఈ ప్రేమ.వెక్కిరింపు అంటే కూడా 
ఎంత ప్రేమ. అదీ ఒక సరదాగా ఉంది. చాలు నాకు 
వీళ్ళు ,ఇంకెవరూ అవసరం లేదు. 

                       @@@@@ 

Monday, 3 July 2017

వండుకోలేరా !


వండుకోలేరా !
ఈ రోజు సాక్షి ఫ్యామిలీ లో నా కథ 
సాక్షి వాళ్లకు కృతఙ్ఞతలు 

 ఇంకొన్ని సంసారం లో సరిగమలు కావాలంటే 
నా సత్యభామ కథలు చదవండి 
satyabhama saradaalu stories



బయట రవి గొంతు వినిపిస్తూ ఉంది చిన్నగా 
'' అక్కా  బావకు కోపం వచ్చినట్లు ఉంది. తలుపు 
ఇంతసేపు తియ్యలేదు. ''

 విసురుగా తలుపు తీశాను. ఎదురుగా రజని , రవి 
 చేతిలో బరువులు , మళ్ళీ బాగ్. 
''ఎంతసేపు బెల్ కొట్టాలి. చేతిలో బరువులు ఉన్నాయి ''
అడిగింది రజని. 
సమాధానం  చెప్పాలి అనిలేదు ,లోపలనుండి ఆవేశం వస్తూ 
ఉంది . విసురుగా తలుపు వేసి లోపలికి వెళ్లాను . 
'' మాట్లాడరేమిటి ?''  రెట్టించింది 

'' ఈ మాత్రానికే ఇంత లా అడుగుతున్నావే. మధ్యాహ్నం వస్తాను 
అని ఇప్పుడు వచ్చావు. అన్నం  వండుకోకుండా ఎదురు చూస్తూ 
ఉన్నాను.పోనీ పాపం అమ్మకు  కావాలి అని నువ్వు అడిగితె 
 చూడు , అదీ నేను చేసిన తప్పు.నిన్ను కాదు మీవాళ్ళను అనాలి . 
బార్డర్ దాటేసిన విషయం మనసుకు తెలుస్తూ ఉంది . 

తెలీని , నేను ఆకలితో ఎంత ఇబ్బందిపడుతూ ఉన్నాను మధ్యాహ్నం 
నుండి. 

అయ్యో అనపోయి , మౌనంగా ఉండిపోయింది పక్కన తమ్ముడిని 
చూస్తూ. 
అనాలి . ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలి. ఈ  వదిలేదు లేదు. 

మౌనంగా ఉండేసరికి ఏమి అనాలో తెలీడం లేదు. 
''మీ అమ్మ నాన్నకు తెలీదా నేను ఇక్కడ ఇబ్బంది పడుతానో అని , 
 వీడిది ఏముందిలే అనుకున్నారు. నేను అంటే లెక్కే లేదు '' అంటూ చూసాను రవి వైపు . 

ఇంజినీరింగ్ చేరిన తరువాత నల్లపడుతున్న మీసకట్టు గడ్డం పెద్దరికాన్ని 
అద్దుతున్నట్లున్నాయి ,కంట్లో నీటిపొర ఆపుకుంటూ ఉన్నాడు. 

ఛీ , నేను ఏమన్నాను ఇప్పుడు , లోపలకు పోయి పడుకున్నాను. 
 మూసుకున్నా నిద్ర రావడం లేదు. ఆకలి కరకర లాడుతూ ఉంది. 
అహాన్ని చంపుకొని ఉపమా అన్నా అడిగి తినడం మేలు. 
మగాడ్ని నేను అడిగేంది ఏమిటి తానే బ్రతిమిలాడని , లోపలనుండి 
ఎవరో రాజేస్తున్నారు . 

ఎంతసేపు అయుంటుంది ? రూమ్ లో చీకటి చేరుతున్నా లైట్ 
వేసుకోబుద్ది కావడం లేదు. 
అయినా ఈ ఆడవాళ్ళకు ఇంత పొగరు ఎందుకు ? ముఖ్యంగా 
పుట్టింటికి పొతే  మాట వినరు . 

''ఇష్ ..... '' కుక్కర్ విజిల్ 
ఆహా వీనులవిందుగా ఉంది. దానితో పాటే గాలిలో తేలుతూ సాంబారు వాసన . 
ఆకలి పదిరెట్లు పెరిగినట్లు ఉంది. 
వెళ్లి పెట్టమని అడిగితె బాగుండును . 
ఛా , నేను అడిగేది ఏమిటి ?రజని వచ్చి బ్రతిమిలాడినా పోకూడదు. 
ప్రేమతో  చాలా అలుసుఅయిపోయాను. ఆడవాళ్ళని భయం లో ఉంచాలి 
అని బామ్మ చెపుతూ ఉండేది . 

టేబుల్  కంచాలు పెడుతున్న చప్పుడు. 
మెల్లిగా తలుపు తీసిన సౌండ్ , కళ్ళు తెరవకుండా వింటూ ఉన్నాను. 

''భోజనానికి రండి '' 
బింకంగా కళ్ళు మూసుకున్నాను. 
''రవి కూడా ఎదురు చూస్తున్నాడు '' 

విసుర్రుగా లేచి కంచం ముందు కూర్చున్నాను . 
వేడిఅన్నం పొగలు కక్కుతూ ఉంది . పక్కనే రెండురోజుల 
 పెట్టిన కొత్త ఆవకాయ! ఆగలేక  ముద్ద కలిపి నోటిలో ఉంచుకున్నాను . 
 కారం సర్రున  నాలుక మీద , అబ్బా ! 

చిన్నగా , కొత్త కారం జాగ్రత్త . కొంచెమే కలుపుకోండి . 
నీళ్లు తాగి స్థిమితపడి మెల్లిగా తింటూ ఉంటే ఒక్కో ఆదరువు కంచం 
 వస్తూ ఉంది. కాకరకాయ పొట్లాలు, 
 అత్తగారు చేసి పంపినట్లు ఉంది . భలే చేస్తుంది. గుర్తు పెట్టుకొని 
పంపింది. నోట్లో ఉంచుకుంటే  రుచి. 

మెల్లిగా సాంబారు వడ్డించింది. మునక్కాయలు ఊరునుండి 
తెచ్చిందిలాగా ఉంది. మునివేళ్లతో గుజ్జు వచ్చ్చేస్తుంది. 
వడియాలు , గుమ్మడికాయ వడియాలు వచ్చి చేరాయి . 
ఉదయం నుండి తినక పోవడం మేలు అయింది . ఆకలికి 
ఇంకా రుచిగా ఉన్నాయి. 
వడ్డిస్తున్న రజని వేళ్ళు చూస్తూ ఉంటె ప్రేమగా నిమరాలి అనిపిస్తూ 
ఉంది. పక్కన వీడు !

''ఏమి రవీ బాగా చదువుతున్నావా ?'' 
''చదువుతున్నాను బావా '' భయంగా చెపుతున్నాడు. 

భయం లేదన్నట్లు నవ్వాను. 
''బాగా చదువు . మీ నాన్నకు వ్యవసాయమే ఆధారం. నువ్వు బాగా 
చదివి ఉద్యోగం తెచ్చుకుంటే ఆయనకు భారం తగ్గుతుంది . 
నీకు ఏ సహాయం కావాలన్నా నన్ను అడుగు '' 

బిడియంగా తల ఊపాడు . 
గర్వాంగా రజని వైపు చూసాను. నవ్వుతూ ఉంది , మెచ్చితిని అన్నట్లు . 

ఎంతైనా భార్య కళ్ళలో మెప్పు చూస్తే ఆ కిక్కే వేరబ్బా . 

'' ఇంకొంచెం తినురా '' అన్నాను రవి ని చూస్తూ 

పెరుగులోకి రాగానే , పక్కనే తోట లో పండిన బంగినపల్లి మామిడి 
 నూరు ఊరిస్తూ . 
'' ఈ ఏడాది మీ నాన్నకు కాపు బాగా వచ్చినట్లు ఉంది '' 

''అవును. మీ కోసం ఈ చివరి  కాపులో  కాయలు ఏరి మాగపెట్టారు '' 
నిజమే మావయ్యకు నేనంటే చాలా ప్రేమ . మనసులో గర్వంతో 
 సంతోషం. 
 మెల్లిగా ఆఖరున కప్పు తెచ్చి పెట్టింది . 
అబ్బా , అన్నాను . 

రజని మొహం లో నీకోసం ఏమి తెచ్చానో చూడు అనే  గర్వము. 

పల్లెటూరి పిల్లలను చేసుకొని త్యాగం చేస్తే చేసాము కానీ ఇలాంటి 
బోనస్ సంతోషాలు వస్తాయి . 

''దీనికోసమే ఉదయం బస్ ఎక్కలేకపోయాము. నాన్న పక్క ఊరికి 
వెళ్లి జున్నుపాలు తెచ్చి నీకోసం కాచి పంపారు '' 

కొంచెం నోట్లో వేసుకున్నాను . 
ఇంకా ఉంది కదా 

బోలెడు ఉంది. ప్రిజ్ లో ఉంచానులే అంది . 

చేతులు కడుక్కొని బెడ్రూమ్ లోకి వెళుతుంటే వెనుకే వచ్చింది. 

''రవి లాస్ట్ బస్ కి ఊరు వెళ్ళిపోతాడు '' 

''ఎందుకు ఉదయం వెళుదువులే రవీ '' చెప్పాను 
''ఉదయం కాలేజ్ కి వెళ్ళాలి బావా '' మెల్లిగా చెప్పాడు . 
ఇందాకటి భయం లేదు కళ్ళలో , ప్రేమ ఉంది . 

అనవసరంగా షో చేసాను . 
''వెళ్లనీయండి .మళ్ళీ కాలేజ్ కి అందుకోలేడు '' 

''సరే ఉండు , బైక్ మీద బస్ స్టాండ్ లో దిగపెడుతాను . 
అవును నువ్వు సెమిష్టర్ ఫీ కట్టాలి కదా, లక్ష రూపాయలు 
నేను ఇస్తాను. నాన్నకు డబ్బులు వచ్చినపుడు ఇమ్మని చెప్పు '' 

బీరువాలో డబ్బులు తీస్తూ ఉంటే బయట నుండి మాటలు 
వినిపిస్తూ ఉన్నాయి . 

