Thursday, 23 August 2018

#శివయ్య@75

#శివయ్య@75

 శివయ్య@75
                         #వాయుగుండ్లశశికళ,7-8-2018

శివయ్యా!
భలే వాడివయ్యా 
గుప్పెడు కవితావాక్యాలు జేబులో వేసుకొని వచ్చి 
ఎన్ని హృదయాలు నీ వైపుకు లాగేసావు!

ఒక్కచిగురాకు తాకిడికే తూలే బక్కపలుచని వాడు
ఇన్ని ఆత్మీయతలు ఎలా సాదించాడో చెప్పమంటుంది కాలం 
ఆ రహస్యం నువ్వే చెప్పు
ఒక్క వాక్యం లో వేల నేత్రాలుగా విప్పారడం నీకలవాటేగా 
పెన్న నీళ్లు తాగిన పుణ్యం కాబోలు నెల్లూరు ఈరోజు నీ పుట్టినరోజు వేడుక సంబరంగా జరుపుకుంది 
ఈతకోట వారి సంకల్ప బలం మందిని చేర్చుకొని 
విమర్శలను ఒరుసుకుంటూ చప్పట్ల తీరం చేరిపోయింది!

కొత్తపుస్తకపు పరిమళం లా మా ఊరు వచ్చిన 
కవికి నోరు తీపి చేసి ఆలింగనాల శాలువా కప్పింది
కవిలోకం 

శివా!భూమి ఆకాశం కలిసే చోట ఎక్కడో కలిసే ఉంటాము ......పెనవేసున్న రైలుపట్టాలు ఉన్నాయని రాసుకోనీ వాళ్ళని ,
ఎంత ప్రేమ కురిసింది దేవిప్రియ గారినుండి!

నిలువెత్తు మాటే నువ్వట 
సామాన్యుడికి బలమట
నువ్వు మనవడివి లోకి వెళ్లినా 
మనవడు నీ లోకి వచ్చినా 
జాలువారేది కవిత్వమట
ఏమి మాటలజాలు ఉమగారిది!
నీ దారి నిరంతరం పారే కవితల నది 
ఆత్మీయతలు కు నెలవది 
కాళిదాసు గారి ఆప్యాయత,జయప్రద గారి 
ఆత్మీయత నీ గుండెను నింపే ఉంటాయిలే!

అతడు మేము అంటూ ఎన్ని కలాల కవాతులు
గుండె కవాటాలు తెరిచి ప్రేమను కుమ్మరిస్తూ 

తండ్రి అనురాగాన్ని నీ నుండి పొందినవాళ్ళు 
అమ్మ లాలనను నీ ఒడి లో చూసినవాళ్ళు 
ఇప్పుడు వెదురులు పగలగొట్టి వేణువులు చేసారు, అక్షర రాగాలు ఆలపించడానికి 

నేను ఒక్కణ్ణే అనుకున్నాను,వెనుకకు తిరిగి చూస్తే 
ఎన్నో మిణుగురులు 
ఆ కాంతి వైపు ఎగురుతూ అంటున్నారు 
ఎన్ని గుండెల్లో కవిత్వం వెలిగించావో 
నీ పుట్టినరోజు ఆ వెలుగులో వెలిగిపోతూ ఉంది 
నిరంతర జ్వలనాల కవీ
కన్నీటితో ముంచిన బొటనవేలితో సాక్ష్యం అద్దగల నీ బాటలో ఇప్పుడు వేల పాదాలు 
నీ పథాన్ని చరిత్ర చేస్తూ 
ఇప్పుడు నీ ఆత్మ కథ వేల హృదయాల ప్రేమ కథ!

ఒక సామూహిక స్వరమై ప్రతిధ్వనించే నువ్వు....
శివుడా..నువ్వు శివుడవ్వకూడదు,ప్రజాకవి సత్కీరుడవ్వాలి....
నీ పలకరింపే కవితలకు ఊపిరూదే అమృతం 
శివమెత్తిన తెలుగు పద్యం నువ్వు 
సహనం నీ భుజాన వేలాడే అమ్ములపొది
కవిత్వాన్ని ఎలా చేదుకోవాలో చెప్పి 
మా దోసిట్లో కొన్ని అక్షరాలు పోసి గుండెలకు హత్తుకొని
కవిత్వంలా నిలబడ్డ మనిషివో
మనిషిలా నిలబడ్డ కవిత్వమో!!!
కాలంలోకి వెడతావో
ఒడ్డుకు చేరి కవిత్వం అవుతావో
ఏదైతే నేమిటి 
శివుడా...నువ్వు శివుడవ్వకూడదు,ప్రజాకవి 
సత్కీరుడవ్వాలి 

ఒకటి మాత్రం ఈరోజు అందరికీ తెలిసిపోయింది 
75 ఏళ్ల వయసు నీ దేహానిదే 
నువ్వు ఎప్పుడూ పిల్లల్లో పిల్లవాడివి
యువకుల్లో యువకుడివి 
అందరిలో కలిసిపోయే నెలబాలుడివి 
చేత్తో కవితా కేతనం ధరించి 
చరిత్రకు బాటవేస్తూ కదిలే 
నిరంతర పథికుడివి!!
               @@@@@@
నిన్న 6-8-2018 శివారెడ్డి గారి జన్మ దినం సందర్బంగా నెల్లూరు టౌన్ హాల్  "అతడు మేము"కవితల పుస్తకం ఆవిష్కరించారు .
అందులోని కొన్ని వాక్యాలతో కవితా రూపం లో వ్రాసిన కవితా పుస్తక సమీక్ష.
శివారెడ్డిగారికి నమస్సులతో.....శశి తన్నీరు

Friday, 27 July 2018

గురు పూర్ణిమ రోజు దొరికిన ఆశీస్సులు




ఎంత చక్కటి రోజు!!
నేను చెప్పిన కొన్ని కృతజ్ఞతలు
వాడ్రేవు చినవీర భద్రుడి గారి దగ్గర నుండి ఇంత చక్కటి ఆశీస్సులు గురుపూర్ణిమ రోజు తీసుకుని వస్తాయి అనుకోలేదు.
సార్ మీ మంచి మనసుకు వందనాలు.
Sasi Thanneeru గారు, ఇంత ఆదరణీయంగా రాసిన మీరే నాకు గురువులు. చిన్నవారు కాబట్టి ఆశీస్సులు, గురుత్వం చూపించినందుకు నమస్సులు.

మీరు రాసిన పోస్టుని  తిరిగి నా మిత్రులకోసం ఇక్కడ యథాతథంగా పంచుకుంటున్నాను.

____________________________

వాడ్రేవు చినవీర భద్రుడు గారికి నమస్సులతో గురుపూర్ణిమ శుభాకాంక్షలు.

నిండుగా పూసిన అక్షరాల చెట్టు.

రేపటి దాకా సమయం ఇచ్చి గంటకే పని ఎంతవరకు వచ్చింది అని అడిగే జీవిత వత్తిడిలో కాళ్లకు చక్రాలు కట్టుకోని పరిగెత్తుతూ ఉంటే ఒక చక్కని పరిమళం సేదతీరమని దారి పక్కకు పిలిచి దాహం తీర్చే చల్లని నీటినిచ్చి, నీడను ఇస్తే ఎలా ఉంటుంది?

ఇదుగో భద్రుడు అని ప్రేమగా సాహిత్యలోకం పిలుచుకునే వాడ్రేవు చినవీరభద్రుడు గారి అక్షరాలంత హాయిగా ఉంటుంది!!

'నిండుగా పూసిన మామిడి చెట్టు ఎదుట ఏ ఒక్కరు ఒంటరి కారు'
...... చినవీరభద్రుడు

ఆయన మాటలంత నిండుగానే ఎన్నివ్యాసాలు, ఎన్ని అనువాదాలు,ఎన్ని కవితలు,ఎన్ని సమీక్షలు,ఎన్ని ముందుమాటలు ,ఎన్ని తర్కాలు. నిజంగా నిండుగా పూసిన మామిడిచెట్టు!!

ఎవరి ప్రచురణ కోసమూ ఎదురు చూడరు.జ్ఞానం నాకే ఉండాలి అని దాచుకోరు.

నేర్చుకుంటే చెట్టును మించిన గురువు లేరు ఎక్కడా!

ఈ జ్ఞానపు చెట్టు నీడలో అందరం నేర్చుకొనే శిష్యులమే

నేర్చుకోవడం లోని బాల్యకాలపు ఆనందం ఈయన వద్ద నేర్చుకోవాలి.

ఈ వయసులో సాహిత్యం బాటలోనే నడుస్తూ ఇంకోవైపు నీటిరంగులు అద్దుకున్న ప్రకృతిని తన కుంచె నుండి జాలువారుస్తూ . ... కబీరు నాది దుఃఖం లేని దేశం పుస్తకం మీద తన కుంచె అందాన్నే ముఖ చిత్రంగా నిలపడం ఎంత బాగుంది!

కెంజాయ రంగు ఆకాశం క్రింద నీటిలో తన ప్రతిబింబము చూపిస్తూ ఉన్న హంస , పుస్తకపు లోపలి మాటలను ముందే తనలో చూపిస్తూ''అతని'' స్పృహ వల్లనే కబీరు తాను ఎక్కడ నుండి వచ్చాడో అక్కడకు చేరుకుంటాడు. ..... ఎక్కడికి? తన బింబం ఏదో అక్కడకి చేరుకుంటాడు.

