''శశి మేడం ,ప్రిన్స్ పాల్ మేడం గారు రమ్మంటున్నారు ''
చెప్పగానే మేడం దగ్గరకు వెళ్లాను .
జాబ్ లో చేరి ఐదు నెలలు అయినా, మేము జాబ్ కోసం వచ్చిన ఫస్ట్ జెనరేషన్
కాబట్టి ఇంకా ఇలాగ ఇంకొకరి కింద పని చేయడం ,ఆదేశాలు వినయంగా
పాటించడం అంతగా రాలేదు . అదీ కాక మేడం మాతో నే కొద్ది రోజులు
పని చేసి ఇంచార్జ్ తీసుకొని ఉన్నారు .
విషయం ఏమిటన్నట్లు చూసాను .
''శశి మేడం మీకు మా తెలుగు తల్లి పాటోస్తదా? ఇద్దరు పిల్లలకు
జరంత నేర్పించుడ్రి '' మేడం చెప్పారు .
పిల్లలకు పాటలు నేర్పించడం అంటే నాకు భలే సరదా !ఇంకా
మా తెలుగు తల్లి పాట మా సంగీతం కాలేజ్ లో మాకు ప్రార్ధన గీతం .
''సరే మేడం . ఎందుకు నేర్పడం ?''
''డి . డి సార్ చెప్పిన్రు . హన్మకొండ పార్క్ లో పద్నాలుగో తేది
అంబేద్కర్ జయంతి జరుగుతుంది . దానిలో ప్రార్ధన పాడాలి ''
అర్ధం అయింది వాళ్ళు ఎందుకు కంగారు పడుతున్నారో !
అప్పటికి ఎన్ . టి . ఆర్ గారు సాంఘిక సంక్షేమ గురుకులాలు
ఎర్పరిచినా ఇంకా వాటి మీద సోషల్ వెల్ఫేర్ అధికారం పనిచేస్తూ ఉంది .
కాబట్టి డి . డి మాట కొంత వరకు అలెర్ట్ గా చెయ్యవలసిన పని .
అదీ కాక సాంఘిక సంక్షేమం వారికి అంబేద్కర్ జయంతి లో
పాల్గొనడం దేవుడి ఉత్సవం లో పాల్గొన్నంత బాధ్యత .
సరే అని ముగ్గురు పిల్లలను ప్రిపేర్ చేసాను .
*******
మళ్ళీ పిలుపు ప్రిన్స్ పాల్ రూం నుండి . వెళ్లాను . మేడం చైర్ లో
ఎవరో అధికారి ,కుర్చీ పట్టనంతగా . ఒక బటన్ వదిలేసి నిర్లక్ష్యంగా
కూర్చొని ఉంటె , మేడం పక్కన నిలబడి ఉన్నారు .
మేడం చిన్నగా చెప్పారు ''డి . డి సార్ ''
నమస్తే చెప్పాను . పిల్లలను పిలిచి పాడించమని చెప్పారు .
పాడించాను . చివరలో కొంత రాగం తప్పు పాడుతున్నారు .
గబుక్కున నేను అందుకొని పూర్తి చేసాను . అది కొంత వివాదం
లోకి నన్ను లాగుతుందని నేను ఊహించలేదు .
విని తల ఆడించారు . బయటకు వచ్చేసాము .
తరువాత మెల్లిగా చెప్పారు ప్రిన్స్ పాల్ మేడం సార్ చెప్పిన సంగతి ,
''ఆ మేడం బాగా పాడుతున్నారు . ప్రార్ధన ఆమె చేత కూడా పాడించండి ''
అని చెప్పారంట .
విషయం తెలీగానే మా శ్రీవారి కి కొంత కోపం . ఇతరుల ముందు పాడటం
కొంత నామోషి కాబోలు . '' లేదు లేదు ,పాడదు '' అనేసారు .
చివరికి అందరు నచ్చచెప్పి నాతో ,పిల్లలు ,ఇంకో మేడం నిలబడి
పాడేట్లు సర్ది చెప్పారు . నిజంగా కొన్ని వివాదాలు మంచి జ్ఞాపకాలు తీసుకొని
వస్తాయి అని నాకు తెలీదు .
********
అంబేద్కర్ జయంతి రోజు పార్క్ లోని వేదిక దగ్గరకు వెళ్ళాము .
సభ ప్రారంభం లో వేదిక మీదకు వెళ్లి ప్రార్ధన చేసేటపుడు ముందు వరుసలో
ఉన్న పెద్ద వాళ్ళను చూసాను . ఒక పెద్దాయన చాలా బాగా అనిపించాడు .
ఆయన కళ్ళ ద్దాలు కలుపుతూ ఒక గొలుసు కిందకి వేలాడుతూ ,
అందరు ఆయన దగ్గరికి వచ్చి నమస్కరిస్తూ ఉంటె చూస్తూ ఉన్నాను .