''యెంత మంచివాడు అక్క బావ! ఇందాక మాత్రం భలే భయం వేసింది ''

రజని ఏమి చెపుతుందో ! 

గలగల మని నవ్వు . ఒక్క క్షణం మనసులో ఏదో తియ్యగా, వారం 
 అయిపొయింది ఈ తీపి తిని . 

'' మీ బావ ఆకలి వేస్తె రుద్రుడే , కడుపు చల్లపడితే  శంకరుడు ''
నవ్వుతూ అంది . 

వార్నీ , పెళ్లి అయి రెండేళ్లు కాలేదు. అప్పుడే నా వీక్నెస్ తెలిసిపోయింది . 
ఫర్లేదు ఎదురు తిరిగి గొడవ పెద్దది చేసే భార్య కాకుండా సర్దుకుపోయే 
పెళ్ళాం వచ్చింది . 
లేకపోతే పుట్టింటి వాళ్ళను అన్నందుకు ఎంత గొడవ అయిపోనూ. 
తాంక్ గాడ్ ! 

బైక్ తాళాలు ఇచ్ఛేటపుడు తన నవ్వుతో పాటూ మల్లెల్లో కలిసి నవ్వినా 
మరువం నవ్వు బోలెడు కృతఙ్ఞతలు నాకు చెప్పేసింది . 

ఏది ఏమైనా కోపం వచ్చినపుడు మాటలు తూలకుండా జాగ్రత్తపడాలి. 
మనను నమ్ముకొని అందరిని వదిలి పెట్టి వెంట వచ్చిన భార్యను 
కష్టపెట్టి మనం మాత్రం ఏమి సుఖపడగలం . సుఖానికి దగ్గరిదారి 
ఎదుటివారిని గౌరవించడమే ! 

                    @@@@ 

Thursday, 15 September 2016

బ్లాక్ మెయిల్ హాస్య కథ

ఇది ప్రతిలిపి . కాం లో నా పేజ్
ఈ బ్లాక్ మెయిల్ కథ మాలిక వెబ్ మ్యాగ్ జైన్ లో మూడో బహుమతి
పొందినది . మరి నా కథలు అన్నీ ఈ పేజ్ కు వెళ్లి చదవండి
Thank you malik and Pratilipi
http://telugu.pratilipi.com/v-sasikala/black-mail
#freeread

http://telugu.pratilipi.com/v-sasikala/black-mail

‘త్వరగా కానీ ” పులిపిరి మొహం తొందర పెట్టింది.పబ్లిక్ ఫోన్ డైల్ చేస్తున్న కోర మీసం వేళ్ళు వణికాయి .”ఉండరా! చేస్తున్నాను ”
 ”రింగ్ అవుతుందా ?” ”హా ” తలూపాడు.”మాట్లాడు మాట్లాడు ” తొందర చేసాడు .ఊరుకోరా అన్నట్లు చేయి ఆడించాడు ,

”హలో ఎవరు ?” అవతలనుండి ఆడ గొంతు .”నేను ఎవరైతే ఏంటి ? చెప్పేది విను ” కటినంగా అన్నాడు కోర మీసం. ”నువ్వు ఎవరో తెలీకుండా నేను వినడం ఏమిటి? వెధవ మొహం నువ్వూను ”

విసుగ్గా అంది అవతలి గొంతు..ఎలా తెలిసిందబ్బా !మనసులో అనుకోని”నాది వెధవ మొహం అని నువ్వు చూసావా? చెప్పేది వినకపొతే”

“నీకే నష్టం ” అన్నాడు..”సరే ఏడువు ”పెద్దగా నవ్వాడు .”పెట్టేయ్యమంటావా ?” వటాలి నుండి అసహనం
 ”కాదు కాదు ఉండు ఉండు . చెప్పేస్తాను .నీ ఫోటోలు నా దగ్గర ఉన్నాయి ””ఉంచుకో . దానికి నాకు చెప్పడం ఎందుకు ?”ఛీ ఛీ బ్లాక్ మెయిలర్స్ కి వాల్యు లేకుండా పోయింది . పళ్ళు పట పటలాడించాడు .
రచన - వి శశికళ

ఈ కథను పూర్తిగా చదవడానికి ఈ క్రింది చిత్రంపై క్లిక్ చేయండి

Thursday, 21 January 2016

మా నేల తల్లి (4) ...... ఎర్ర అరుగుల సీరీస్


మా నేల తల్లి (4) ...... ఎర్ర అరుగుల సీరీస్ 

maa nela thalli part 3 link ikkada

నా కంటే ఒక జానా పొడుగు ఉంటుందేమో ఆ అమ్మాయి !
అంత చక్కగా వంగి నాట్లు వేస్తుంటే నాకు 
భలేగా ఉంది . 
''నాన్నా , నేను కూడా వేస్తాను '' 
''వద్దు తల్లి బురద అవుతుంది '' 
అంతే చటుక్కున మట్టి మీద కూర్చొని ఊ చేస్తాను 
అని రాగాలు . అక్కడ నాయన ప్రాణం ఒప్పుకోదు .,
బిడ్డ ఏడిస్తే . ముద్దు వచ్చినపుడే చంక ఎక్కాలి అని 
ఏ బిడ్డలకు అయినా తెలుసు . 

నేను మడి  లోపలకు కాలు పెడుతుంటేనే 
ఆడంగులు అంతా అడ్డుకునేసారు . 
''వద్దు బుజ్జమ్మా , బురద పడిపోతావు ''అని 
నేనా వినేది  ''మరి ఆ యమ్మి పడిపోలేదే !''
 చూపించాను ఆ అమ్మాయిని . 

''ఆ యమ్మికి పని అలవాటు కావాలా తల్లే ,నీకెందుకు 
ఇయ్యన్నీ ?'' 

''నేను నేర్చుకుంటాను ''
''నువ్వు చదువుకుంటుళ్ళా  బుజ్జమ్మా , ఆ యమ్మి కి 
ఏమి లేదు . పనీ పాట రాక పోతే ఎట్టా బతుకుద్ది '' చెప్పారు . 

''నాన్నా '' పెద్దగా అరిచాను . 

''వెయ్యనీండి మే ''చెప్పేసాడు ''జాగ్రత్త '' అన్నాడు . 

ఇంకేంది దూకాను ..... బురదలో కాలు ఇరుక్కునిపోయింది . 
గౌను మీద మళ్ళీ బురద నీళ్ళు . కాలు లోపల 
నుండి లాగడం కష్టంగా ఉంది . అయినా భయపడి 
పారిపోతానా ..... 

పక్కనామే నాలుగు మొక్కలు ఇచ్చింది
 ''ఎయ్యి బుజ్జమ్మా '' 

చూసాను పక్క్కకి వాళ్ళు సర సర బురదలో మొక్కలు 
గుచ్చుకుంటూ వెళుతున్నారు . 
నేను వంగి లైన్ చూసుకొని ఒక్కటి గుచ్చాను . 
చేయి తీసేసరికి పడిపోయింది . మళ్ళీ లేపి గుచ్చాను . 
నిలబడింది . కాలు లాగుతుంటే బురద లో నుండి 
రావడం లేదు . ఆ అమ్మాయి ఎలా నడుస్తుందో !
పడుతూ లేస్తూ వాళ్ళ తోటే  గుచ్చేస్తుంది . 
ఇంకోటి .... ఇంకోటి .... 
హయ్య నాకు వచ్చేస్తుంది నారు 
వెయ్యడం . 

''అట్టా  కాదు బుజ్జమ్మ , అంత దూరం లో వెయ్యకూడదు ''
చెప్పింది పక్కనామే . 
వాళ్లకు అన్నానికి వేళ అయిపోతున్నా 
నాన్నకు కోపం వస్తుందని వేస్తూ ఉన్నారు . 

''అట్ట ఏస్తే కొన్ని నాట్లే  పడుతాయి ''
''పడితే '' అన్నాను 
'' మీ నాయనకే వరి తగ్గుద్ది '' చెప్పింది .
అమ్మో మా నాయనకు చానా వడ్లు రావాలి . 
దగ్గర దగ్గరగా గుచ్చాను . 

''అంత దగ్గరగా వెయ్యకూడదు బుజ్జమ్మా '' 
''వేస్తె '' 
''మొక్క ఎట్టా పెరుగుద్ది ?
 అప్పుడింక వెన్నులు ఎట్టా వస్తాయి ? 
దోమలు కూడా వచ్చేస్తాయి వెలుతురు పడక పోతే '' 

అర్ధం అయింది . దగ్గరగా వెయ్యకూడదు . దూరం గా 
వెయ్యకూడదు . అమ్మ ముగ్గులో చుక్కలు పెట్టినట్లు 
వెయ్యాలి . ఇది వచ్చేసింది కాని ఈ బురదలో కాలు ఎలా 
లాగాలో తెలీడం లేదు . చేతిలో మొక్కలు అయిపోయాయి . 
'
'ఇంకా కావాలి అన్నాను అటు వైపు నడుస్తూ . 
అంతే ముందుకు పడిపోబోయాను కాలు పైకి రాక . 
గబుక్కున పట్టుకున్నారు . 

''తల్లే నువ్వు వెయ్యబాకమ్మా !నువ్వు పడిపోతే సెట్టేయ్య 
మమ్మల్ని తిడతాడు . ఎళ్ళు బుజ్జమ్మా . గనిమ మీద 
కూర్చో పో '' అందరు బ్రతిమిలాడినట్లు చూస్తున్నారు , 
కొంచెం జాలి కూడా ! 

''సరే పాట  పాడండి అయితే '' 
అన్నాను పైకి ఎక్కి కూర్చొని 

''సెట్టేయ్యో !పాట  పాడితే సినిమాకి డబ్బులు ఇయ్యాల ''
నాన్నను చూసుకొని అడిగారు . 