ఎంత చక్కగా గీసారు , ఎంత చక్కగా వ్రాసారు!

ఒక వైపు ఋగ్వేదం లోని సూక్తులు వివరిస్తూ తర్కిస్తూ ఉంటారు,ఇంకో వైపు నాచ్చియార్ తిరుమొళి భక్తి ఆవేశాన్ని విచారిస్తూ ఉంటారు, ఇంకో వైపు అనువాదాలను,100 రోజులు నీగ్రోల స్వతంత్ర స్వరాన్ని గానం చేయగల కలం బలం వీరికి గాక ఎవరికి ఉంది?

పాల్స్ రోబన్ ,లొరేయేన్ ,మాయా ఏంజిలో అందరూ తమ భావాలను భాష దాటి సజీవంగా ఈయన కలం లో ఒంపుతూ ఉంటారు. మాయా ఏంజిలో గురించి వై ద కెజెడ్ బార్డ్ సింగ్స్ అని వివరిస్తూ వీరు చెప్పే వ్యక్తిత్వ పాఠాలు దాచుకోతగినవి.

ఇంకో వైపు తన ఉద్యోగ అనుభవాలు, గిరిజనులు కోసం చేసిన పోరాటాలు మనతో పంచుకుంటూ ఉంటారు. కొత్త బోధనా పద్ధతులు చర్చిస్తూ ఉంటారు. ఎప్పుడూ నేర్చుకుంటూనో, నేర్చుకున్న జ్ఞానం పంచుతూనో ఉండే చలివేంద్రం ఈయన!!

ఒక వైపు ''ఒక శతాబ్దానికి దర్పణం మునిపల్లె రాజు '' అని పోయినవారి  జ్ఞాపకాలు గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ గౌరవిస్తూ, చిన్న పాప వ్రాసిన కవితలోని ''ఇప్పుడు వచ్చిన అమ్మ కన్నీళ్లు ఖచ్చితంగా ఉల్లిపాయలివి కాదు'' అనే వాక్యాలను సమభావంతో స్మరిస్తూ ఉంటాడు.

ఎలా అర్ధం చేసుకోగలం వీరిని .... వీరు రూమి నుండి మనకోసం పట్టుకొచ్చిన వాక్యపుష్పాల పరిమళం తో తప్ప!

''కొందరు మనల్ని పలకరిస్తే కస్తూరి పరిమళం గుప్పుమంటుంది. మరికొందరిని పలకరిస్తే పొగ కమ్ముకుంటుంది'' ..... రూమీ

నిరంతరం నేర్చుకుంటూ ఉండటం పక్క వారికి ఆ వెలుగు పంచడం,చివరికి ఒక చిన్న గీత తెలుగును రెండుగా విభజించి ఆయన ఈ వైపుకు రావాల్సి వచ్చినపుడు కూడా , ఇల్లు వదిలిన బెంగతో వదలినపుడు కూడా ఒక మాట అంటారు ''ఇపుడు నేను కొంచెం వంట చేయడం నేర్చుకుంటూ ఉన్నాను. ఆడవాళ్ళ కష్టం నాకు అర్ధం అవుతూ ఉంది''

''సాయంకాలపు చెర్రీపూలు
నేడు అప్పుడే రేపుగా మారిపోయింది''.
                                జపనీయ కవి హైకూలు నుండి .

''అది పేపర్ లో వచ్చిన ఆర్టికల్ అయినా ,'పుస్తకం ప్రచురించినా, 'ఫేస్ బుక్ పోస్ట్ అయినా కనపడేది ఒకటే- ఆ వ్యక్తి శ్రద్ధ, నిరంతర అధ్యయనం!

ఆయన వాక్యాల్లోనే ..

''మనిషిని కవి చేసేవి రెండే
ఒకటి అతను పుట్టిన ఊరు
రెండు ఉందని అతడు నమ్మే ఇంకో ప్రపంచం''

ఆ ఇంకో ప్రపంచమే ఇప్పటి కవితల పుస్తకం ''కొండ మీద అతిథి '' వైపు ఆ కాలాన్ని నడిపించి ఉంటుంది.

ఇంకా మొన్న చిగుర్చిన ఉగాది కవితలోని పంక్తులు-

''చెట్టులాగా ఉగాదిని శిరసావహించడం ఇంకా సాధన చేస్తూనే ఉన్నాను ''.

ఆకులు చిగురించినా , రాలిపోయినా అదే స్థిత ప్రజ్ఞతతో ఉండే చెట్టు నుండి ఇది నేర్చుకోవాలి అని తానే ముందు సాధన చేస్తూ చెపుతున్నారు.

''జీవిత కాలం పొడుగుతా నన్ను నేను శృతి చేసుకుంటూనే ఉన్నాను:"

మనిషి జీవితం మొత్తం తప్పులు సరిదిద్దుకుంటూ పయనిస్తూనే ఉంటాడు. నేను తప్పులే చేయను అనేవాడిది ఎంత మూర్ఖత్వం. ఈయన తనను తానూ శృతి చేసుకుంటూ పయనిస్తున్నారు అని యెంత చక్కని స్వరాన్ని వినిపించారు!

''ఒక చెట్టులాగా, ఒక చెరుకు గడ లాగా ,ఒక కోయిల లాగా ఉగాదిని స్వీకరించాలి, అందరికీ ఆ తీపిని పంచాలి అనే ఆకాంక్ష ఎంత గొప్పది''

ఈయన పేస్ బుక్ ఫాలోయర్ గా నేను అందుకున్న జ్ఞానానికి ఎన్ని కృతజ్ఞతా వాక్యాలు చెప్పినా చందమామకు నూలుపోగు సమర్పించినట్లే!

ఎక్కడివో ఈయనకు ఇంత చక్కటి ఆలోచనలు. బాల్యకాలావస్థ లోనే ఉంటూ విమర్శలకు కూడా నవ్వును పంచేె ఆ ధీరత్వం!!

బహుశా ఈయన వ్రాసినట్లు ... రోజువారీ జీవితం లోంచే స్వర్గం వైపుగా నడిచే విద్యని రూమీ నుండి కబీరు, కబీరు నుండి ఠాగూరు, వారినుండి వీర భద్రుడు గారు నేర్చుకొని ఉండవచ్చు.

***

ఇంకా అంటారు కదా ..

''ఇంత జీవితం వృథాగా గడిపాను ,చీనా జపాన్ చిత్రకారుల్లాగా ఒక  వెదురుపోదనో, తూనీగనో చిత్రీకరించితే చాలు అని !

- శశి తన్నీరు

Saturday, 28 April 2018

ప్రేమంటే!!

ప్రేమంటే!!
                             వాయుగుండ్ల శశికళ 

"ప్రేమంటే ఏమిటంటే నిన్ను ప్రేమించినాక తెలిసే"
అంటారు ఒక కవి.
సాధారణ జీవితం లో ఈ పదం ఎక్కువసార్లు యువత వద్ద కొన్నిసార్లు జనజీవితం లో వింటూ ఉంటాము.
తనని చూడగానే నా కాళ్ళు,కళ్ళే కాదు మనసు కూడా ఆగిపోయింది.తాను ఉంటే పగలు కూడా వెన్నెల.పెదాలపై విరిసే నవ్వులా.ఎక్కడికీ ఒంటరిగా వెళ్ళలేనే!తన ఆలోచన ఎప్పుడూ నాలోనే ఉంటుంది.ఇక నా ఉనికి కి తావెక్కడ.
పరీక్షలు వ్రాయలేకపోతున్నాను.పనిపై మనసు ఉంచలేకపోతున్నాను.తన ఫోటో చూసినా చాలు,తన గొంతు విన్నా చాలు,నేను లేకున్నా ఫర్వాలేదు తాను బాగుంటే చాలు.ఇదిగో ఇదే ఆలోచనలతో మొదలవుతాయి వయసులో ని 
ప్రేమలు.మెల్లిగా హార్మోన్స్ పనితనం తగ్గగానే 
స్వార్ధాన్ని చూపి బుసలు కొడుతాయి.నువ్వు ఎవరితో అయినా మాట్లాడగానే జెలసీ.తనకు కాకుండా పోతారేమో అని.అదేమంటే అసూయ ఘాటైన ప్రేమకు గుర్తు అని సపోర్ట్ చేసుకుంటారు,
ప్రేమ అంటే ఏమిటో తెలియకుండానే.
వాళ్ళు ఈ స్వార్ధానికి ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోతుంటే వీళ్ళు సైకోలు అయిపోతారు.ఒక్కోసారి కాళ్ళు పట్టుకొని ఏడుస్తారు.లేదంటే బెదిరిస్తారు. బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తారు.లక్ష్యం ఒక్కటే అవతలి వారు తనకు మాత్రమే చెందాలి.
ఇక్కడ వాళ్ళు ప్రేమించడం లేదా అంటే ప్రేమిస్తున్నారు కానీ దేన్నో తెలుసా?వాళ్ళను తాము అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాము అనే భావనని. వీరు ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాము అని చెప్పినా వీరి మాటలు వారిపై వారికి ఉండే ప్రేమను తెలుపుతూ ఉంటాయి.నేను అది చేసాను,ఇది చేసాను నువ్వేమి చేయకపోయినా ప్రేమిస్తూ ఉన్నాను.నువ్వు నాకేమి చెయ్యలేదు.
పట్టించుకోలేదు.నాకు ఎంతో బాగాలేదు,నువ్వు గమనించడం లేదు అనే సెల్ఫ్ పిటీ లోకి వెళ్ళిపోతారు.దీనికి తెలివిగలవారు,చదువుకున్నవారు అని తేడా లేదు.ప్రేమ మెట్లు ఎక్కడం ప్రారంభించిన చాలా మంది అక్కడే జారిపోతారు.
మరి వీళ్ళ మధ్యలో ప్రేమ లేదా,ఉంది కానీ దానికి మించి స్వార్ధం ఉంది,అక్కడ ప్రేమ నిలవలేదు.
భార్య చూడండి .ఎక్కడి నుండో వస్తుంది.మీ నీళ్ల కోసమో,సౌకర్యం కోసమో అందరితో గొడవ పెట్టుకొని అయినా సాధిస్తుంది.చివరికి తనను పెంచిన తల్లి తండ్రులు ను అయినా తన కాపురం కోసం గొడవ వేసుకుంటుంది.పిల్లల విషయం వస్తే భర్తతో కూడా గొడవ పడుతుంది.తాను తింటుందో,నిద్రపోతుందో తెలీదు.ఎప్పుడూ ఉదయం చేయాల్సిన టిఫిన్ గురించో,పిల్లాడు వ్రాయాల్సిన పరీక్ష గురించో,కట్టబోయే ఇల్లు గురించో ఆలోచన.
అందరూ భార్యలు ఇలా ఉండరు,కొందరు నాకేమి కొనిచ్చావు అని సాధిస్తారు కదా!నిజమే అదే నేను చెప్పేది ప్రేమ ప్రారంభం అయినాక ఎక్కడో ఇద్దరు వేరు అని అనిపిస్తుంది,ఇక అక్కడ నుండి సెల్ఫ్ డిఫెన్స్ ప్రారంభిస్తారు.ప్రేమ నిజానికి ఏమీ కోరదు.