దాదాపు ఒకటిన్నర గంటలు జరిగిన సభలో ఆయన మాటలు కోసం
ఎదురు చూసాను . అంత పెద్దాయన ఏమి మాట్లాడుతాడు ! అని చిన్న
క్యూరియాసిటీ . మాటల్లో చాలా స్థిరత్వం ఉంది . తాను నమ్మిన దాని
మీద నడిచే వాళ్లకు మాత్రమె వచ్చే స్థిరత్వం . వర్గాల అంతరాల గూర్చి
అవి సమయ వలసిన మార్గాల గూర్చి చెప్పినట్లు గుర్తు .
ఆయన పేరు ,ఆయన గొప్పదనం అప్పుడు నాకు తెలీదు .
కాళోజీ గారిని దగ్గర నుండి చూసాను . ఆయన భావాలను స్ప్రుశించాను ,
అని అనుకున్నప్పుడు ఇప్పుడు నాకు మనసులో ఏదో సంతోషంగా
ఉంటుంది . ఆ ప్రార్ధన గీతం మీద కృతజ్ఞత గా ఉంటుంది .
మనిషి గొప్పదనం అతని పేరులోనో ,అతని డబ్బులోనో ,అధికారం లోనో
ఉండదు . అతను త్రికరణ శుద్ధి గా పాటించే విలవల్లో ఉంటుంది .
జీవితం మనకు తెలీకుండా నే పరిచయం చేసే వాళ్ళ పరిచయం
మనసు లోతుల్లో మిగిలిపోయే ముత్యం లాంటి విలువైన జ్ఞాపకం .
అయ్యో ఆయన కవి అని తెలిస్తే ,ఏదైనా మాట్లాడి ఉందును అనుకుంటూ
ఉంటాను కాని ,కొంత జీవితం దాటి ఇప్పుడు వచ్చినాక ఇప్పుడు
అనిపిస్తూ ఉంటుంది ..... ఎంత గొప్ప వాళ్ళు కనపడినా ఏమి
మాట్లాడలేము . మనసులో వీళ్ళు ఇలాగ ఉంటారన్న మాట అనుకోవడం
తప్ప . ఎందుకంటె వాళ్ళ పరిచయం మనకు వాళ్ళ అక్షరాలుగా మాత్రమే !!
@@@@@@@
చెప్పగానే మేడం దగ్గరకు వెళ్లాను .
జాబ్ లో చేరి ఐదు నెలలు అయినా, మేము జాబ్ కోసం వచ్చిన ఫస్ట్ జెనరేషన్
కాబట్టి ఇంకా ఇలాగ ఇంకొకరి కింద పని చేయడం ,ఆదేశాలు వినయంగా
పాటించడం అంతగా రాలేదు . అదీ కాక మేడం మాతో నే కొద్ది రోజులు
పని చేసి ఇంచార్జ్ తీసుకొని ఉన్నారు .
విషయం ఏమిటన్నట్లు చూసాను .
''శశి మేడం మీకు మా తెలుగు తల్లి పాటోస్తదా? ఇద్దరు పిల్లలకు
జరంత నేర్పించుడ్రి '' మేడం చెప్పారు .
పిల్లలకు పాటలు నేర్పించడం అంటే నాకు భలే సరదా !ఇంకా
మా తెలుగు తల్లి పాట మా సంగీతం కాలేజ్ లో మాకు ప్రార్ధన గీతం .
''సరే మేడం . ఎందుకు నేర్పడం ?''
''డి . డి సార్ చెప్పిన్రు . హన్మకొండ పార్క్ లో పద్నాలుగో తేది
అంబేద్కర్ జయంతి జరుగుతుంది . దానిలో ప్రార్ధన పాడాలి ''
అర్ధం అయింది వాళ్ళు ఎందుకు కంగారు పడుతున్నారో !
అప్పటికి ఎన్ . టి . ఆర్ గారు సాంఘిక సంక్షేమ గురుకులాలు
ఎర్పరిచినా ఇంకా వాటి మీద సోషల్ వెల్ఫేర్ అధికారం పనిచేస్తూ ఉంది .
కాబట్టి డి . డి మాట కొంత వరకు అలెర్ట్ గా చెయ్యవలసిన పని .
అదీ కాక సాంఘిక సంక్షేమం వారికి అంబేద్కర్ జయంతి లో
పాల్గొనడం దేవుడి ఉత్సవం లో పాల్గొన్నంత బాధ్యత .
సరే అని ముగ్గురు పిల్లలను ప్రిపేర్ చేసాను .