''అట్టా గే  ఇస్తాను కానీండి మే , ఎప్పుడు సూసినా సినిమాలే 
కాపురాలు చేసేది లే '' అన్నాడు 

''వెంకటేసులన్నో ఎన్ . టి . ఓడి సినిమా , సూడాలన్నా '' 
గబా గబా హుషారు వచ్చేసింది వాళ్లకి పైన సూర్యుడి 
ఎండగా ఉన్నా , లోపల ఆకలి కాలుతూ ఉన్న .... 
ఇంకెంత కొంచెమే . మహా అయితే పది నిమిషాలు . 

ఇంత మందికి సినిమాకి ఇవ్వడము అంటే మాటలు కాదు . 
మా నాయన అంతే . పనిలో మెప్పిస్తే ఇచ్చేస్తాడు . 
అందుకే ఈడ కి రావాలి అంటే ఒక పక్క భయం ఉన్నా 
హుషారుగా ఉంటది వాళ్లకి . 

వాళ్ళు పాడే పాటలు వింటూ రెండు గె నాల మధ్య 
ఉన్న కాలువ నీళ్ళలో దిగి పరిగెత్తాను . 
దెబ్బకి బురద అంతా పోయింది . 

మడి  చుట్టూ రెండు రౌండ్లు పరిగెత్తే సరికి 
ఆడవాళ్ళు నారేతలు అయిపోయి 
మగోళ్ళ కు  సద్ది పొయ్యడానికి దూరంగా 
ఉండే చెట్లు కిందకు వెళ్లి పోయారు .

ఆ అమ్మాయి మాత్రం లేట్ అయినట్లు ఉంది 
ఒక్కటే సద్ది టిఫిన్ తీసుకొని నడుస్తూ 
దూరంగా కనిపించింది . 
ఇంకొంచెం దగ్గర కు వెళ్లేసరికి ఎవరో పెద్దోడు 
ఆ యమ్మి భుజం చుట్టూ చేతులు వేసి లాగుతూ ... 

ఆ పిల్ల ఒక్క విదిలింపు విదిలిస్తూ ఉంది . 
దగ్గరకు పరిగెత్తే సరికి నేను చూసే లోపల విదిలించుకొని 
వెళ్లి పోయాడు . 
ఆ పిల్ల మొహం లో .... ... ఒక్కటే అసహ్యం 
మూడు రెక్కలు విచ్చుకున్న రోజా పువ్వులో నాలుగో 
రెక్క ఎలా వస్తుందా అని తొంగి చూస్తె ఒక్క 
గొంగళి  పురుగు పాకుతూ వస్తే మొహం లో 
కనపడేంత అసహ్యం ..... ఏమిఅయి  ఉంటుంది ? 
తెలుసుకోవాల్సిందే ......దగ్గరగా పరిగెత్తాను . 

                              @@@@@        ( ఇంకా ఉంది )  

                        



Tuesday, 22 December 2015

మా నేల తల్లి (3)

( part 2 link ikkada )

''నాన్నా '' పరిగెత్తుతూ వస్తున్న నన్ను చూసి నాన్న
వెనక్కి తిరిగాడు . 
''చిన్నగా చిన్నగా '' ''అబ్బే మొద్దా ఏంది  ఈ బురద ''
అదంతా పట్టించుకోకుండా '' అటు చూడు అటు చూడు ''
గబ గబ అన్నాను . 
''ఏముంది అక్కడ !'' ఆశ్చర్యంగా అన్నాడు . 
''చూడు నాన్న మన చెట్లు అన్నీ ఎలా తొక్కేస్తున్నారో ''చూపించాను 
పక పక నవ్వాడు పొలం లోని మడి వైపు చూస్తూ .... 
మడి  లో నడుము అంత  పెరిగిన మొక్కల్ని దున్నేస్తూ తిరుగుతున్న 
కాడికి కట్టిన ఎద్దులు . 
''అది జనుము తల్లి , నేలకి సత్తువ '' 
''పేడ  చల్లారు కదా నాన్నా మళ్ళీ ఈ చెట్లు చంపడం ఎందుకు ''
''పంటకు పంటకు మధ్య ఇలా పేడ  , జనుము వేస్తె అది నేల తల్లికి 
భోజనం తల్లి. నువ్వు అన్నం తింటేనే కదా బలంగా ఉంటావు . 
నేల కూడా అంతే '' కొంచెం అర్ధం అయినట్లే ఉంది . 
ఆడవాళ్ళు వంగి నారు వేస్తూ ఉన్నారు . చేతులకు ఉండే గాజుల చప్పుళ్ళు , 
కొంచెం పైరు గాలి హాయిగా ఉంది . 
గనిమ మీద గోతం లో తెల్లగా ఆవాలు . పాలేరు కొన్ని బుట్టలోకి వంచుకొని 
నారు వెయ్యని పొలం లోకి దిగి చల్లుతూ ఉన్నాడు . 
ఇదేమిటి నాన్నను చూసి తల ఎగరేసాను . 
''అదీ బలానికే ఫాస్పేటు , మనకు బోలెడు పంట రావాలి కదా '' చెప్పాడు . 
''మరి ఇదే వెయ్యండి నాన్న . పేడ వద్దు యాక్ '' 
''తప్పు తల్లి . ఇది నువ్వు ఎప్పుడైనా పండక్కి స్వీట్ తింటావు కదా 
అలాగ ! జనుము , పేడ , నేలకు అన్నం కూరలు లాగా ,అవి ఎక్కువ తింటే 
నేల కి జబ్బే రాదు '' 
అర్ధం అయింది . నేనేమైనా మొద్దు పిల్లనా ఏమిటి !
''నాన్న అన్నం తెచ్చాను . తిందాము రా '' 
''ఉండమ్మా ఈ మడి నారేతలు అయిపోనీ , ఈ మోటార్ కూడా బాగు 
అయిపోతుంది . వాళ్ళు కూడా అన్నానికి వెళ్ళాలి కదా . 
ఈ రోజుకల్లా ఈ పొలం పూర్తి అయిపోవాలి . లేకుంటే కూలోళ్లు 
రేపు దొరకరు '' చూసాను . 
చీర దోపుకొని వంగి చిన్ని మొక్కలు సుతారంగా 
నేలలోకి నిలుపుతూ ముగ్గు జారినట్లే ఉంది ఆడవాళ్ళు ఏమి 
చేసినా ఇంత  అందంగానే ఉంటుందో ఏమో ! 
ముక్కు మీద జారుతున్న చెమట 
ముత్యాలుగా రాలుతున్నా తుడుచుకోకుండా
 శ్రద్దగా ఒక్కో వరుస వేసుకుంటూ ఉంటె 
,పై నుండే మబ్బు వాళ్ళను చూస్తుందో నీళ్ళలో 
దాని మొహాన్ని చూసుకుంటున్నట్లు నటిస్తుందో !
చుట్టూ చూస్తె ఎదురు గనిమ దగ్గర కొబ్బరి చెట్లు వరుసగా 
పక్కనే వీళ్ళ టిఫిన్ క్యారియర్ లు . ఏముంటుంది లోపల 
నాకు తెలుసు !మా అమ్మ మాకు కూడా అదే ఉదయం పెట్టేది . 

నిండుగా అన్నం . అది మునిగే దాకా నీళ్ళు . అందులో ఉప్పు కలిపి 
మేము రెండు చేతులు దోసిలిగా పడితే అందులో అన్నం పెడుతుంది . 
దాని మీద కొంచెం పచ్చడి . అన్నం కొంచెం అది కొంచెం అంతే !
ఒక్కో ముద్దకి బోలెడు చలవ . ఇక మధ్యాహ్నం బడి నుండి 
ఇంటికి వచ్చేదాకా ఆకలి అనే మాటే లేదు . అన్నం లో నీళ్ళు 
మా నాన్న తాగేస్తాడు . అందుకే మా నాయనకు బోలెడు బలం . 
నేను కూడా అలాగే తింటాను . అప్పుడు నాకు కూడా బోలెడు 
బలం వస్తుంది . ఇక నేలకి , దానికి బోలెడు బలం జనుము 
పేడ వేస్తున్నాము కదా !
 మా నాన్నకి పిల్లలు అయినా పొలం 
అయినా బోలెడు ప్రేమ . 

అయ్యా కొత్త బెల్ట్ బాగా పనిచేస్తుంది . 
మోటార్ వెయ్యమంటారా ?
మెకానిక్ అడిగాడు . 
నాన్న తల ఊపగానే మోటార్ వేయడం 
నీళ్ళు జయ్యని కాలవలోకి పోయి పొలాన్ని తడుపుతూ . 
''బాగుంది కదరా కొత్త బెల్ట్ , అంగడి లోకి  తెప్పిస్తాను ''చెప్పాడు నాన్న . 

ఏ కొత్తది అయినా నాన్నే ముందు వాడి చూస్తాడు . బాగుంటే 
అందరికంటే ముందే షాప్ కి తెప్పించి అమ్మేస్తాడు అది కూడా 
తక్కువ ధరకి . ఎక్కువ లాభం తో తక్కువ అమ్మే దానికంటే 
తక్కువ లాభం తో ఎక్కువ మందికి అమ్మాలి అంటాడు . 
అందుకే మా అంగడి అంటే చాలా ఇష్టం ఎంతో  మందికి. 