పోనీ తల్లి బిడ్డల ప్రేమ గొప్పది కదా అని అంటూ ఉంటారు.కానీ నిజానికి తన శరీరాన్ని,అందాన్ని,ఆరోగ్యాన్ని అన్నీ ఇచ్చేసి పట్టేడు అన్నం కోసం వాళ్ళ పంచలో ఉండే తల్లి ప్రేమ నిస్వార్ధమైనది.కానీ తాను ఎందుకు చేస్తుంది?తన పిల్లలు కాబట్టి.వేరే పిల్లలకు చేస్తుందా?అంటే రిలేషన్ అనే పరిధి ఈ ప్రేమకు ఉంది. ఇది కూడా తన పిల్లల బాగు కోసం మిగిలిన వాళ్ళ చెడు కోరుకునే వైపు ప్రయాణిస్తుంది.కాబట్టి ఇది కూడా పూర్తి ప్రేమ అనలేము.
ప్రేమకు ముఖ్య గుణం వ్యాపన.అది ఎవరి లోపల అయినా ఉంటే దానికి వ్యాపించాలి అనిపిస్తుంది,చుట్టూ ఉన్నవారికి చిరు నవ్వు ఇవ్వాలి అనిపిస్తుంది.కారణం లేకుండానే హత్తుకోవాలి అనిపిస్తుంది.అందరికీ ఏదో ఒకటి ఇవ్వాలి అనిపిస్తుంది.కరుణతో వారి బాధను అర్ధం చేసుకోగలం.వారి బాధను ఓదార్చాలి అనిపిస్తుంది.దీనికి రిలేషన్ ఉండాల్సిన అవసరం లేదు,జెండర్ తో పని లేదు,వయసుతో పని లేదు,ఇంకా వాళ్ళు మనుషులే ఉండాల్సిన పనిలేదు.
మనం చూస్తూ ఉంటాము చాలా మంది పోయిన తమ పిల్లల మీద ప్రేమతో ఆశ్రమాలు,సత్కార్యాలు చేస్తుంటారు.కొందరు కుక్కలను మనుషుల కంటే ఎక్కువ ప్రేమిస్తారు.కొన్ని జంతువులు వేరే జంతువుల పిల్లలకు పాలివ్వడం చూసే ఉంటారు.
భూమి ఎప్పుడో ప్రేమమయంగా మారిపోయింది.
తాకే చల్ల గాలిలో అది తెలుస్తూ ఉంది.గాలికి తలూపుతూ నిన్ను పలకరించే పువ్వులో అది ఉంది.నీ బాధలను తనలోకి తీసుకొనే ఆకాశం లో ఉంది.తన గుండెలు ను ఎంత తోడినా నీకు ఇంకా అన్నం పెడుతున్న భూమి లో ఉంది.ఒక్క మనిషే ఈ ప్రేమంతా నాకే అని మొత్తం నిల్వ చేసుకోవాలనే స్వార్ధం లో తానే నలిగిపోతూ ఉన్నాడు.ప్రేమను ప్రవహించనివ్వాలి.అప్పుడు అది అమృతమే అయి నీకు లోపలి నుండి ఆనందాన్ని శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది.లేకుంటే నిలువ నీరులో మురుగు చేరినట్లు నీ స్వార్ధం లో నువ్వు నలిగిపోతావు.ప్రేమ పొందక నిర్జీవం అయిపోతావు.
ఆధ్యాత్మిక శాస్త్రం లో ప్రేమకు చాలా ప్రాధాన్యత ఉంది.ఇది నాలుగవది అయిన అనాహత చక్రం నుండి ప్రారంభం అయ్యే శక్తి
దీనికి నీ స్వార్ధం అడ్డుపడిందా,ఇక మూలాధారానికి దిగజారి కోరిక రూపంలో వెళ్ళిపోతుంది.నిష్కల్మషంగా అది ప్రవహించాలి అనే సంకల్పంతో నీ చేతల్లోకి వదిలావా అది సహస్రారం చేరి ఈ విశ్వాన్ని నీతో అనుసంధానిస్తుంది.అప్పుడు నువ్వు మనుషుల ను మాత్రమే కాదు, మిగిలిన ప్రాణులను ప్రేమిస్తావు,ఇంకా చుట్టూ విశ్వాన్ని ప్రేమిస్తావు.ఇంకా వాటి కోసం నిన్ను నువ్వు మరచి పోరాడుతావు.
అన్ని విషయాల్లో ఉండేది తెలీని శక్తి అయిన ప్రేమే!కానీ అదే దాని పరిపూర్ణ నిర్వచనం కాదు.
నువ్వు నేను చేసిందే గొప్ప అంటే కమండలం లో సూర్యుని చూపడమే.అదే సూర్యుని పరిధి కాదు. నీ శక్తి మేరకు చూపుతున్నావు అంతే. ఎవరి ప్రేమ తక్కువ కాదు,ఎవరిది ఎక్కువ కాదు.అది అందరి ఆనందానికి కారణం అయి ప్రవహించినపుడే దానికి విలువ.
మనసు మమత సినిమాలో చిన్నారి తరుణ్ తండ్రితో ఇలా అంటాడు"ఈ పావురాన్ని నేను కనలేదు.కానీ నేను దీన్ని ప్రేమిస్తున్నాను.మరి నీ కొడుకును కాకపోయినా నన్ను నువ్వు ప్రేమించవచ్చు కదా"
హృదయాలను విశాలం చేసే మాట.మరి మీరు కనని బిడ్డలను మీరు ప్రేమించగలరా?మీకు ఏమీ ఇవ్వని వారికి మీ ప్రేమను ఇవ్వగలరా?ఇంకొకరి దుఃఖాన్ని అర్ధం చేసుకోగలరా?
ప్రేమ ఎలా పుడుతుందో తెలీదు.దేని మీద పుడుతుందో తెలీదు.కానీ పుట్టడం గొప్ప వరం.
ఆ శక్తిని ధ్యానం తో మంచి సంకల్పం వైపు ప్రవహింప చేసినవారు నిజంగా ప్రేమను అర్ధం చేసుకున్నవారు.
                   @@@@



Saturday, 24 February 2018

ఆ! ఏమి రోజు సృష్టించావు స్వామి

ఆ! ఏమి రోజు సృష్టించావు స్వామి 

ఆ! గురించి కాదు.అ ఆ గురించి కాదు. 
ఆహా ఈ రోజు గురించి. 
నిన్నటికి నిన్న నా కోసం ఇలాంటి రోజు సృష్టింపబడుతుందని 
ఊహించనే  లేదు. 
చాలా మామూలుగా విశ్వము నాకోసం ఇంత మంచి గిఫ్ట్ 
పంపుతుంది అనుకోనేలేదు. 