*******
మళ్ళీ పిలుపు ప్రిన్స్ పాల్ రూం నుండి . వెళ్లాను . మేడం చైర్ లో
ఎవరో అధికారి ,కుర్చీ పట్టనంతగా . ఒక బటన్ వదిలేసి నిర్లక్ష్యంగా
కూర్చొని ఉంటె , మేడం పక్కన నిలబడి ఉన్నారు .
మేడం చిన్నగా చెప్పారు ''డి . డి సార్ ''
నమస్తే చెప్పాను . పిల్లలను పిలిచి పాడించమని చెప్పారు .
పాడించాను . చివరలో కొంత రాగం తప్పు పాడుతున్నారు .
గబుక్కున నేను అందుకొని పూర్తి చేసాను . అది కొంత వివాదం
లోకి నన్ను లాగుతుందని నేను ఊహించలేదు .
విని తల ఆడించారు . బయటకు వచ్చేసాము .
తరువాత మెల్లిగా చెప్పారు ప్రిన్స్ పాల్ మేడం సార్ చెప్పిన సంగతి ,
''ఆ మేడం బాగా పాడుతున్నారు . ప్రార్ధన ఆమె చేత కూడా పాడించండి ''
అని చెప్పారంట .
విషయం తెలీగానే మా శ్రీవారి కి కొంత కోపం . ఇతరుల ముందు పాడటం
కొంత నామోషి కాబోలు . '' లేదు లేదు ,పాడదు '' అనేసారు .
చివరికి అందరు నచ్చచెప్పి నాతో ,పిల్లలు ,ఇంకో మేడం నిలబడి
పాడేట్లు సర్ది చెప్పారు . నిజంగా కొన్ని వివాదాలు మంచి జ్ఞాపకాలు తీసుకొని
వస్తాయి అని నాకు తెలీదు .
********
అంబేద్కర్ జయంతి రోజు పార్క్ లోని వేదిక దగ్గరకు వెళ్ళాము .
సభ ప్రారంభం లో వేదిక మీదకు వెళ్లి ప్రార్ధన చేసేటపుడు ముందు వరుసలో
ఉన్న పెద్ద వాళ్ళను చూసాను . ఒక పెద్దాయన చాలా బాగా అనిపించాడు .
ఆయన కళ్ళ ద్దాలు కలుపుతూ ఒక గొలుసు కిందకి వేలాడుతూ ,
అందరు ఆయన దగ్గరికి వచ్చి నమస్కరిస్తూ ఉంటె చూస్తూ ఉన్నాను .
దాదాపు ఒకటిన్నర గంటలు జరిగిన సభలో ఆయన మాటలు కోసం
ఎదురు చూసాను . అంత పెద్దాయన ఏమి మాట్లాడుతాడు ! అని చిన్న
క్యూరియాసిటీ . మాటల్లో చాలా స్థిరత్వం ఉంది . తాను నమ్మిన దాని
మీద నడిచే వాళ్లకు మాత్రమె వచ్చే స్థిరత్వం . వర్గాల అంతరాల గూర్చి
అవి సమయ వలసిన మార్గాల గూర్చి చెప్పినట్లు గుర్తు .
ఆయన పేరు ,ఆయన గొప్పదనం అప్పుడు నాకు తెలీదు .
కాళోజీ గారిని దగ్గర నుండి చూసాను . ఆయన భావాలను స్ప్రుశించాను ,
అని అనుకున్నప్పుడు ఇప్పుడు నాకు మనసులో ఏదో సంతోషంగా
ఉంటుంది . ఆ ప్రార్ధన గీతం మీద కృతజ్ఞత గా ఉంటుంది .
మనిషి గొప్పదనం అతని పేరులోనో ,అతని డబ్బులోనో ,అధికారం లోనో
ఉండదు . అతను త్రికరణ శుద్ధి గా పాటించే విలవల్లో ఉంటుంది .
జీవితం మనకు తెలీకుండా నే పరిచయం చేసే వాళ్ళ పరిచయం
మనసు లోతుల్లో మిగిలిపోయే ముత్యం లాంటి విలువైన జ్ఞాపకం .
అయ్యో ఆయన కవి అని తెలిస్తే ,ఏదైనా మాట్లాడి ఉందును అనుకుంటూ
ఉంటాను కాని ,కొంత జీవితం దాటి ఇప్పుడు వచ్చినాక ఇప్పుడు
అనిపిస్తూ ఉంటుంది ..... ఎంత గొప్ప వాళ్ళు కనపడినా ఏమి
మాట్లాడలేము . మనసులో వీళ్ళు ఇలాగ ఉంటారన్న మాట అనుకోవడం
తప్ప . ఎందుకంటె వాళ్ళ పరిచయం మనకు వాళ్ళ అక్షరాలుగా మాత్రమే !!
@@@@@@@