''రా బురద కడుక్కో '' 
నీళ్ళ తొట్టి లోకి దిగి తల నెమ్మదిగా మోటార్ కింద పెట్టాను . 
దబ  దబ నీళ్ళు ,ఉక్కిరి బిక్కిరి అయిపోయి తల తీసేసాను . 
పది సార్లు మునుగో మునుగు . 
బయటకి వచ్చి చూస్తె నాన్న ఇంకా పనిచేయిస్తూ ఉన్నాడు . 
రెండు చేతులు చాచాను రెక్కలు లాగా . జుయ్య్ .... 
గనిమ మీద పొలం అంతా పరిగెడుతూ .... రెండు సార్లు తిరిగే సరికి 
గౌన్ ఎప్పుడో ఆరిపోయింది . 
రెండో సారి పరుగులో చూసాను ఆ పిల్లని , నాకంటే కొంచెం పొడుగు . 
చేతిలో నార కట్ట పట్టుకోలేక అవస్థ పడుతూనే ఒక్కో మొక్క తీసి 
నేలలో గుచ్చుతూ ఉంది . మెల్లిగా అలవాటు పడుతున్న వేళ్ళు 
వేగాన్ని పుంజుకుంటూ ..... ఒక్కో మొక్క ఆ చేతి నుండి తీసుకోవడం 
విరగకుండా సుతారంగా గుచ్చడం , మధ్యలో మిగిలిన వాళ్ళ 
వరుస లో ఉన్నానా చూసుకుంటూ ఉంది . 
నాకు భలేగా ఉంది ఆ పిల్ల చేసే పని .... చూస్తూ ఉన్నాను 
ఆ చిన్న చేతుల వైపు , అవి పైకి లేస్తే నా చూపు కూడా పైకి , 
అవి కిందకి వెళితే నా చూపు కూడా కిందకి . 
ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను . 
అంటే మా నాన్నకి నాతొ ఇబ్బంది  మొదలైనట్లే మళ్ళీ 
'' నాన్నా '' పరుగు '' ఏమిటి తల్లి ? ''
'' ఏందంటే "
                          **********
                                                             ( ఇంకా ఉంది )



Tuesday, 8 December 2015

మా నేల తల్లి 2

( నేల తల్లి పార్ట్ 1 లింక్ ఇక్కడ )
( link here )

''అబ్బా '' అరిచాను . గనిమ మీద నుండి జర్రున జారి .... 
కింద పడి  గౌను , కాళ్ళు మొత్తం బురదే .
పరిగెత్తాడు పాలేరు . లేపాలంటే ఒక చేతిలో పార , 
రెండో చేతిలో నాయన కోసం తీసుకొని పోయే క్యారియర్ . 
నేనే లేచి నిలబడ్డాను . దూరంగా పడింది కాలి చెప్పు . 
అంతా కోత కోసేసిన కయ్యాలు . ఇంకా వీళ్ళు దున్నుకోలేదు . 
నేల నీళ్ళు తాకి మెత్త బడుతూ నారు కోసం ఎదురు చూస్తూ 
ఉంది , అన్నం వండి బిడ్డ కోసం ఎదురు చూసే తల్లి లాగా , 
నిజంగానే నేల తల్లి . ఎదురు ఆశించకుండా మనకు ఆనందాన్ని 
పంచేవి , ఆకలి తీర్చేవి తల్లి అంత  గొప్పవే !!

''చెప్పు తెచ్చుకో బుజ్జమ్మా ,ఆలీసం అయితే సెట్టయ్య 
తిడతాడు '' 
''ఊహూ నేను పోను బురద , యాక్ '' 
గౌను వైపు చూస్తె బురద . 
పార చేతికిచ్చి , గనిమ మీద నుండి దిగి చెప్పు తీసుకొని 
వచ్చాడు . వేసుకున్నాను . 
''నేను నడవను . ఎత్తుకో '' చెప్పేసాను మొండిగా నిలబడి . 
''పద బుజ్జమ్మా , మళ్ళా ఇంకో మడి  దున్నాలా !!'' 
నచ్చ చెప్పాడు . 
''ఈ బురద అంతా  చూడు , నేను నడవను '' 
నిస్సహాయంగా చుట్టూ చూసాడు . 
దూరంగా ఎద్దుల బండి . మాదే . ఎద్దుల కొమ్ములకు 
రంగు చూడు . పెద్ద పండుగ కు పూస్తాము . ఇంకా గూడలి 
తిరణాలకి నాయనమ్మ వాళ్ళతో ఈ బండిలోనే పోయేది . 

''సరే బండెక్కి వస్తాలే '' చెప్పాను . హమ్మయ్య ఇంక 
పెద్ద కాలువలో నడిచే పని లేదు . 
బండి దగ్గరకు వస్తుంటే వాసన . పేడ ! 
''ఎక్కలేవులే బుజ్జమ్మా , ఎరువు బండి '' 
నిజమే దానిని తోలే వాడే ఎద్దుల కాడి మీద కూర్చుని ఉన్నాడు . 
వెనుక బుట్ట లాగ పెట్టి దాని నిండా గడ్డి , పేడ . 

ఇదంతా మా నాయనమ్మ ఇంటి నుండి వస్తున్నట్లు ఉంది . 
నాయనమ్మ ఇల్లు అంటే ఒక వీధి  చివరి నుండి ఇంకోవీధి  చివరి దాకా !
ముందు అంగళ్లు . వెనుక ఇల్లు . ఆ వెనుక పంచ . అక్కడ 
అవ్వ , మేనత్తలు ఎప్పుడూ విస్తరాకులు కుడుతూనే ఉంటారు . 
ఎక్కువ వస్తే అమ్మేస్తారు . వెనుక పెద్ద పెరడు , మునగ  చెట్లు
బాదం చెట్లు .... మా నాయనమ్మ అవన్నీ అమ్ముతుంది . 
మా అవ్వ , జేజినాయన , నలుగురు కొడుకులు 
ఎందరు ఉండారో అందరు పనిచేసేవారే , ఒకరు చేయడం 
ఒకరు ఖాళీగా ఉండడం లేదు . పని అందరిది . ఆదాయం అందరిది . 
 వెనుకరేకుల పంచ,  దానిలో పాడి , దాని పక్కన 
చీమ చింత గుబ్బల చెట్లు , దాని వెనుక రోజు పాలేరు 
వేసి పెట్టె పేడ  కుప్ప . అదే ఇక్కడకు తీసుకుని వచ్చి నట్లున్నారు . 

''యాక్ , ఏమి చేస్తారు దీన్ని ? ''
'' అది ఎరువు బుజ్జమ్మా , అది వేస్తె నేలకు సత్తువ
నాయనకు చాలా వడ్లు వస్తాయి '' 
ఓహో , పేడ వలన ఇంత  ఉపయోగమా !!
నేనింకా కళ్ళాపు చల్లడానికి అనుకున్నాను . 

''తొందరగా పొతే కరంట్ ఉంటాది , మోటార్ వేస్తె 
బురద కడి గేసుకోవచ్చు '' చెప్పాడు . 

హా ..... అని గునుస్తూనే మెల్లిగా ముందుకు కదిలాను .... 
అదాటున చూస్తె కలువ పూవుకు బురద అంటినట్లు  కనిపిస్తుందేమో ! 

పెద్ద కాలువ వచ్చేసింది . సన్నటి దారి మలుపు తిరుగుతూ లోపలి కి . 
వంగి చూసాను . నీళ్ళు పారుతూ ఉన్నాయి . పక్కన గడ్డి దుబ్బలు 
నాకంటే ఎత్తుగా . ఇంకా వాటి మొదుళ్ళ  లో చిన్న కలుగులు , 
వెనక్కి పరిగెత్తాను . నేను రాను . గుండె గబ గబ కొట్టుకుంటూ ఉంది . 

''నేను రాను , ఎత్తుకుంటేనే వస్తాను '' మొండిగా కూర్చున్నాను . 
ఎలాగా ఎత్తుకునేది , నిస్సహాయంగా చూసి పార పట్టుకో 
అని ఇచ్చి ఎత్తుకొని మెల్లిగా నీళ్ళలో దిగాడు . పాదాలు మునిగి 
కొంచెం పైకి పారుతున్నాయి నీళ్ళు . వీపు మీద నుండి చూసాను 
భయంగా , కలుగు దగ్గర రిబ్బను లా తిరుగుతూ ..... గబుక్కున కళ్ళు మూసుకున్నాను . 

''దిగమ్మ , పద '' 
''ఒక వైపు కయ్యల్లో వంగి నాట్లేస్తూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ , నవ్వుకుంటున్నారు 
ఆడవాళ్ళు . 
''మే కానీండి , పొద్దయి  పోతా  ఉండాది'' ఆదిలించినాడు . 
ఉలిక్కిపడి పని తొందరగా చేస్తున్నారు . 
పెద్ద పాలేరు అంటే సెట్టిగారు తరువాత , డబ్బులు , పని అన్నీ మందల 
చెప్పేవాడు కదా . 
''మా నాయన ఏడి ? '' అడిగాను . 
''ఆ పక్క మోటార్ కాడ ఉండాడు '' 
పొలానికి ఇబ్బంది లేకుండా రెండు వైపులా మోటార్లు . 
ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు నీళ్ళు , ఇంకా పంట కాలువ లో 
కూడా ఉంటాయి . కష్టం పడాలే కానీ ఆ తల్లి పచ్చటి సంపద 
దోసిట్లో పోస్తుంది . చెమట అంటే దానికి ఎందుకంత ఇష్టమో ! 
ఒక్కో సారి పొలాన్ని రెండు భాగాలుగా చేసి అటు తమదలొ , సజ్జలో 
ఇటు ఐ . ఆర్ . ట్వంటీ లో , మొలగోలుకులో వేస్తాడు . 
వర్షాన్ని బట్టి ,ఉండే కాలాన్ని బట్టి ఏవి ఎయ్యాలో మా నాయనకు 
భలే తెలుసు . 
గనిమ మీద నుండి పరిగెత్తుతూ వెళ్లాను . 
ఒక వైపు ఇందాక వచ్చిన బండి నుండి ఎరువు తీసి చల్లుతూ 
ఉన్నారు . 
ఇంకో వైపు పచ్చటి మొక్కలు . ఏమిటో అవి ? 
'' నాన్నా అని అరుస్తూ పరిగెత్తాను . 
ఆ పొలం వైపు వేలు చూపిస్తూ ..... 
ఏమైంది ? మా నాన్న కళ్ళలో ఆశ్చర్యం . 
                                           ( ఇంకా ఉంది )

Tuesday, 24 November 2015

మా నేల తల్లి ..... పచ్చని వరాలు (1)

మా నేల తల్లి .... పచ్చని వరాలు (1) ( ఎర్ర అరుగుల కధలు సీరీస్ )

''అమ్మా '' పిలిచాను . 
కుంపటి పై ఉడికే సాంబారు పరిమళం బయట వాన మట్టి 
తో కలుస్తూ ఒక చిన్నపాటి వెచ్చదనం ,కొంచెం హాయిగా ,కమ్మగా 
ఇంగువ , కరివేపాకును  కలుపుకుంటూ పలకరిస్తూ ఉంది . 
వాసన ను  బట్టి ఉప్పును లెక్కేసి కొంచెం ఉప్పు వేసి కలిపింది అమ్మ . 
ఇంకొంచెం ఘుమ ఘుమ ..... వెంటనే వేడి అన్నం తినాలి అనిపించేటట్లు . 
సాంబార  పొంగ కుండా కలుపుతూ ''చెప్పు '' అంది , మంచం పై 
పడుకున్న రెండేళ్ళ తమ్ముడు వాసు లేచాడేమో గమనిస్తూ . 