ఏమీ పెద్ద విషయం లేదు లెండి.నిన్న కోటలో ఆ! సినిమా 
చూసాను. అదేమీ పెద్ద గొప్ప విషయమా!లేక ఆ సినిమా అంత 
నచ్చిందా!అదేమీ లేదు.ఒక చిన్న కోరిక నిన్న తీరిపోయింది. 
నేనేమి ప్లాన్  చేయకుండా అలాగ నాకోసం ఏర్పాటు చేయబడినట్లు 
అంతే !
అసలు ఈ ఫిబ్రవరి లో ప్రీ పబ్లిక్ ముందు సెలవు పెట్టడమే ఎనిమిదో వింత. 
సరే చిన్ననాటి స్నేహితురాలి అమ్మాయికి సీమంతం.తాను నేను 
కలిసేది తక్కువ.వెళ్లాను.సరే అమ్మను చూద్దాము కోటకు వెళ్లి. 
బస్ లోనుండి చూస్తూ ఉంటే ఆ! పోష్టర్.అరే ఇది నాయుడుపేటకు రాదు. 
ఇక్కడ చూసెయ్యాలి ఎలా?సాయంత్రం దాకా టైం ఉంది.మాట్నీ  కి 
వెళ్ళాలి. 
తమ్ముడికి ఫోన్ చేసాను"ప్రసాద్ మన హాల్ లో ఆ! సినిమా ఉందిరా. 
తోడు లేరు"
"సినిమాహాల్ లో వదిలిపెడతాను.. అంగడి మూసి రాలేను"అన్నాడు. 
సరే చూద్దాము.ఎప్పుడూ ఇలాగే ఎందుకు ఉండాలి.లేడీస్ ఉంటారులే 
పక్కన కూర్చొని చూస్తే సరిపోతుంది.తిరిగి తీసుకెళ్లడానికి ఇంకో తమ్ముడు 
వాసు ఎలాగూ వస్తాడు.ఒక్క మాట ఈయనకు ఫోన్ కూడా చెయ్యాలి 
అనిపించలేదు.ఏమో ఈ రోజు నాదే. 
విచిత్రం ఒక్కరు కూడా ఒక్కదానివే ఏమి వెళతావు అనలేదు. ఏదో 
శక్తి అందరిని నాకు దారి ఇచ్చెయ్యమని చెప్పినట్లు.
తమ్ముడు చెప్పినట్లే వదిలిపెట్టి గెట్ కీపర్స్ కి చెప్పాడు. అక్క చూసుకోండి 
అని.
లోపలి వెళ్లినా నాకు నమ్మబుద్ది కావడం లేదు నేను ఒక్కదానిని నేను 
చూడాలి అనుకున్న సినిమాకి ఒక్కరూ అడ్డు చెప్పకుండా రావడం. 
ఏదో స్వాతంత్రం వచ్చినంత హ్యాపీ గా ఉంది. అందరికీ ఇది మామూలు 
విషయం కావొచ్చు,నాకు నిజంగా కల.అసలు స్వాతంత్రము అంటే ఆడది 
అర్ధరాత్రి క్షేమంగా తిరిగినపుడు అంటూ ఉంటారు కానీ క్షేమం ఏముంది 
పెద్ద!ఒక ఇనుప బోన్ కి చక్రాలు పెట్టి పంపిస్తే క్షేమంగా తిరిగి వస్తుంది. 
నాకెందుకో ఒక్కరం మాకు ఇష్టమైన సినిమా చూడటం స్వేచ్ఛ 
అనిపిస్తూ ఉంటుంది. బస్ లో వదిలినట్లు సినిమాహాలు లో కూడా 
రెండు వరుసలు వారి కోసం వదలాలి.  ఆమెకి సినిమా చూడాలి అని ఉంది ,
అని దారి వదిలి, మేము అన్నం వండుకుంటాము వెళ్ళు అని చెప్పగలగాలి. 
మరీ అత్యాశ కదా నాది.కానీ తమాషా! విశ్వం అంతా నాకే తెలీకుండా 
ఇంత సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్ నా చేతిలో పెట్టింది :))))))) 


లోపల చీకటి.ఎక్కడా లేడీస్ లేరు.ఇక వెనక్కి పోయే ప్రసక్తి లేదు. 
కూర్చున్నాను ఒక దగ్గర.జనాలు లేరు.జనగణమణ కు లేచినపుడు 
చూసాను.వేళ్ళ మీద లెక్కపెట్టవచ్చు.వాళ్ళు ఊహించి ఉండరు 
ఒక లేడీ ఈ సినిమాకి వస్తుందని!ఫర్లేదు ఉన్న కొంతమంది లేచి 
నిలబడ్డారు.కంపల్సరీ కాదు ,ఎవరూ చూడటం లేదు.అయినా లేచి 
నిలబడ్డారు.ఎవరూ చూడనపుడు నీవెలా ప్రవర్తిస్తావో అదే నువ్వు. 

చిన్న సినిమా అన్నారు.కొన్ని కథల మొత్తంగా సినిమా విడివడి 
పవరాఫ్ ముందు వెనుకగా నడిపించారు.ప్రతీ కథ తరువాత 
ఏమి అవుతుందో అన్నంత గొప్ప స్క్రీన్  ప్లే. అసలు దీనికి నానీ నిర్మాత 
ఒక డేర్ స్టెప్.ప్రతి కథ దేనికదే ఏమవుతుందో సస్పెన్స్,వీటిని ఎలా 
కలపతారో అని సస్పెన్స్.ఒక పాపని మ్యుజీషియన్ ఏడిపిస్తే దేవుడు 
వాడిని ఏడిపించే కథ,చేప వంటవానికి సహాయం చేస్తే వంటవాడు 
అవసరానికి చెప్పాను చంపబోయే కథ,ఒక కాలయంత్రం కనుగొంటూ 
ఉండే శివ కి ఇరవయ్యేళ్లు తరువాత తాను  మారే పాత్ర ఇప్పుడే వచ్చి 
మాట్లాడే కథ,ఒక డ్రగ్ ఎడిక్ట్ లేడీ వాళ్ళ ఫ్రెండ్ కలిసి దొంగతనం 
చేయబోయే కథ,తల్లి తండ్రిని కలిసి ఒక అమ్మాయి తానూ చేసుకోబోయే 
అమ్మాయిని పరిచయం చేసే కథ,మీరు సరిగానే చదివారు,అమ్మాయే 
అమ్మాయిని చేసుకుంటుంది.ఇవన్నీ ఒకే హోటల్ లో జరుగుతుంటాయి. 
ఇవన్నీ కాకుండా ఆత్మహత్య చేసుకోపోయే ఒక అమ్మాయి కాజల్. 
తాను చనిపోవడం తో సినిమా అయిపోతుంది.ఎందుకు?

సినిమా వచ్చి కొన్ని రోజులు అయిపొయింది ఇంకా ఇది ఎవరైనా 
చదివినా తెర మీద చూస్తేనే థ్రిల్ కాబట్టి చెప్పేస్తాను.అదీకాక 
నాకు మా బాబు నివాస్ కి ఎండింగ్ లో ఇది చెప్పారు అనేదాని 
మీద క్లారిటీ రాలేదు కాబట్టి నాకు అర్ధం అయినా వర్షన్ చెప్పేస్తాను. 

కాజల్ ది  మల్టీ పర్పస్ డిసార్డర్.ఇవన్నీ ఆమెలోని వ్యక్తిత్వాలు. 
తాను  చైల్డ్ అబ్యూజ్ కి గురి అయివునపుడు అమ్మాయిని చేసుకునే 
అమ్మాయి పాత్రగా మారిపోతుంది.డ్రగ్స్ వాడేటప్పుడు డ్రగ్స్ తీసుకొని 
దెయ్యాన్ని చూసే పాత్రగా మారుతుంది.అలాగే ఉద్యోగం కోసం 
తిరిగేటప్పుడు స్వార్ధ పరుడైన  వంటవాడిగా,ఇంకా తనలో మాజిక్ 
చేస్తూ దేవుడిని నమ్మే చిన్నపిల్ల ,టైం లోకి ప్రయాణించాలి అనే 
కోరిక ఉన్న శాస్త్రవేత్త,అన్నీ తానే. ఒక్కో జీవిత సందర్భం లో ఒక్కొక్కరిగా 
మారుతూ ఉంటుంది.ఈ పాత్రలన్నింటిలో ఏది  బయటకి ఎక్స్పోజ్ 
చేయాలి అనే ఘర్షణ. ఏది బయటకు వెళ్లినా తప్పు చేస్తూనే ఉంటుంది. 
ఎందుకంటే మనిషి తాను  బయటవాళ్ళకు 
పరువుగా కనపడాలి అనుకుంటాడు.అమ్మా నాన్నలకు ఇబ్బంది 
రాకూడదు అన్నట్లుగా ముసుగు వేసుకొని జీవిస్తాడు.కానీ బేలెన్స్ తప్పి 
ఈ చీకటి షేడ్స్ ఏవి బయటకి వచ్చినా అమ్మా నాన్న చనిపోతారు. 
ఇవి రాకూడదు అంటే తానే చనిపోవాలి.అందుకే తానె చనిపోయుంది. 
మ్యూజిక్,డైరెక్షన్ ,నటులు అందరు సూపర్.పేర్లు గుర్తు లేవు 
మీరు ఒక మంచి సినిమాని సృష్టించారు,అభినందనలు. 

