ఉలిక్కిపడి లేచి చూసాను ,ఏమిటి ఎదురుగా !!!
అసలు కళ్ళు చూడలేనంత మిరమిట్లు గొలిపే కాంతి తో
ఏది నింగి? ఏది నేల ? ఒకటి గా చేసేస్తూ దిక్కులు అన్నీ ఒక్కటిగా కలిసిపోయి
ఒకే కాంతి తెల్లగా ..... కాదు కాదు ఆ మబ్బుల మధ్యలో కాసింత
నీలి రంగు తొంగి చూస్తూ ..... ఏదో ఒకటి పర్వాలేదు .
కళ్ళకు ఏదో చూపు వచ్చినట్లు .
అరె నీలి కాంతి కూడా రెండుగా చీలి పోతూ ..... చీలుతూనా !
కలుస్తూనా !
కాదు అది నింగి ఇది సముద్రం రెండూ వేరే .
సముద్రమేనా నింగి లోని మబ్బుల తెల్లదనమా .
మబ్బులు చల్లగా సముద్రుడి మీద ఊయలలు ఊగుతున్నట్లు .
ఏమిటి ఈ కాంతి తల పైకేత్తినా కనపడనంత గా వ్యాపించి ,
పైకెత్తి చూస్తె తల గిర్రున తిరిగిపోతుంది ,కనులు మూసుకొనిపొతూ ....
డమ డమ మని చుట్టూ ఢమరుక నాదం ..... విశ్వాన్ని అంతా
ఒకటై చుట్టేస్తూ .....
కాంతి శబ్దం అవుతుందా ? శబ్దం కాంతిగా మారుతుందా ?
ఏమో తెలీదు ఒకటే మైమరుపు .... ఆటే చూస్తున్నాను
కనులు చూడలేని దాన్ని ,కనపడని దాన్ని ....
దేనితో చూస్తున్నానో తెలీదు శబ్దము తెలుస్తుంది !కాంతి తెలుస్తుంది .
ఇవి రెండూ వేరు కాదు . ఒకటే అదిగో .....
నాద ,వెలుగుల తరంగాల ఆనంద నృత్యం , ఒకటి తో ఒకటి కలిసిపోతూ
విడిపోతూ , ఒకటేనా ! వేరేనా ! అసలు నేనెలా గుర్తిస్తున్నాను వీటిని .
ప్రకంపన పెరిగిపోతూ చుట్టూ ఉన్న అణువులు విచలితమై చలిస్తూ ....
ఒకటే చైతన్యం , క్షణం నిలవనీయకుండా,
కదిలించే దెవరు ? కదిలేది ఎవరు ?
విడిపోతున్న అణువులు చెల్లా చెదురుగా విదిలిస్తూ ,కలుస్తూ
ఏమిటి విశ్వ నర్తనం , జటాజూట కేశాలు దిక్కులపై ముడి విప్పి
విదిలించినట్లు ...... ఒకటే లయాన్విత దృశ్యం .
కోటి జీవుల సృష్టి .... పునః పునః లయ .
ఏమిటిది భూ ఆకాశ పర్యంతంగా వ్యాపించి నడిపిస్తున్న నాధుడు
ఎవరు ?సాకారుడా ? నిరాకారుడా ?
నిరాకారుడే అయితే నేను చూసేదెలా !
అరె ఏమిటిది ? కళ్ళు నులుముకున్నాను .
నా మనసులో మాట తెలిసిందా ఏమిటి !
నభో మండలాలకు నిండిన కాంతి మెల్లిగా రూపు దాల్చుతూ .....
ఓం మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్ ........ జుయ్య్ మంటూ నాలో
నిండి పోతూ ...... నిండి పోతూ ఒకే ఓంకారంగా ,
మబ్బులు చెదిరినట్లు కాంతి కణాలు విడిపోతూ , కలుస్తూ
పొగ లాగా ఓంకార దర్శనం ..... ఏ దిక్కో తెలీదు .
ఎక్కడున్నానో తెలీదు . తెలిసింది ఒక్కటే నన్ను తనలో
కలిపేసుకుంటూ ..... శరీర తత్వాన్ని శబ్ద తత్త్వం గా చేసేస్తూ
ఒకటే నాదం .
ఓం కారమేనా !!!!!!!!!!! కాదేమో చూడు .
కింద అలలు తాకుతున్న మృదుమంజుల అందెలు ,
ఒకటి నేలకు తాకి , రెండో ది విశ్వాన్ని కప్పుతూ
ఏది ఆది ఏది అంతమని ప్రశ్నిస్తూ పాదాలు , మెల్లిగా
ఆశీస్సులిస్తూనో , ఓంకారంగా మారుతూనో ఏదో ఆకారం !!!!
సాకారా నిరాకారాల అబేధం . వినిపిస్తున్న ఢమరుక, శంఖ నాదాలకు
అనుగుణంగా పురులు విప్పి నాట్యం చేస్తూ విశ్వాన్ని అంతటిని ఆడిస్తూ
ఆనందం లో ఓలలాడిస్తూ ...... ఆహా ! స్వామీ నీవెవరు ?
సాకార , నిరాకార వాదులాటతో మమకార , అహంకారాలు
పెంచుకోవద్దని చెప్పటానికి వచ్చిన జ్ఞాన గురువువా ?
వెలుగు ,శబ్దాలకు ఆధారభూతమై శక్తి ని నింపుకున్న
నటరాజువా !!!!
ఆట కదా శివా నీకు ఈ సృష్టి అంతా
బొమ్మలాట కదా శివా నీకు ఈ మాయ అంతా .
శివోహం ..... శివోహం ..... శివోహం .