''ఇదిగో చూడు , ఇది సీ అంటే సముద్రం అన్న మాట '' 
వళ్లోని ఒకటో క్లాస్ పుస్తకం లో చూపించాను . నేను నేర్చుకున్న 

ఇంగ్లిష్ అమ్మకు నేర్పించి , మరల అమ్మకు ఒప్పచెప్పడం అమ్మ మాకు 
చేసిన అలవాటు . 
చిన్నగా నవ్వింది , బాగుంది అన్నట్లు . నిజంగానే అమ్మ నవ్వితే 
బాగుంటుంది . వీపు మీద వాలి ఊగాలి అనిపిస్తుంది . ఎప్పుడూ 
పని చేస్తూనే ఉంటుంది . 
''నీకు తెలుసా ! మనకు పది కిలోమీటర్ల దూరం లోనే సముద్రం 
ఉందంట . దాని పేరు బంగాళా ఖాతం . బోలెడు నీళ్ళు , అన్నీ 
ఉప్పు నీళ్ళే . యాక్ .... అయ్యేమి చేసుకుంటారు !పడవలు 
కూడా తిరుగుతాయంట , మా కుమారి మిస్ చెప్పింది '' కళ్ళు 
పెద్దవి చేసుకుంటూ గబ గబ చెప్పాను . మరి అమ్మ కూడా నాలాగా 
''ఓ యమ్మ '' అని అనాలి కదా . 
పోయిన ఏడాది నుండి కాన్వెంట్ కి వెళ్ళడం . పెద్ద కాన్వెంట్ కాదు . 
ఏదో ఒక రెడ్డిగారు వాళ్ళ పాప కోసం పెట్టిన కాన్వెంట్ . 
మా క్లాస్ లో అయితే నేను , మా పెదనాన్న కొడుకు ప్రసాద్ , 
ఇద్దరమే . ఒక్కో ఏడాది ఎన్ని క్లాస్ లు అయినా చదివెయొచ్చు . 
పుస్తకం అయిపోతే ఇంకో పుస్తకం . 
''తెలుసు లేవే .... ఇంకా అక్కడ చేపలు కూడా పడతారు . 
సముద్రం లో ఉంటాయి కదా ! ఎప్పుడైనా సముద్ర స్నానానికి 
వెళదాము . '' చెపుతూ ఉంది అమ్మ . 
బయట నుండి పిలుపు ''శెట్టేమ్మా '' అంటూ . 
తొంగి చూసాము . పెద్ద పాలేరు వీర రాఘవయ్య . 
''ఏమి రాఘవయ్య ?'' అడిగింది అమ్మ . 
''శెట్టేయ్య అన్నం తీసుకొని రమ్మన్నాడు '' చెప్పాడు . 

''ఏ కైల్లో ఉన్నాడు ?'' అడిగింది . 
''పెద్ద కైల్లో , నారేతలు వేయిస్తున్నాడు . తొందరగా రమ్మన్నాడు '' 
''అంటే అరటి తోటా అమ్మా ? '' కుతూహలంగా అన్నాను . 
''కాదులే శశి , దూరంగా ఉండే పెద్ద కయ్యలు '' చెప్పింది . 
మూడు దగ్గరల మూడు రకాలు వేస్తాడు మా నాయన . 
ఒక దగ్గర వరి , ఒక దగ్గర వేరు సెనగ , ఒక దగ్గర అరటి తోట . 
పెద్ద పొలం లో కొన్ని సార్లు తమదలు , ఏవో రక రకాలు 
ఏడాదికి రెండు సార్లు పంటలు , పక్కనే పోతున్న స్వర్ణ ముఖీ 
చల్ల కాలువ పుణ్యమా అని . ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పంట 
వేస్తూనో , కోస్తూనో . మళ్ళా వచ్చి అంగడి పని చూసుకునేవాడు , 
బాబాయి లతో కలిసి . 

''ఉండు రాఘవయ్య , పులుసు ఉడుకుతూ ఉంది , సర్ది 
ఇచ్చేస్తాను . ఇదు నిమిషాలు '' చెప్పింది అమ్మ . 
''అమ్మా దాహం గుంది . కొంచెం నీళ్ళు పొయ్యి '' అడిగాడు . 

అమ్మ పైన ఉన్న క్యారియర్ తీస్తూ ఉంది . 
''నేను ఇస్తాను ... నేను ఇస్తాను '' పరిగెత్తాను చెంబు నిండా 
నీళ్ళు ముంచుకొని . ఇప్పుడు కొంచెం పెద్ద అయ్యాను కదా !
నాన్న బయట నుండి రాగానే నేనే ఇస్తాను . 

ముందు నిలబడి ఉన్నాడు . నీళ్ళు చూడగానే వంగాడు . 
అరిచేయి నోటికి ఆనించుకొని పొయ్యమన్నట్లు ..... 
ఇప్పుడేమి చెయ్యాలి ? నాకేమి అర్ధం కాలేదు . చెంబు 
తీసుకోవాలి . ఇదేమిటి ? 
''పొయ్యి బుజ్జమ్మా '' అన్నాడు . 
అరిచేతులో నీళ్ళు పోస్తే తాగుతున్నాడు . 
దూరంగా జరిగాడు . నేను అంత  ఎత్తు పోయ్యలేక , 
ముందుకెళితే .... 
''బుజ్జమ్మా , ఎంగిలి నీళ్ళు నీ గౌను పైన బడుతున్నాయి 
దూరంగా పొయ్యి '' అన్నాడు . 
ఇదేమో నాకు కొత్త . నాకు ఎలా తెలుసు !!
మొత్తం తాగేసి దూరంగా నిలుచున్నాడు . 
చెంబుతో కాకుండా ఇలాగా కూడా తాగుతారు కాబోలు . 

లోపలి వెళ్లాను . అమ్మ క్యారియర్ గిన్నెలు తీసి సర్దుతూ ఉంది . 
ఐదు గిన్నెలు . స్టీల్ వి . పై వరకు ఒక స్టాండ్ వాటిని 
పట్టి పెడుతూ , అది పడిపోకుండా అడ్డంగా ఒక స్పూన్ . 
దానితో వడ్డించు కోవచ్చు . 
ముందు ఒక దానిలో చింతకాయ పచ్చడి పెట్టింది . 
ఒక దానిలో తాళింపు . పై గిన్నెలో పెరుగు . ఒక దానిలో 
సాంబారు . కింద గిన్నెలో, వార్చిన అన్నం గిన్నె పైకి లేపి 
వేడి అన్నం నింపింది . చిన్న గిన్నె తీసింది ,రెండు స్పూన్ ల 
నేయి వేసి అన్నం మధ్యలో పెట్టింది గిన్నెని . పొలానికి వెళ్లేసరికి 
కరుగుతుంది . క్యారియర్ మొత్తం సర్దేసి రాఘవయ్య చేతికి 
ఇచ్చి '' ఆకులు అక్కడ ఉన్నాయి కదా ? '' అడిగింది . 
''అరిటాకులు లుండా యిలె చెట్టుకు '' చెప్పాడు . 

''పొలం నుండి బంతి పూలు , పచ్చి మిరప కాయలు తీసుకుని 
రమ్మని చెప్పు . ఉప్పుడు కాయలు ఊరేయ్యాలి ''చెప్పింది . 

''అట్నే శెట్టేమ్మ '' చెప్పేసి క్యారియర్ ఒక చేత్తో , రెండో చేత్తో 
రెండు పారాలు తీసుకున్నాడు . 

''అమా నేను కూడా కైలు దగ్గరికి పోతాను మా '' చెప్పాను . 
'' వద్దులేమ్మా , అంత దూరం నడవలేవు . ఎప్పుడైనా బండి 
మీద పోతువు లే '' 
చిన్నగా అపుడప్పుడు పడుతూ ఉన్న తుంపర , దూది వంటికి 
తాకుతున్నట్లు భలే ఉంది . 
''మా పోతాను మా '' ఇంట్లోనుండి బయటకు పరిగెత్తాను . 
''బుజ్జమ్మ వాన పెద్దది అయితే కష్టం ,వద్దమ్మ '' అన్నాడు . 
ఊహూ .... ముందుకు పరిగెత్తాను . 

''వాళ్ళ నాన్న మొండి వచ్చింది దీనికి . తీసుకొని పోలే . 
మళ్ళీ ఎవరైనా వస్తుంటే పంపెయ్యండి '' చెప్పింది అమ్మ . 

హయ్య .... గాలికి ఊగే పైరు . సరిగా గుర్తు లేదు కాని , 
ఇంతకూ ముందు వెళ్లాను . మోటార్ వేసి తొట్టి లో 
ఎగరొచ్చు . గనిమల మధ్య కాలవలో నడవొచ్చు . మా నాయన 
ఏమి అనడు . ఇంకా నీళ్ళ మోటార్ చాలా సేపు వేయిస్తాడు 
మా కోసం . పొలం కి వెళ్ళడం ఏమి హాయి . కాకుంటే ఒక్కటే 
బాధ . మధ్యలో ఉండే పెద్ద కాలువ . తాడి చెట్టు కంటే ఎక్కువ 
వెడల్పు అందుకు దాని మీద ఏమి వేయరు . నడిచి పోవాలి 
మధ్యలో , అది కాదు ఇంకో భయం ఉంది దానిలో .... 