నిజానికి ప్రతి మనిషిలోనూ ఎన్నో పాత్రలు ఉంటాయి.కానీ అతను 
వాటిని వివేకంతో కంట్రోల్ చేస్తూ, చేయలేనపుడు చీకటిలో తప్పులు 
చేస్తూ అవి కపిపుచ్చుకోవడానికి ఇంకొన్ని చేస్తూ,సింపుల్ గా 
చెప్పాలి అంటే జీవితాన్ని మేనేజ్ చేస్తూ వెళ్ళిపోతాడు. 
అపరిచితుడులో చూపినట్లు ఒక్కో అవసరానికి అతని ఘర్షణ నుండి 
ఒక్కొక్కరు పుడతారు.అమ్మాయి లవ్ చేయగానే రెమో మాయం అయిపోతాడు. 
వాస్తవం లో గమనించుకుంటే దేహం ఏ జెండర్ అయినా కావొచ్చు 
మనసులో వారు చాలా పాత్రలుగా ఉంటూ దాని ఇమాజినిరీ పొడిగింపు 
వాస్తవం లో చేస్తూ ఉంటారు. 
'ఱ '' పుస్తకం ఇంట్రో లో పాలపర్తి ఇంద్రాణి గారు వ్రాస్తారు. 
నాలో ఒక చిన్న పిల్ల ఉందిఒక యువకుడు ఉన్నాడు. అవసరం అయినపుడు 
వాళ్ళు బయటకు వస్తున్నట్లు నాకు అనిపిస్తూ ఉంటుంది అని!
ఒక రచయిత మిత్రుడు వ్రాస్తారు తన కథ లోని స్త్రీ, భర్త నుండి 
విడిపోయిన తరువాత రెండు హాండ్ రెస్ట్ ల మీద చేతులు ఉంచి హ్యాపీగా 
సినిమా చూసింది అని,ఆతను ఆ పాత్రను లోపల అనుభవించకపోతే 
అది అంత హ్యాపీగా ఉందని అతనికి ఎలా తెలిసింది.అది స్త్రీ విషయం ,
ఆతను మగవాడు,ఎలా తెలిసింది?అంత దాకా ఎందుకు,నేను నిన్న ఈ సినిమా 
చూసినప్పటి నుండి లోపల బ్లాగర్ ని. వ్రాస్తున్నా కొట్టేస్తున్న,ఎడిట్ 
చేసుకుంటూనే ఉన్నాను.ఒక రచయితా మిత్రుడు వ్రాసినట్లు 'వ్రాయకుండా 
ఉండలేను అన్నప్పుడు వ్రాయాలి 'అని ఆ స్థితికి వచ్చి నా ప్రపంచం లో 
దీనిని వ్రాసేస్తున్నాను. 

లోపల ఇన్ని పాత్రలు ఉండటం తప్పు కాదు. వాటిలో వేటికి నీరు 
పోసి బ్రతికిస్తూ ఉండాలి అనే వివేకం ఉండాలి. 
పక్కింటిలో ఒక చక్కని రోజా పువ్వు పూసింది.గాలికి ఊగుతూ 
హాయిగా ఉంది.ప్రేమ అంటే కోయడం కాదు,నీరు పోయడం అంటూ 
ఉంటారు కానీ అదే కాదు.నువ్వు నీరు పోయకపోయినా అది అలా ఎదిగింది,
దాని హాయి చూస్తూ నీకు హాయిగా ఉండాలి.అది అలాగే హాయిగా ఉండటం చూసి నువ్వు 
హాయిగా ఉండటం నీ చుట్టూ ప్రపంచం కూడా ఏదో నిస్వార్ధపు హాయి 
పొందగలగాలి.కారణం లేని నవ్వు అందరి పెదాలపై పూయాలి,ఆ పూవుకు 
జవాబు ఇస్తున్నట్లు.

లోపల ఉన్న అన్ని పాత్రల్లో కొన్ని నీ ఇష్టం తో ఏర్పడ్డాయి. కొన్ని 
నీ చుట్టూ సమాజం నిన్ను పెట్టిన కష్టం నుండి ఏర్పడ్డాయి. 
చేప మరణ వేదన నుండి వంటవాడు మారినట్లు నీ కష్టం నుండి 
కష్టం అంటే ఏమిటో గ్రహించుకొని ఇతరుల లోపలి పాత్రలకు కూడా 
కొంచెం గాలి ఆడేటట్లు ప్రవర్తించు. వాళ్ళు హాయిగా బ్రతకడం నువ్వు 
హాయిగా గమనించు.అప్పుడు కాజల్ లాగా చనిపోయే పరిస్థితి ఎవరికీ 
రాదు. 
నిజంగా లోపల మనకు ఇష్టమైన పాత్రలుగా వాస్తవం లో  ఉండటమే మనం 
జీవించినట్లు కొలత అయితే ఆడవాళ్లు మాత్రమే కాదు ఇక్కడ 
మగవాళ్ళు కూడా జీవన్మృతులుగా ఉన్నట్లే లెక్క!ఎనీ డౌట్స్?:))))
                                @@@@@@@ 

  

Monday, 30 October 2017

అదే సరదా మాకు

అదే సరదా మాకు 

నీకు ఈ విషయం తెలుసా? 
వచ్చేసాడు నాయనా గాలిగాడు. 
గాలి కంటే వేగంగా వార్తలు అందరికీ మోస్తూ ఉంటాడు. 
ఇంకా వార్తకు పెప్పర్ చల్లడం లో దిట్ట. 
అయినా బోర్ కొట్టే ఈ ఆఫీస్ పనిలో అవి కూడా ఇంట్రస్ట్ 
గా ఉంటాయి. ఇతరుల జీవితాల్లో పీపింగ్ చేసి కామెంట్ 
చేయడం బోలెడు సరదాగా ఉంటుంది. 
చేసే పని ఆపేసి చూసాను. 

మనోడి పేస్ బుక్ ఫ్రెండ్ ఇంకా దగ్గర రిలేషన్ అయిపొయింది. 

నిజమా ,అన్నాను. 

అవునురా బాబు. టూర్ కి కూడా వెళ్లపోతున్నారు. 
వాడి టేలెంట్ ఏమి ఉందిరా బాబు. ఎవరినైనా 
ఒప్పించేస్తాడు.నీకు బోలెడు తెలివి అంటావు ఎందుకు?

హుష్ లాభం లేదు,ఏదో ఒకటి చెప్పాలి అనుకున్నాను. 

నాకు బోలెడు మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు నీకు తెలుసు కదా!

ఉండారులే పెద్ద పరస్పరంగా పొగుడుకుంటూ , 
వాళ్ళు కాదు ఒక్కరికైనా నువ్వు ప్రొపోజ్ చేసావా?

నిజమే చెయ్యలేదు.అయినా శారద గుర్తుకు వచ్చింది. 

తల అడ్డంగా ఊపాను తలవంచుకొని. లోపలెక్కడో 
ఏదో జంకు. 

మరదే నీ ఫ్రెండ్స్ లో నీకు ఇష్టమైన ఫ్రెండ్ ఎవరు?
పోనీ నీతో బాగా క్లోజ్ గా మాట్లాడేది ఎవరు? అడిగాడు. 

చెప్పాను. 

ఇంకేమిటి?నీ మీద ప్రేమ లేకుండానే అంత క్లోజ్ గా 
ఉంటుందా?చెప్పెయ్యి. వీలయితే హ్యాపీ గా ఎంజాయ్ చెయ్యొచ్చు. 

ఆమె అలాటిది కాదేమోరా!

ఏమిటి కాదు. అందరు ఇక్కడికి వచ్చేదాకా మంచివాళ్ళే. 
దీనిలోపలికి వచ్చినాక కదా లోపల మనిషి బయటకు 
వచ్చేది. 

ఇంటి దగ్గర శారద గుర్తుకు వస్తూ ఉంది. క్యారియర్ నుండి 
మెల్లిగా వచ్చే కూర వాసన,లోపల నుండి ఇంకేదో. 

మౌనంగా ఉన్నాను. 

పేస్బుక్ లో అకౌంట్ ఉందంటే అదేమీ పెద్ద .... ... కాదులే, 
నువ్వు ఇంత ఇది అయిపోవడానికి. యెంత మంది తో 
వగలు పోతూ చాట్ చేస్తుందో ఎవరికి తెలుసు?

సీరియస్ గా చూసాను. 


అది కాదు రా ..... అదీ .... అదీ..... నీళ్లు నమిలాడు. 

ముందు కొంచెం సంస్కారంగా మాట్లాడటం నేర్చుకో!
తన శరీరాన్ని అమ్ముకున్న ఆడదాన్ని అయినా మనం 
తప్పుగా అనకూడదు , నిజంగా అమ్మ తన శరీరాన్ని 
చీల్చి జన్మను ఇవ్వకపోతే మనం అసలు పుట్టి ఉంటామా?
తనను అలాగా మాట్లాడితే నేను ఒప్పుకోను. 

కోపం తో కూడిన దుఃఖం లోపల ఏదోగా ఉంది. 
ఎప్పుడూ ఇంత హార్ష్గా ఎవరితో మాట్లాడింది లేదు. 
ఎందుకు ఇప్పుడు ఇంత  ఫీల్ అవుతున్నాను. 
ఎవరో తెలీని ఒక వ్యక్తి కోసం!  

సరే సరే కూల్. నువ్వు అందరికన్నా గొప్పగా ఉండాలని 
చెప్పాను. ఇదంతా ఫెక్ వరల్డ్ రా. జస్ట్ ఫర్ ఫన్ . 
ప్రొపోజ్  చేసి చూడు , నీకే తెలుస్తుంది దానిలో 
యెంత హ్యాపీ ఉందో . 

నిజమే నా ఉనికిని  ఎవరికైనా ఒక మంచి జ్ఞాపకం 
చెయ్యగలను. కానీ తనకి ఒక మంచి జ్ఞాపకం 
ఉంటుంది. 

ఆలోచిస్తూఉన్నాను . 

ఇంకా ఏమిటిరా ఆలోచిస్తావు?ఈ రోజు రేపు ఆదివారం ఆలోచించి 
కవితో కధో వ్రాయి. దెబ్బకి నీ ఫ్రెండ్ నీ చుట్టూ తిరగాలి. 

మనసుకు లొంగని వారు ఎవరు!ఎంతటి వివేకం అయినా 
ఒడి[పోవాల్సిందే. .... మెల్లిగా తలా ఊపాను. 