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
అసలు కళ్ళు చూడలేనంత మిరమిట్లు గొలిపే కాంతి తో
ఏది నింగి? ఏది నేల ? ఒకటి గా చేసేస్తూ దిక్కులు అన్నీ ఒక్కటిగా కలిసిపోయి
ఒకే కాంతి తెల్లగా ..... కాదు కాదు ఆ మబ్బుల మధ్యలో కాసింత
నీలి రంగు తొంగి చూస్తూ ..... ఏదో ఒకటి పర్వాలేదు .
కళ్ళకు ఏదో చూపు వచ్చినట్లు .
అరె నీలి కాంతి కూడా రెండుగా చీలి పోతూ ..... చీలుతూనా !
కలుస్తూనా !
కాదు అది నింగి ఇది సముద్రం రెండూ వేరే .
సముద్రమేనా నింగి లోని మబ్బుల తెల్లదనమా .
మబ్బులు చల్లగా సముద్రుడి మీద ఊయలలు ఊగుతున్నట్లు .
ఏమిటి ఈ కాంతి తల పైకేత్తినా కనపడనంత గా వ్యాపించి ,
పైకెత్తి చూస్తె తల గిర్రున తిరిగిపోతుంది ,కనులు మూసుకొనిపొతూ ....
డమ డమ మని చుట్టూ ఢమరుక నాదం ..... విశ్వాన్ని అంతా
ఒకటై చుట్టేస్తూ .....
కాంతి శబ్దం అవుతుందా ? శబ్దం కాంతిగా మారుతుందా ?
ఏమో తెలీదు ఒకటే మైమరుపు .... ఆటే చూస్తున్నాను
కనులు చూడలేని దాన్ని ,కనపడని దాన్ని ....
దేనితో చూస్తున్నానో తెలీదు శబ్దము తెలుస్తుంది !కాంతి తెలుస్తుంది .
ఇవి రెండూ వేరు కాదు . ఒకటే అదిగో .....
నాద ,వెలుగుల తరంగాల ఆనంద నృత్యం , ఒకటి తో ఒకటి కలిసిపోతూ
విడిపోతూ , ఒకటేనా ! వేరేనా ! అసలు నేనెలా గుర్తిస్తున్నాను వీటిని .
ప్రకంపన పెరిగిపోతూ చుట్టూ ఉన్న అణువులు విచలితమై చలిస్తూ ....
ఒకటే చైతన్యం , క్షణం నిలవనీయకుండా,
కదిలించే దెవరు ? కదిలేది ఎవరు ?
విడిపోతున్న అణువులు చెల్లా చెదురుగా విదిలిస్తూ ,కలుస్తూ
ఏమిటి విశ్వ నర్తనం , జటాజూట కేశాలు దిక్కులపై ముడి విప్పి
విదిలించినట్లు ...... ఒకటే లయాన్విత దృశ్యం .
కోటి జీవుల సృష్టి .... పునః పునః లయ .
ఏమిటిది భూ ఆకాశ పర్యంతంగా వ్యాపించి నడిపిస్తున్న నాధుడు
ఎవరు ?సాకారుడా ? నిరాకారుడా ?
నిరాకారుడే అయితే నేను చూసేదెలా !
అరె ఏమిటిది ? కళ్ళు నులుముకున్నాను .
నా మనసులో మాట తెలిసిందా ఏమిటి !
నభో మండలాలకు నిండిన కాంతి మెల్లిగా రూపు దాల్చుతూ .....
ఓం మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్ ........ జుయ్య్ మంటూ నాలో
నిండి పోతూ ...... నిండి పోతూ ఒకే ఓంకారంగా ,
మబ్బులు చెదిరినట్లు కాంతి కణాలు విడిపోతూ , కలుస్తూ
పొగ లాగా ఓంకార దర్శనం ..... ఏ దిక్కో తెలీదు .
ఎక్కడున్నానో తెలీదు . తెలిసింది ఒక్కటే నన్ను తనలో
కలిపేసుకుంటూ ..... శరీర తత్వాన్ని శబ్ద తత్త్వం గా చేసేస్తూ
ఒకటే నాదం .
ఓం కారమేనా !!!!!!!!!!! కాదేమో చూడు .
కింద అలలు తాకుతున్న మృదుమంజుల అందెలు ,
ఒకటి నేలకు తాకి , రెండో ది విశ్వాన్ని కప్పుతూ
ఏది ఆది ఏది అంతమని ప్రశ్నిస్తూ పాదాలు , మెల్లిగా
ఆశీస్సులిస్తూనో , ఓంకారంగా మారుతూనో ఏదో ఆకారం !!!!
సాకారా నిరాకారాల అబేధం . వినిపిస్తున్న ఢమరుక, శంఖ నాదాలకు
అనుగుణంగా పురులు విప్పి నాట్యం చేస్తూ విశ్వాన్ని అంతటిని ఆడిస్తూ
ఆనందం లో ఓలలాడిస్తూ ...... ఆహా ! స్వామీ నీవెవరు ?
సాకార , నిరాకార వాదులాటతో మమకార , అహంకారాలు
పెంచుకోవద్దని చెప్పటానికి వచ్చిన జ్ఞాన గురువువా ?
వెలుగు ,శబ్దాలకు ఆధారభూతమై శక్తి ని నింపుకున్న
నటరాజువా !!!!
ఆట కదా శివా నీకు ఈ సృష్టి అంతా
బొమ్మలాట కదా శివా నీకు ఈ మాయ అంతా .
శివోహం ..... శివోహం ..... శివోహం .
@@@@@@@@@@@@@@@@@@