సరే ముందు ఒకటిన్నర  కిలో మీటర్లు నడవాలి . 
ముందు పరిగెడుతూ ఉంటె వెనుక రాఘవయ్య వస్తున్నాడు 
''జాగ్రత్త '' అని అరుచుకుంటూ . 
నాకేంటి జాగ్రత్త చెప్పేది ఇంత  పెద్ద అయ్యాక .... 
''అబ్బా '' అని అరిచాను , వెనక నుండి పరిగెత్తాడు . 
                                           ( ఇంకా ఉంది ) 
                               ********* 


Tuesday, 17 November 2015

అనుకోని అతిధి

''పొద్దునే  వచ్చిన వానా ,పొద్దు పోయి వచ్చిన చుట్టం 
పోనే పోరు '' 
అనుకోని అతిధులు వచ్చినా హోస్టింగ్ చేయడం ఎలాగో నాకు 
తెలుసు . కాని నేను అతిధి గా వెళ్ళాల్సి రావడం చాలా ఇబ్బంది 
అనిపించింది . 
అబ్బ ఏమి వర్షాలు .... ఏమి వరదలో  ఏమిటో ! 
అటు చెన్నై నుండి ఇటు నెల్లూరు వరకు అందరినీ తల క్రిందులు 
చేస్తూ ప్రాణాలు అరి చేతిలో పెట్టుకొని పరిగెత్తే టట్లు చేస్తున్నాయి . 
అటు చిత్తూరు ,ఇటు నెల్లూరు , కడప , ఇక తిరుమల కొండ 
  ,పొంగని వాగు వంక , నది లేదు . దేవుడు సముద్రాన్ని 
సృష్టించబట్టి ఇన్ని నీళ్ళు తనలో దాచుకుంటుంది కాని లేకుంటే 
ఈ నీళ్లన్నీ ఎక్కడికి పోవాలా !!!! 
ఉదయం వాన మబ్బు లో  ఇక పోలేము స్కూల్ కి అనుకున్నాను . 
అక్కడ క్వార్టర్స్ లో ఉంటూ ఇక్కడికి వస్తూ అటో కాలు ఇటో కాలుగా 
ఉన్నాను . మొన్న ఈయన గారు టూ వీలర్ పై నుండి పడి 
ట్రీట్మెంట్ తీసుకుంటున్నప్పటి నుండి , ఒక్కరినే వదలాలి 
రాత్రి  అంటే  భయంగా ఉంది . పక్కన తోడూ , కాసింత వెచ్చదనం , 
ఊరట ఇచ్చే మాట , జీవితం లో ఒక పార్ట్ అనుకొనే దశ నుండి 
అవసరం అనుకొనే  దశకు వచ్చేసినట్లు ఉన్నాము . 
రెక్కలు వచ్చిన చిన్న పక్షులు ఎప్పుడో గూడు విడిచి ఎగిరిపోయి 
వాటి బ్రతుకు పోరాటం లో మునిగిపోయి ఉన్నాయి . 
ఏదో భారత దేశ గృహస్తు జీవన విధానం పుణ్యమా అని ఒకరికి ఒకరం , 
ఈ పద్దతే లేకుంటే ఒంటరి బ్రతుకే నేమో !!!
ఉదయాన్నే చూస్తే న్యూస్ పేపర్ టైం కి వచ్చేసి ఉంది . 
''అరె  చిన్న పిల్లవాడు ఇంత వానలో సమయానికి పేపర్ 
అందిస్తే , పెద్దవాళ్ళం   కర్తవ్యాన్ని నిర్వహించొద్దా ?'' ఆత్మ సాక్షి 
ప్రశ్నిస్తూ  ఉంది. రెడీ అయిపోయి స్కూల్ కి వెళ్ళిపోయాము . 

ఇంటికి వెళ్ళే వేళకి చుట్టుకున్న ప్రశ్నలు అందరి దగ్గర నుండి , 
''ఎలా వెళుతారు ? సూళ్ళూరు పేట నాలుగు పక్కల నీళ్ళే , 
మీ ఇంటికి దారి ఎక్కడ ఉంది ? ''
దేవుడా హై వే  పై దారి మూసుకోనక ముందే ఇంటికి చేరాలా !
ఆటో తో బస్ క్రాస్స్ చేసి ఎక్కేసాము హమ్మయ్య అనుకుంటూ . 
సరిగా మూడు కిలో మీటర్లు వెళ్ళగానే బస్ ఆపేశారు . 
నిమిషాల్లో ముందు వెనుక లారీలు , బస్ లు పై నుండి 
వర్షం . హై వె రెండు వైపులా కాళింగి నది నుండి పొంగిన నీళ్ళు . 
వరుసలో మాది పదో బస్ . రోడ్ మీదకు వచ్చిన ప్రవాహం 
 తగ్గితే వెళ్లిపోతాము అనే ఆశ . నిముషాలు అర గంటగా
మారిపోయిన తరువాత , ఇక ఏవి అవతలకి వెళ్ళవు అని కబురు . 
చెన్నై నుండి వస్తున్న పసి బిడ్డలు పాలకి అప్పుడే ఏడుపు మొదలు పెట్టారు . 
ఊరికి ఇంత  దూరం లో ఏమి దొరుకుతాయి ?

ఇంకా ఇంటికి వెళతాము అనే ఆశ చావలేదు . దిగి వాహనాల వరుస 
వెంబడి ముందుకు వెళ్లి చూసాము . ఉరకలు వేస్తూ రోడ్డు కు ఆ వైపు నుండి 
ఈ వైపు యెర్రని నీళ్ళ ప్రవాహం . ముందు నిలబడిన రెండు బస్ ల టైర్లు మునిగి 
వాటిలోకి నీరు వెళ్లి పోతూ ఉంది . అవి కూడా పడిపోతాయో ఏమో ! అలా 
ఊపెస్తున్నాయి నీళ్ళు . అంతా  అధికార యంత్రాంగం , పోలీస్ లు 
మీడియా నిలబడి , ఆదిలిస్తూ హెచ్చరికలు చేస్తూ బాధ్యతలో తల మునకలుగా 
ఉన్నారు . మమ్మల్ని చూసి వెనక్కి వెళ్లి పొండి , ఈ రోడ్డు కూడా మునిగి
 పోతూ ఉంది  అన్నారు .    
వెనక్కి నలుగురం నడక ప్రారంభించాము . ఇలా యెంత దూరం నడవడం !
భయం , చలి తడి బట్టలు, పాదాలు ముందు కు వెళ్ళ మని మొండికేస్తున్నాయి . 
ఇళ్ళ దగ్గర నుండి అందరికీ ఫోన్ లు , ఎక్కడ ఉన్నారు అని భయంతో 
కూడిన ఆరాలు . మూడేళ్ళు పిల్లల గలిగిన వాళ్ళ కళ్ళ నుండి నీళ్ళు 
ఉబుకుతున్నాయి . మనసు ఇంటికి లాగుతుంటే , పాదాలు తప్పనిసరై 
వెనక్కి వెళుతూ ఉన్నాయి . ఎన్ని కార్లు ను బ్రతిమిలాడినా ఎక్కించు 
కోవడం లేదు . అదిగో ఆటో ! ప్రాణం లేచి వచ్చింది . 
వంద అయితే వస్తాను , ప్రాణ సంకటం లో డిమాండ్ గెలుస్తుంది . 
ఎక్కగానే ఇంకో ఫోన్ . హైదరాబాద్ ఎక్స్ ప్రెస్ చెన్నై నుండి బయలుదేరింది . 
''బాబు రైల్వే స్టేషన్ కి పోనివ్వు '' చెప్పాము . 
శ్రీహరి కోట సర్కిల్ కి రాగానే అర్ధం అయింది ,సూళూరు పేట 
మొత్తం జల దిగ్భందమే !! నేను నీళ్ళలోకి రాను అని మొండికేసాడు ఆటో . 
లోపలి కి  వెళ్లక పొతే రైలు వెళ్ళిపోతుంది , ఉన్న ఒక్క ఆశ చేజారినట్లే !
మా ఏడుపు మొహాలు చూసి , సరే బై పాస్ మీద ఆ వైపుకు తీసుకువెళతాను . 
ఆ వైపుకు వెళ్ళాము . చెంగాళమ్మ గుడి కి వచ్చేసరికి రోడ్ మీద నీళ్ళు 
పొంగుతూ .... ఇక ఇటు వెళ్ళ లేమా , ఒక్క సారి నిరాశ అందరిలో 
ఉప్పెన కంటే పెద్దదిగా ముంచేస్తూ . ముందు నడుము లోతు 
నీళ్ళు , కాళింగి నది గేట్ విరిగి పొంగిపోయింది . అందరిలో చిన్న 
తెగింపు . ఎలాగోలా దాటేద్దాము కానీండి , లేకుంటే ఇక ఊర్లోకి 
వెళ్ళలేము . ఇంకా నీళ్ళు వచ్చేస్తున్నాయి . 
డివైడర్ను  కాళ్ళతో నీళ్ళలో తడుముకుంటూ నడుస్తున్నాము . 
ఉన్నట్లుండి ప్రవాహానికి తూలీ పడిపోతూ పక్క వాళ్ళను 
పట్టుకుంటూ దాటేసాము . అందరం నీళ్ళు కారిపోతున్నాము . 
పళ్ళు కట కట కొట్టుకుంటూ .... తుపాను చలి ( ఎపుడైనా చూసారా ? )
మళ్ళీ ఆటో ,రైల్వే స్టేషన్ వైపు పోతూ ఉంటె అందరిలో ఆశ , 
వెళ్లి  పోదాములే  ఇంటికి . లోపలి వెళ్ళగానే ప్లాట్ పాం నిండా జనాలు . 
కూర్చొను కూడా స్తలం లేదు . అంతా చలి లా ముసురుకున్న దిగులు . 
ఇంతలో పిడుగు లాగా న్యూస్ . '' హైదరాబాద్ ఎక్స్ ప్రెస్ ఇటు 
రాదు , గుత్తి వైపు మళ్ళించారు '' 
ఒక్క సారి అందరిలో అప్పటిదాకా కూడకట్టుకున్న శక్తి ఏమైందో !!
ఉసూరుమంటూ ..... ఇక ఏమి చేస్తాము , స్కూల్ కి వెళదాము 
తిరిగి . అక్కడ ఉన్న చిన్న క్వార్టర్స్ లో ఉన్న వాళ్లకు పోగా 
మాకు పొడి బట్టలు , దుప్పటి దొరుకుతాయా !అన్నం 
దిగుల్లేదు . అసలు ఈ దిగులుకు ఆకలి వేయడం లేదు . ఫోన్ లు 
రావడం లేదు . బి ఎస్ ఎన్ ఎల్ టవర్ పోయింది . ఎక్కడా 
నో సిగ్నల్ . చుట్టూ చీకటి . ఆటో వాళ్ళను నమ్ముకొని అంత 
దూరం పోవాల్సిందే . వాన ఆగడం లేదు . 
సరే నైటీ అన్నా కొందాము . 
''ఈ రోజు సోమవారం ఎక్కడా షాప్స్ ఉండవు ''సమాధానం . 
ఇక్కడ షార్ ఉద్యోగులు అందరు ఆదివారం షాపింగ్ చేస్తారు కాబట్టి , 
ఆదివారం సెలవు ఉండదు . సోమవారం సెలవు షాప్స్ కి . 
షాప్ దగ్గర దిగేసరికి అక్కడే మా బంధువులు ఉండే విషయం 
గుర్తుకు వచ్చింది . మిగిలిన వాళ్ళను వదిలి ఎలా వెళ్ళేది !
వాళ్ళది పాపం చిన్న ఇల్లు . విషయం చెప్పాను . మేడమ్స్ 
''మీరు వెళ్ళండి . మేము స్కూల్ కి వెళతాము '' చెప్పారు . 