ఆలోచనలో వాడు ఎప్పుడు వెళ్లిపోయాడో కూడా చూడలేదు. 

                     ***********
వచ్చారా! ఇంటికి వెళ్ళగానే హడావడిగా తిరుగుతూ పిల్లలని 
రెడీ చేస్తుంది శారద. 

టీ చేతికి ఇచ్చి,త్వరగా రెడీ కాండీ. అంది 

ఎక్కడికి? మనసులో వ్రాయాల్సి ఉత్తరం తిరుగుతూ ఉంది. 
విసుగ్గా మళ్ళీ ఎక్కడికి ?అడిగాను. 

మర్చిపోయారా?పాపకు ఈరోజు మూడో ఏడాది టీకా 
వేయించాలి. రేపు ఆదివారం జ్వరం వచ్చినా మీరు 
తోడు ఉంటారని ఈ రోజు అపాయింట్మెంట్ తీసుకున్నాము 
కదా!

మర్చేపోయాను. 
బుజ్జి తల్లి నవ్వుతూ చేతులు ఇచ్చింది,ఎత్తుకోమని. 
ఎత్తుకొని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. 
అవి తరువాత త్వరగా పదండి. 
తొందర చేసింది. 

                     ************
ఆ పాలు ఇటివ్వండి . ఏవైనా త్రాగుతుందేమో!

శారద అడగగానే ఇచ్చాను. 

పాప ఒకటే ఏడుపు.డాక్టర్ చెప్పినట్లే జ్వరం వచ్చేసింది. 
అమ్మ వాడి దిగకుండా ఏడుస్తూనే ఉంది మూలుగుతూ!
అలిసిపోయిన గొంతుతో వెక్కుతూ ఉంటే నాకు దుఃఖం 
వచ్చేస్తూ ఉంది. 
చిన్నతల్లి కి యెంత బాధగా ఉందొ. 

ఏమండీ టెంపరేచర్ పెరుగుతూ ఉన్నట్లు ఉంది. 
ఆ తడి గుడ్డ  ఇవ్వండి తుడుస్తాను..... శారద పిలుపుకు 
ఉలిక్కిపడి నీళ్లు ,టవల్ తీసుకుని వచ్చాను. 

శారద చేతికి తీసుకుంటూ ఉంటే ,నేను తుడుస్తాను అన్నాను. 

ఒళ్ళు కాలిపోతూ ఉంది బుజ్జిదానికి.తుడుస్తూ ఉంటే 
మధ్యలో డాడీ డాడీ అని వెక్కుతూ ఉంది. 

వెధవ జ్వరం నాకు రావొచ్చు కదా,పసిదాన్ని బాధపెట్టక పొతే!
లోపల దిగులు పెరిగిపోతూ ఉంది.వద్దన్నా కళ్ళు తడుస్తూ 
ఉన్నాయి. 

శారదా కూడా అలిసిపోయి పాపను పక్కన పడుకోబెట్టుకొని 
అలాగే వాలిపోయింది. 

బాబుకి ఇడ్లీ పెట్టి నిద్రపుచ్చి వాళ్ళ మధ్యలో పడుకున్నాను. 
నిద్ర రావడం లేదు,పక్కన పాప మూలుగు  వింటూ ఉంటే!
ప్రతి తండ్రి ఇవన్నీ దాటి ఉంటాడా?వాళ్ళ మనసు ఏమైనా 
రాయి గా ఉంటుందా?

మొబైల్ మోగిన శబ్దం. ఉలిక్కిపడి లేచాను. పాప లేస్తుందేమో!
శారద ,పాప ఒకరిని ఒకరు హత్తుకొని పడుకొని ఉన్నారు. 
పైన వేసి ఉన్న బాబు కాలును పక్కకు పెట్టి మొబైల్ 
అందుకున్నాను. 

అర్ధరాత్రి దాటింది. ఎవరై ఉంటారు?
ఆన్ చేసి చూసాను. గాలిగాడు. 
ఇంత  రాత్రి ఏమి అయిఉంటుంది?

అటునుండి ఆదుర్దాగా గొంతు వినిపిస్తుంది. 
రే వాడు చేసిన ఎదవ పనులన్నీ బయటకు వచ్చి వాళ్ళ 
భార్యకు తెలిసిపోయాయి అంట.పిల్లలు డాడీ అని ఏడుస్తున్నా 
వినకుండా ఇంటి నుండి వెళ్ళిపోయింది అంట. ఇప్పుడు వాడు 
ఫోన్ చేసి చచ్చిపోతున్నాను అని చెపుతున్నాడు. నువ్వు 
తొందరగా రారా, అక్కడ ఏమవుతుందో!

ఇప్పుడు ఎలా రాగలునురా ,పాపకు అసలు బాగాలేదు. 
జ్వరం ఎక్కువ అయితే ఫిట్స్ వస్తాయి. గంట గంట కు 
టెంపరేచర్ చూసి మందు వేయాలి. 
అయినా వాడికి ఏమీ కాదురా నువ్వు చేరేలోగా నేను ఫోన్ చేసి 
ధైర్యం చెపుతూ ఉంటాను. 

సరే చెయ్యి ..... పెట్టేసాడు. 

వెంటనే ఫోన్ చేసాను.అక్కడ పశ్చాత్తాపం మాటలుగా 
జారిపోయిన ప్రేమఇంటిని మళ్ళీ కూర్చలేను అనే దైన్యం లో!
ధైర్యం చెపుతూ,మాట్లాడిస్తూ ఉన్నాను. 
ఫోన్ లో అటు నుండి గాలిగాడి గొంతు ..... భయం లేదురా . 
చేరాను. 
హమ్మయ్య గండం గట్టెక్కినట్లే. 

రే, ఇవన్నీ జోక్ కాదురా.నువ్వు నీలాగే ఉండు. 
ఇప్పుడు మనం ఒక మనిషి కాదు ఒక కుటుంభం. మనం ఏమీ తప్పు 
చేసినా ఇంట్లో అందరు బలి కావాల్సిందే. 
నువ్వన్నా హాయిగా ఉండు..... పెట్టేసాడు ఫోన్. 

నిద్రపోతున్న శారద పక్కన పడుకున్నాను. 
ఇటు తిరిగి నా చేయి మీద తలా పెట్టుకుంది...... 
నిద్రలోనే ఇష్టంగా నా చేయి లాగి. 
చూస్తూ ఉన్నాను. యెంత భద్రంగా హాయిగా నిద్రపోతూ 
ఉంది నన్ను నమ్ముకొని. కొంచెం మనసు మాట విని 
జారీ ఉంటే తిరిగి ఈ నమ్మకాన్ని నిలుపుకోగలనా?

ఇంకొంచెం దగ్గరగా తీసుకోపోయాను. మధ్యలో ఎప్పుడు దూరిందో 
బుజ్జి తల్లి,నా పొట్టకు తలా ఆనించి వెచ్చగా పడుకుని ఉంది. 

చేయి మీద ఉన్న శారద కళ్ళు తెరిచి కళ్ళు ఎగరేసింది,
తిక్క కుదిరిందా అన్నట్లు!
ఎగతాళి చేసినా ఎంత బాగుంది ఈ ప్రేమలో ఉంటే . 
ఏమి చేసినా కోపం రావడంలేదు. 
చటుక్కున నుదురు మీద చిన్నగా ముద్ర వేసాను. 
నాదంటే నాదే ఈ ప్రేమ.వెక్కిరింపు అంటే కూడా 
ఎంత ప్రేమ. అదీ ఒక సరదాగా ఉంది. చాలు నాకు 
వీళ్ళు ,ఇంకెవరూ అవసరం లేదు. 

                       @@@@@ 

Sunday, 8 October 2017

గురజాడ గారు నమోనమః



గురజాడ గారు నమోనమః 
                                                    వాయుగుండ్ల శశికళ 

గురజాడ గారి జయంతి నుండి అనుకుంటూ ఉన్నాను. కొన్ని అక్షరాలు 
దగ్గరగా కూర్చి కృతజ్ఞతా హారంగా వేద్దాము అని!అప్పుడే నేను 
ఏమీ వ్రాయకుండానే చిలకమర్తి వారి జయంతి కూడా వచ్చింది. 
పర్లేదు,ఇంకా సంధర్భం మించిపోలేదు. 125 ఏళ్ళు ఉత్సవాలు 
ఇంకోసారి గుర్తుచేసుకుంటూ వ్రాయొచ్చు. మా స్థితిగతులు అంత 
బాగా వ్రాసినవారికి మా పనిభారం గురించి మాత్రం తెలియదా. క్షమించేస్తారు. 

ఇంతకీ ఇప్పుడేమి వ్రాయపోతాను!బావిలో కప్పలా ఉండే నాకు 
కన్యాశుల్కం అయినా వరకట్నం అయినా లోకం లో మా స్థితి 
ఎంత దీనంగా ఉందొ చెప్పే కన్యాశుల్కము నాటకం కంటే 
మనసుకు దగ్గర అయిన రచన ఇంకొటి లేదు. 

ఎలా నిలిచిఉంది ఈ నాటకం?సమకాలీనత అంటారు కొందరు. 
పోవలిసిన ఆధునిక జాడ ను కూడా ఇది చర్చించింది. 
ఎప్పటికి ఈ నాటకాన్ని సమకాలీనం అనకుండా చరిత్ర అంటామో 
అప్పుడు కదా గురజాడ వారి కల నెరవేరినట్లు!