నిజానికి వాళ్ళు పెద్దగా తెలీదు . నాన్న వాళ్ళ పిన్నమ్మకు 
మనుమడు . ఎప్పుడైనా నాన్న తో వెళ్ళినపుడు చూస్తాను . 
ఇప్పుడు వెళ్ళాలి తప్పదు . వెళ్లాను . ముందు షాప్ . 
వెనుక ఇల్లు . పెద్ద ఇల్లు కాదు . రెండు మంచాలు పట్టే రూం . 
వెనుక వంటిల్లు . వెనుక పెరడు . ఒక మంచం మీద పిల్లలు 
పడుకొని ఉన్నారు . పాప మూడు , బాబు ఆరు తరగతులు . 
ఎంతో  ప్రేమగా ఆహ్వానించారు . సునీల్ నా కోసం వెంటనే 
వెళ్లి పాల పేకెట్ తెచ్చి కాఫీ పెట్టించాడు . నాకు ఇబ్బందిగా 
ఉంది , వాళ్లకు భారం అవుతాను అని . నిజానికి 75 ఏళ్ళనాటి 
ఇల్లు . ఆ మంచాల దగ్గర తప్ప మిగిలిన దారిలో చుక్కలుగా 
నీళ్ళు పడుతూ ఉన్నాయి . పాత కాలం గచ్చు పీలుస్తూ 
ఉంది . ఇంత అసౌకర్యం లో కూడా సునీల్ , బాగ్య నా సౌకర్యం 
కోసం తపన పడటం వాళ్ళ ఔదార్యాన్ని సూచిస్తూ ఉంది . 
పొడి బట్టలు తెచ్చి ఇచ్చింది . కాఫీ త్రాగేసరికి కొంచెం 
అక్కడకు అలవాటు పడ్డాను . పిల్లలు కబుర్లు చెపుతూ 
ఉన్నారు . కొత్త పెదమ్మ వాళ్లకి కొత్త గా ఉంది . 
వాళ్ళ వోడాఫోన్ నుండి మా ఎదురింటి వారికి అక్కడ 
నా క్షేమ సమాచారం అందించి , మా వారిని కొంచెం గమనించుకోమని 
చెప్పాను . వాళ్ళు అందరు పక్కన కూర్చొని క్షేమ సమాచారాలు 
మాట్లాడటం , బంధువుల విశేషాలు , పిల్లల ముద్దు మాటలు ... 
ఎన్ని రోజు అయిందో మన వాళ్ళతో ఇలా గడిపి !ఏదో ఒక 
రొటీన్ చక్రం  లో టార్గెట్ ల వెనుక పరిగెత్తడం అలవాటు , 
ఇదేదో కొత్తగా ఉంది . చక్కగా వేడి కారం దోసాలు తిని 
నిద్ర లేచే సరికి ,ఇంటి ముందు ఎక్కడిదో చిన్న పిల్లి పిల్ల , 
ఎవరో వదిలేసారు . పిల్లలు దానితో ఆడుకుంటూ ఉంటె , 
నేను ఎంజాయ్ చేస్తూ .... వాళ్ళ బుక్స్ చదివించి అలవాటు 
ప్రకారం ఐ క్యూ చూసాను . పాప కరక్ట్ గా ఉంది . బాబు తెలుగులో 
డల్ . చిన్నప్పుడు చదువుతూ వ్రాయించని ఫలితం . 
బాబుకి కౌన్సిలింగ్ ఇచ్చాను . కొత్త వాళ్ళ మాటలు తల్లి తండ్రుల 
తిట్లు కంటే ఎక్కువ ప్రభావం చూపుతాయి . 

తిరిగి స్కూల్ కు వెళుతూ ఉంటె సునీల్ బాగ్య 
''ఇది మీ అవ్వ గారిల్లు కూడా . మీరు ఎప్పుడైనా రావొచ్చు '' 
ఇంతకంటే ఒక గృహస్తు జీవనానికి పరీక్ష ఏమి ఉంటుంది . 
వాళ్ళు ఎప్పుడో గెలిచారు . 
అనుకోని అతిధి లాగా వచ్చిన వాన కూడా ఇలాగా సింపుల్ 
గా వెళ్లిపోవాలి కాని ఇలాగా జనాల్ని బాధ పెడితే ఎలా !
''రెయిన్ రెయిన్ గో అవే , కం అగైన్ అనదర్ ఇయర్ '' 
                       @@@@@@@ 
                          



  

Monday, 2 March 2015

ఇప్పుడు కాసిన్ని కార్టూన్స్ .... కొంచెం ఆయుష్షు

ఇప్పుడు కాసిన్ని కార్టూన్స్ .... కొంచెం ఆయుష్షు 
ఎప్పటి నుండి వేద్దాము అనుకున్న పోస్ట్ ఇది !!
ఏదో ఇప్పుడు ''మాలిక వారి మహిళా ప్రత్యెక సంచిక ''
లో వచ్చిన నా కార్టూన్స్ ''భక్తి -ముక్తి '' పుణ్యమా అని 
వేస్తున్నాను . 
అప్పట్లో ''తండ్రి -తనయ '' అని తండ్రి ప్రేమ మీద కధల 
సంచిక మాలిక వెబ్ మాగజైన్ లో వచ్చింది . దానిలో 
''గొడుగు '' అని నా కధ  ప్రచురితం అయింది . 
తరువాత ప్రమదాక్షరి క్రింద 
''తండ్రి - తనయ '' కధా సంకలనం 
ప్రచురించారు . హైదరాబాద్ బుక్ ఫెస్టివల్ లో 
(మహిళలేనిర్వహించారు ) 
లకారం పైనే బుక్స్ అమ్మారు అంటే 
ఇక ఆలోచించండి . 
నేను నా కవితల కు ముందు మాటలు ,
సమీక్షలు చదివాను కాని
 ''గొడుగు '' కధకు మందా భానుమతి గారు వ్రాసిన సమీక్ష 
చాలా చాలా నచ్చింది . 
నాకు ఎప్పుడూ ప్రోత్సాహం ఇచ్చే వలబోజు జ్యోతక్క కి 
కృతజ్ఞతలు . ఇప్పుడు మార్చ్ మాలిక సంచిక లో నా 
కార్టూన్స్ (మొదట గా ప్రచురణ ) చూసి ఆల్ ది బెస్ట్ చెప్పెయ్యండి :)

(bhakthi mukhti cartoons link )

Friday, 6 February 2015

ఇదొక లెక్కా (6)(అయిపొయింది )


( part 5 link ikkada )
కాళేశ్వరం నుండి హనుమకొండకు వచ్చేదారిలో బస్ ఆపేసి 
దిగి వెళ్ళమన్నారు . బాంబ్ బ్లాస్టింగ్ వలన రోడ్ పాడయ్యింది 
అని రోడ్ దిగి నడుచుకుంటూ వెళితే కొంత దూరం తరువాత 
బస్ లు దొరకచ్చు అని చెప్పారు . అప్పుడే ఏర్పడిన కాలిబాట 
లో కొంచం నలిగిన పచ్చిక మీద ముందు ఈయన , వెనుక నేను 
రెండేళ్ళ మాధురి ని ఎత్తుకొని , వెనుక అమ్మా నాన్న .... పాపం 
ఇంత జరుగుతుందని తెలిస్తే వాళ్ళను తీసుకొని వచ్చేదాన్ని కాదు . 
కాళేశ్వరం , గోదావరి చూసిన ఆనందం అంతా ఎటు పోయిందో !! 
రోడ్ మీద చెల్లా చెదురుగా  శవాలు , చూడకూడదు అనుకున్నా 
చూపుకి పక్కన ఎక్కడో తగులుతూ ..... కడుపు తిప్పేస్తుంది . 