ఒక రచన చదివితే అందులోని కథ తో పాటు అప్పటి పరిస్థితులు 
సామాజిక న్యాయాలు అన్నీ మన ముందుకు వచ్చేస్తాయి. 

సమయానికి కన్యాశుల్కం పుస్తకం ఇంట్లో లేదు. 
పోనీ ఆయనను మరియు  అలాటి సంస్కరణ వాదులను గుర్తుచేసుకొని 
నమస్కరించుకుంటూ కొన్ని పాత్రలు పాఠకురాలిగా 
గుర్తుచేసుకుంటాను.కొన్ని స్త్రీ పాత్రలు గుర్తుచేసుకుందాము.  

అగ్నిహోత్రావధానులు లాంటి కోపాగ్నులకు ముడి పడి 
వాళ్ళ మాటనే అనుసరిస్తూ ,వివేకం తప్పు అని చెప్పినపుడు 
వారిని ఎదిరించి భంగపడుతూ బ్రతకలేక వారితో ఉండలేక 
బావికో ,ఉరితాడుకో ప్రాణం అప్పచెప్పి కుటుంభం పరువు 
కాపాడి పోయే ఇల్లాళ్ల పాత్రలు ఇప్పటికీ మారలేదు.ఆడదాని 
మాటకు విలువేమిటి! తాంబూలాలు ఇచ్చేసాము తన్నుకుని 
చావండి అని మగవాళ్ళు వాళ్ళ పని వాళ్ళు చేసుకొని పోతూనే 
ఉన్నారు. 

ఇక బుచ్చమ్మ. చిన్న వయసులో పెళ్లి చేస్తే భర్త చనిపోయిన 
విధవరాలు. తండ్రి పెత్తనానికి భర్త నుండి సంక్రమించిన ఆస్తి 
అప్ప చెప్పి తండ్రి ఇంటిలోనే ఇంటెడు చాకిరీ చేస్తూ గడుపుతూ ఉంటుంది. 
కోరికలు ఏమీ లేకుండా మిగిలిన వాళ్ళ సుఖమే తన సుఖం గా 
భావిస్తూ పనియంత్రంగా మారిపోతుంది. 
మనిషి ఎంత యంత్రంగా మారినా కొన్ని స్పందనలు ఉంటాయి. 
చెల్లికి ముసలివాడి ని ఇచ్చి పెళ్లి చేయబోయే సందర్భం లో 
తండ్రికే ఎదురు మాట్లాడుతుంది. నా సొమ్ము ఇచ్చి తమ్ముడికి 
పెళ్లి చేయమని,చెల్లిని వదిలెయ్యమని కోరుతుంది. 
కానీ తండ్రి ఆధారంగా బ్రతుకు ఈడ్చవలసిన స్త్రీ ఎంతవరకు 
పోరాడగలదు. చివరికి గిరీశం మాష్టారు గారి సహాయం కోసం 
తాను ఏమైనా సహాయం చేస్తాను అంటుంది. 
అప్పటి సమాజం లో నూటికి తొంబై మంది విధవల జీవితాలు 
ఇలాగే సాగాయేమో!

పూటకూళ్ళమ్మ. తాను కూడా విధవరాలు. ఎవరూ అండగా లేక 
స్వశక్తితో అందరికీ వండిపెడుతూ ఆధారం కోసం గిరీశం ను 
సమాజం భాషలో ఉంచుకుంటుంది. తన కష్టార్జితం మొత్తం 
ఖర్చు పెట్టేస్తున్నా ,అబద్దాలు చెప్పి జల్సా చేస్తున్నా గిరీశాన్ని 
వదలలేక అలాగే గడుపుకొని వస్తూ ఉంటుంది. చివరికి తన 
డబ్బుతో సానిసాంగత్యం కూడా గిరీశం మొదలు పెట్టేసరికి 
ఏ ఆధారము అక్కర్లేదని చీపురు తిరగేస్తుంది. సొమ్ము అవసరం 
కోసం ఉన్న బంధాలు ఎంతవరకు నిలుస్తాయి. 
డామిట్ కథ అడ్డం తిరిగింది అనుకోని గిరీశం లాంటి 
మనుషులు పారిపోతారు తమని నమ్మే ఇంకో చోటు వెతుక్కుంటూ!
ఇక ఇప్పుడు పూటకూళ్ళమ్మ కి ఒంటరి బ్రతుకే అయినా 
తన శక్తి మీద తానూ జీవిస్తూ గౌరవంగా ఉంటుంది. 

మీనాక్షిది వేరే కథ.కోరికలకు లొంగిపోయి కొంచెం సొమ్ము 
ఆశ చూపితే తండ్రికి అయినా అబద్దాలు చెప్పగలదు. 
కోరిక ఉండాలి కానీ లొంగదీసుకొనే మహానుభావులకు 
ఎప్పటికీ కొరత లేదు. కానీ పీకల మీదకు వస్తే ఆడదాన్ని ఒంటరిగా 
వదిలి అందరు పరువు ముసుగు లో పారిపోయేవారే!

అప్పటి విధవల స్థితి ఇంతే. అయితే బుచ్చమ్మ లాగా తండ్రి 
చాటునో అన్న చాటునో బ్రతుకు వెళ్లదీయడం లేదా పూటకూళ్ళమ్మ 
లాగా ఒకరిని నమ్ముకొని ఉండటం లేదా మీనాక్షి లాగా హీనంగా 
మారిపోవడం. ఇంతకంటే ఇప్పుడు స్త్రీలు మాత్రం ఎక్కడ 
ముందుకు వెళ్లారు? చదువు కుంటున్నారు. చదువుకు తగ్గ 
సంస్కారం ధైర్యం వివేకం ఎక్కడ చూపిస్తున్నారు?
సమాజ నిర్మాణం లో యెంత మంది నిలబడుతున్నారు?

స్త్రీ ఎలా ఉండాలి అనేది కూడా తన కలగా మధురవాణి పాత్రలో 
చూపిస్తారు గురజాడ. 
స్త్రీ అయినా హాయిగా నవ్వాలి అప్పుడే తాను ఒక మనిషి. 
ఆడపిల్ల నవ్వకూడదు అనే సమాజం లో ఎంత హాయిగా 
నవ్వుతుంది మధురవాణి!తన స్వేచ్ఛ అందులో ప్రజ్వరిల్లేటట్లు 
మగవాళ్ల పరువులు కొట్టుకొనిపోయేట్లు ,ఏమిటా నవ్వు అని 
అసహనపు గొంతులతో అడిగేటట్లు,ఎనరూ తనను ఏమీ 
చెయ్యలేరు అనేటట్లు,సానిది అని యెగతాళి చేసే లోకానికి 
నువ్వు అంటే నాకు ఏమీ లెక్క లేదు అని బదులు చెప్పినట్లు 
పకపకా నవ్వుతుంది మధురవాణి. 
మధురవాణి చదువు గురించి చెప్పరు కానీ సంస్కారం గురించి 
తెలివి గురించి ఆయా పాత్రలతో మాట్లాడే విధానం లో వినయం 
గురించి చెప్పకనే చెప్పారు గురజాడ స్త్రీ తన వ్యక్తిత్వాన్ని 
నిర్మించుకోవాల్సిన విధానం ఏమిటో!

మధురవాణి చేత గిరీశం తో ఒక మాట పలికిస్తారు గురజాడ 
'' మీరు నాలాగే తెలివిగల వారే కాని చేదు మార్గం లో 
వాడుతున్నారు దానిని''అని. 
మోసం చేసే వాళ్ళను మోసం చేయగలదు ,మంచి వారికి 
సహాయం చేయగలదు. ఎవరికి నూనె వ్రాసి దువ్వాలో,హెడ్ 
తో ఎలా మాట్లాడాలో, ఊరిలో పలుకుబడి ఎలా పెంచుకోవాలో 
అన్నీ తెలుసు మధురవాణి కి. నాటకం లో అబద్దాలు 
చెప్పినా, మోసం చేసినట్లు చూపినా,వలపు నటించినా 
ఒక చిన్నపిల్ల బాగుకోసమే తనకు చేతనైన సహాయం 
చేస్తుంది. 
ఆంటినాచ్ గా ఉన్న గౌరవనీయులు సౌజన్యారావు పంతులు 
చేత గౌరవింపబడే ఈ పాత్ర ఎంతో గొప్ప గా ఊహించి 
సృజించారు గురజాడ వారు. 
ఆయన వేసిన జాడలు ఇప్పటికీ మనకు అనుసరణీయం. 

                      @@@@@@

Monday, 3 July 2017

వండుకోలేరా !