రోడ్ మీద నుండి చూపు మరలించేటట్లు లీలగా ఏదో ముళ్ళ చెట్టు పై 
కదులుతూ ..... దగ్గర కు వచ్చేసరికి చూస్తె , ఒక పోలీస్ టోపీ 
తగులుకొని వేలాడుతూ ,మానవత్వం ఉరి తీసింది అని చెపుతున్నట్లు ..... 
ఎక్కడ రోడ్ ,ఎక్కడ కంప ..... అక్కడ నుండి ఒక మనిషి తల నుండి 
యెగిరి ఇంత దూరం వచ్చి పడింది అంటే ఎంత బ్లాస్టింగ్ జరిగి ఉండాలి . 
వంటిలో భయం తో కూడిన జలదరింపు ,ఇక రోడ్ మీద చూసే ధైర్యం 
లేదు . తల వంచుకొని ఆ టోపీ ని వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా ముందుకు 
వెళ్లాను . మెల్లిగా చేయి నొప్పి పుడుతుంది . సమస్య చిన్నదే అయినా 
ఎక్కువ కాలం మోస్తే తీవ్రం అనిపిస్తుంది . 
''ఏమండీ పాపను ఎత్తుకోండి '' ఇచ్చాను ఆయనకి . 
నిద్ర లోనే కళ్ళు తెరిచి మళ్ళా నాన్న స్పర్శకి భుజం మీద వాలి 
కునుకు లోకి జారింది . మెల్లిగా రోడ్ ఎక్కాము . 

అంతా సందడి సందడి గా ఉంది . మళ్ళా ఏదో లోతైన నిశ్శబ్దం ఉంది . 
వచ్చిన వెహికల్స్ అక్కదే ఆగి వెనుదిరుగుతున్నాయి . 
అదిగో హనుమకొండ వెళ్ళే బస్ . ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లు ఉంది . 
''మావయ్య తొందరగా రండి '' ఒక్క ఉదుటున బస్ ఎక్కి బస్ 
ఆపారు ఈయన . అందరం ఎక్కి బస్ సీట్లలో సర్దుకొని కూర్చున్నాము . 
అందరు మౌనంగా ఆలోచన ల్లో  ఉన్నారు . నా కైతే ఏదో స్తబ్ధత . 
ఇప్పుడు ఈ తెలంగాణా నాకేమి నాకేమి ఆనందం కలిగించడం లేదు . 
కుండెడు నమ్మకం లో ఎవరో ఒక్క ఉప్పు రాయి వేసేసారు . 
ఎంత బాగా నమ్ముతానో ,అది వీగిపోయినపుడు అంతే బాధ పడుతాను . 
ఏదైనా సిన్సియర్ గా చేయడమే అలవాటు . అలసిన శరీరం 
నిద్రలోకి జారిపోయింది . హనుమకొండ శబ్దాలు లేపే వరకు వళ్ళు తెలీలేదు . 
మంచిది ,నిద్ర కూడా మనసు గాయానికి మందే . 

ఆటో లో ఇంటికి వస్తూ ఉంటె 
'' శశి పాపను తీసుకొని మీరు ఇంటికి వెళ్ళండి . 
నేను హోటల్ కి వెళ్లి టిఫిన్ తీసుకొని వస్తాను ''
చెప్పి దిగేశారు ఈయన . మంచిది ఇక ఒక 
గంటె టైం ఉంది ,అమ్మ వాళ్ళ ట్రైన్ కి . మళ్ళా 
కాజీపేట కు వెళ్లి ట్రైన్ ఎక్కాలి . 

ఇంటి ముందు ఆటో దిగుతుంటే అమ్మ మాధురి ని తీసుకొని 
ముద్దు పెట్టుకుంది . నిద్ర కళ్ళతోనే నవ్వింది బుజ్జి తల్లి 
అమ్మమ్మ ను గుర్తు పట్టి . నాన్న కూడా '' ఓయ్ తల్లి ''
పలకరించాడు దాన్ని . మరి ఇంకా కొంత సేపే కదా దానితో 
ఆడుకునేది . వాతావరణం కొంత తేలిక పడ్డా మనసు బరువు 
ఇంకా ఉంది . అసలు ఇక్కడ ఇంత దిస్తారబెంస్ ఉంది అనేది 
నా ఊహలో కూడా లేని విషయం . అమ్మా వాళ్ళు ఇంట్లోకి 
వెళితే ఇంటి ఓనర్ బయటకు వచ్చి నవ్వుతూ పలకరించింది . 
''అచ్చినార ,మస్తు దూరం ఉంది కదా ,పాలు ఉన్నయి 
తీసుకోండి . అట్ల పిండి కూడా ఉంది . కావల్నా ?''
గుండె లోతు గాయాన్ని ఈ గంధం లేపనం ఎలా మాన్పుతుంది . 
మాములుగా అయితే దోసె , పండు మిర్చి తొక్కు అంటే 
ఇష్టంగా తినేస్తాను . 
''వద్దు , ఈయన తెస్తాను అన్నారు '' ముభావంగా వెళుతున్న 
నన్ను చూసి ఆమె మొహం లో వేలాడుతున్న ఆశ్చర్యం . 
అందరం టిఫిన్ తింటూ ఉంటె ఇందాకటి సంఘటన మళ్ళా 
మాటల్లో దొర్లుతూ ...... 
''ఏమి చేస్తారు ?'' మానేసి వస్తారా అన్న ప్రశ్న అమ్మా , నాన్నల కళ్ళలో . 
మానేసి వెళ్ళ డమా !!! వెళ్లి ఏమి చేసేది ఇద్దరికీ ఉద్యోగం లేకుండా ..... 
బాంబ్ బ్లాస్టింగ్ కంటే పెద్దది అయిన జీవితం ఇంకా భయాన్ని కలిగిస్తూ , 
అవును నిరుద్యోగాన్ని ఎదురుకుంటూ జీవితం లాగడం కంటే 
ఈ బాంబ్ బ్లాస్టింగ్ పెద్ద లెక్క కాదు . మనుషుల కామెంట్స్ కంటే 
ఇవి బాధాకరమైనవి కాదు . అయినా టౌన్స్ లో ఇలాటివి జరగవు లే ,
అది అడివి కాబట్టి జరిగింది ..... నాన్న చెపుతున్న ధైర్యం కొంచెం 
మనసును కుదుట పరుస్తూ . 
ఇంక ఎలాగైనా ట్రాన్సఫర్ పెట్టుకొని వెళ్లిపోవాలి . అంత వరకు 
ఇక్కడ జీవితం ఈదగలం . కాదు కాదు ఈదాలి . సముద్రం లోకి 
దూకినాక నిర్ణయాలు తీసుకోవడం ఉండదు . కాళ్ళు చేతులు 
కదిలిస్తూ ప్రాణానికి క్షణాల ఆయువు కలుపుతూ ముందుకు పోవడమే .!!
జీవిత బ్లాస్టింగ్ ముందు , ''ఇదొక లెక్కా '' 

వెళుతున్న అమ్మా నాన్నలకి మాధురి చేత టాటా చెప్పించాను . 
ఇద్దరు మళ్ళీ మాధురి ని ఎత్తుకొని ముద్దులతో ముంచేశారు . 
అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దు మరి !!
జాగ్రత్త ,ధైర్యం చెపుతూ వెళుతూ ఉంటె ఇద్దరి కళ్ళలో సన్నటి 
కన్నీటి పొర . యెంత ఎదిగినా మేము వాళ్లకు చిన్న బిడ్డలమే . 
''ఏమి కాదులే నాన్న '' నోరు తెరిచి ధైర్యం చెప్పాను . 
వెళుతున్న ఆటో చూస్తూ మెల్లిగా మాధురి ని ఎత్తుకొని 
లోపలి వెళ్లాను . 
''అసలు ఒకరిని ఒకరు ఎందుకు చంపుకుంటారు వీళ్ళు . 
ఏమో మరి నాకేమి తెలుసు !!! చంపెవాడికి కారణాలు 
ఉంటాయి ,చచ్చేవాడికి కూడా . ఎన్నో సిద్ధాంతాలు , రాద్ధాంతాలు 
మీద నిర్మింపబడిన హింస ఇది . మూలాలు బాగు చేయాలి 
అని ఎవరు అనుకోరు . ఎదుటి వారు తుపాకి చూపించినపుడు 
శాంతి కపోతాలు ఎగరేస్తూ కూర్చోరు . నా వాళ్ళు , నీ వాళ్ళు అని 
విడదీసుకుంటూ పోవడం లో ఏదో ఆనందం ఉన్నట్లుంది . 
ప్రతి దానికి కారణం ఉంటుంది . మనం ఎవరి వైపు ఉన్నాము 
అనే దాన్ని బట్టి మన మనసు తప్పు ఒప్పు ల తీర్పు ఇస్తూ 
ఉంటుంది '' 
''కారణం ఏదైనా కాని మనిషి ,మనిషి ని చంపుకోవడం 
నాగరికత మోకాళ్ళ పై తల ఉంచి బోరుమని ఏడవాల్సినంత
విషాదం '' 
నివాస్ హనుమకొండ లో మేము ఇంకో ఇంట్లోకి మారినపుడు 
పుట్టాడు . ఎనిమిది నెలల బాబుని తీసుకొని ఇక్కడకు 
వచ్చేస్తుంటే ఆ ఇంటి ఓనర్ కూతురు కి పెట్టినట్లు వడిబియ్యం 
పెట్టి ,బిడ్డని నన్ను కళ్ళ నిండా నీళ్ళతో సాగనంపిన సంగతి నేను మర్చిపోలేను . 

వీడు మొన్న హనుమకొండ కు కాలేజ్ పని మీద వెళితే కాకాజీ 
కాలనీ  కి వెళ్లి వాళ్ళను చూసి రారా అని చెప్పాను . ఎనిమిది నెలల 
బిడ్డగా ఆ వీధి చూసాడు . ఇప్పుడు తెలుస్తుందా ఆ వీధి గురించి . 
అయినా అమ్మ చెప్పింది కదా అని విజయ టాకీస్ నుండి ,ఆర్ . టీ. సి 
డిపో వరకు ప్రతీ సందు తిరిగాడు వాళ్ళ కోసం వీడు . ఫలితం లేకపోయినా 
బిడ్డ నా మాట విన్నాడు  కదా అనేది తృప్తి . 

''తెలంగాణ నా పుస్తకాల్లో దాచుకున్న నెమలీక '' అంతే .... 
ఇంక చెప్పేదేమీ లేదు .              (అయిపొయింది )  
                 @@@@@@@@@@@@@@@@