వండుకోలేరా !
ఈ రోజు సాక్షి ఫ్యామిలీ లో నా కథ 
సాక్షి వాళ్లకు కృతఙ్ఞతలు 

 ఇంకొన్ని సంసారం లో సరిగమలు కావాలంటే 
నా సత్యభామ కథలు చదవండి 
satyabhama saradaalu stories



బయట రవి గొంతు వినిపిస్తూ ఉంది చిన్నగా 
'' అక్కా  బావకు కోపం వచ్చినట్లు ఉంది. తలుపు 
ఇంతసేపు తియ్యలేదు. ''

 విసురుగా తలుపు తీశాను. ఎదురుగా రజని , రవి 
 చేతిలో బరువులు , మళ్ళీ బాగ్. 
''ఎంతసేపు బెల్ కొట్టాలి. చేతిలో బరువులు ఉన్నాయి ''
అడిగింది రజని. 
సమాధానం  చెప్పాలి అనిలేదు ,లోపలనుండి ఆవేశం వస్తూ 
ఉంది . విసురుగా తలుపు వేసి లోపలికి వెళ్లాను . 
'' మాట్లాడరేమిటి ?''  రెట్టించింది 

'' ఈ మాత్రానికే ఇంత లా అడుగుతున్నావే. మధ్యాహ్నం వస్తాను 
అని ఇప్పుడు వచ్చావు. అన్నం  వండుకోకుండా ఎదురు చూస్తూ 
ఉన్నాను.పోనీ పాపం అమ్మకు  కావాలి అని నువ్వు అడిగితె 
 చూడు , అదీ నేను చేసిన తప్పు.నిన్ను కాదు మీవాళ్ళను అనాలి . 
బార్డర్ దాటేసిన విషయం మనసుకు తెలుస్తూ ఉంది . 

తెలీని , నేను ఆకలితో ఎంత ఇబ్బందిపడుతూ ఉన్నాను మధ్యాహ్నం 
నుండి. 

అయ్యో అనపోయి , మౌనంగా ఉండిపోయింది పక్కన తమ్ముడిని 
చూస్తూ. 
అనాలి . ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలి. ఈ  వదిలేదు లేదు. 

మౌనంగా ఉండేసరికి ఏమి అనాలో తెలీడం లేదు. 
''మీ అమ్మ నాన్నకు తెలీదా నేను ఇక్కడ ఇబ్బంది పడుతానో అని , 
 వీడిది ఏముందిలే అనుకున్నారు. నేను అంటే లెక్కే లేదు '' అంటూ చూసాను రవి వైపు . 

ఇంజినీరింగ్ చేరిన తరువాత నల్లపడుతున్న మీసకట్టు గడ్డం పెద్దరికాన్ని 
అద్దుతున్నట్లున్నాయి ,కంట్లో నీటిపొర ఆపుకుంటూ ఉన్నాడు. 

ఛీ , నేను ఏమన్నాను ఇప్పుడు , లోపలకు పోయి పడుకున్నాను. 
 మూసుకున్నా నిద్ర రావడం లేదు. ఆకలి కరకర లాడుతూ ఉంది. 
అహాన్ని చంపుకొని ఉపమా అన్నా అడిగి తినడం మేలు. 
మగాడ్ని నేను అడిగేంది ఏమిటి తానే బ్రతిమిలాడని , లోపలనుండి 
ఎవరో రాజేస్తున్నారు . 

ఎంతసేపు అయుంటుంది ? రూమ్ లో చీకటి చేరుతున్నా లైట్ 
వేసుకోబుద్ది కావడం లేదు. 
అయినా ఈ ఆడవాళ్ళకు ఇంత పొగరు ఎందుకు ? ముఖ్యంగా 
పుట్టింటికి పొతే  మాట వినరు . 

''ఇష్ ..... '' కుక్కర్ విజిల్ 
ఆహా వీనులవిందుగా ఉంది. దానితో పాటే గాలిలో తేలుతూ సాంబారు వాసన . 
ఆకలి పదిరెట్లు పెరిగినట్లు ఉంది. 
వెళ్లి పెట్టమని అడిగితె బాగుండును . 
ఛా , నేను అడిగేది ఏమిటి ?రజని వచ్చి బ్రతిమిలాడినా పోకూడదు. 
ప్రేమతో  చాలా అలుసుఅయిపోయాను. ఆడవాళ్ళని భయం లో ఉంచాలి 
అని బామ్మ చెపుతూ ఉండేది . 

టేబుల్  కంచాలు పెడుతున్న చప్పుడు. 
మెల్లిగా తలుపు తీసిన సౌండ్ , కళ్ళు తెరవకుండా వింటూ ఉన్నాను. 

''భోజనానికి రండి '' 
బింకంగా కళ్ళు మూసుకున్నాను. 
''రవి కూడా ఎదురు చూస్తున్నాడు '' 

విసుర్రుగా లేచి కంచం ముందు కూర్చున్నాను . 
వేడిఅన్నం పొగలు కక్కుతూ ఉంది . పక్కనే రెండురోజుల 
 పెట్టిన కొత్త ఆవకాయ! ఆగలేక  ముద్ద కలిపి నోటిలో ఉంచుకున్నాను . 
 కారం సర్రున  నాలుక మీద , అబ్బా ! 

చిన్నగా , కొత్త కారం జాగ్రత్త . కొంచెమే కలుపుకోండి . 
నీళ్లు తాగి స్థిమితపడి మెల్లిగా తింటూ ఉంటే ఒక్కో ఆదరువు కంచం 
 వస్తూ ఉంది. కాకరకాయ పొట్లాలు, 
 అత్తగారు చేసి పంపినట్లు ఉంది . భలే చేస్తుంది. గుర్తు పెట్టుకొని 
పంపింది. నోట్లో ఉంచుకుంటే  రుచి. 

మెల్లిగా సాంబారు వడ్డించింది. మునక్కాయలు ఊరునుండి 
తెచ్చిందిలాగా ఉంది. మునివేళ్లతో గుజ్జు వచ్చ్చేస్తుంది. 
వడియాలు , గుమ్మడికాయ వడియాలు వచ్చి చేరాయి . 
ఉదయం నుండి తినక పోవడం మేలు అయింది . ఆకలికి 
ఇంకా రుచిగా ఉన్నాయి. 
వడ్డిస్తున్న రజని వేళ్ళు చూస్తూ ఉంటె ప్రేమగా నిమరాలి అనిపిస్తూ 
ఉంది. పక్కన వీడు !

''ఏమి రవీ బాగా చదువుతున్నావా ?'' 
''చదువుతున్నాను బావా '' భయంగా చెపుతున్నాడు. 

భయం లేదన్నట్లు నవ్వాను. 
''బాగా చదువు . మీ నాన్నకు వ్యవసాయమే ఆధారం. నువ్వు బాగా 
చదివి ఉద్యోగం తెచ్చుకుంటే ఆయనకు భారం తగ్గుతుంది . 
నీకు ఏ సహాయం కావాలన్నా నన్ను అడుగు '' 

బిడియంగా తల ఊపాడు . 
గర్వాంగా రజని వైపు చూసాను. నవ్వుతూ ఉంది , మెచ్చితిని అన్నట్లు . 

ఎంతైనా భార్య కళ్ళలో మెప్పు చూస్తే ఆ కిక్కే వేరబ్బా . 

'' ఇంకొంచెం తినురా '' అన్నాను రవి ని చూస్తూ 

పెరుగులోకి రాగానే , పక్కనే తోట లో పండిన బంగినపల్లి మామిడి 
 నూరు ఊరిస్తూ . 
'' ఈ ఏడాది మీ నాన్నకు కాపు బాగా వచ్చినట్లు ఉంది '' 

''అవును. మీ కోసం ఈ చివరి  కాపులో  కాయలు ఏరి మాగపెట్టారు '' 
నిజమే మావయ్యకు నేనంటే చాలా ప్రేమ . మనసులో గర్వంతో 
 సంతోషం. 
 మెల్లిగా ఆఖరున కప్పు తెచ్చి పెట్టింది . 
అబ్బా , అన్నాను . 

రజని మొహం లో నీకోసం ఏమి తెచ్చానో చూడు అనే  గర్వము. 

పల్లెటూరి పిల్లలను చేసుకొని త్యాగం చేస్తే చేసాము కానీ ఇలాంటి 
బోనస్ సంతోషాలు వస్తాయి . 

''దీనికోసమే ఉదయం బస్ ఎక్కలేకపోయాము. నాన్న పక్క ఊరికి 
వెళ్లి జున్నుపాలు తెచ్చి నీకోసం కాచి పంపారు '' 

కొంచెం నోట్లో వేసుకున్నాను . 
ఇంకా ఉంది కదా 

బోలెడు ఉంది. ప్రిజ్ లో ఉంచానులే అంది . 

చేతులు కడుక్కొని బెడ్రూమ్ లోకి వెళుతుంటే వెనుకే వచ్చింది. 

''రవి లాస్ట్ బస్ కి ఊరు వెళ్ళిపోతాడు '' 

''ఎందుకు ఉదయం వెళుదువులే రవీ '' చెప్పాను 
''ఉదయం కాలేజ్ కి వెళ్ళాలి బావా '' మెల్లిగా చెప్పాడు . 
ఇందాకటి భయం లేదు కళ్ళలో , ప్రేమ ఉంది . 

అనవసరంగా షో చేసాను . 
''వెళ్లనీయండి .మళ్ళీ కాలేజ్ కి అందుకోలేడు '' 

''సరే ఉండు , బైక్ మీద బస్ స్టాండ్ లో దిగపెడుతాను . 
అవును నువ్వు సెమిష్టర్ ఫీ కట్టాలి కదా, లక్ష రూపాయలు 
నేను ఇస్తాను. నాన్నకు డబ్బులు వచ్చినపుడు ఇమ్మని చెప్పు '' 

బీరువాలో డబ్బులు తీస్తూ ఉంటే బయట నుండి మాటలు 
వినిపిస్తూ ఉన్నాయి . 

''యెంత మంచివాడు అక్క బావ! ఇందాక మాత్రం భలే భయం వేసింది ''

రజని ఏమి చెపుతుందో ! 

గలగల మని నవ్వు . ఒక్క క్షణం మనసులో ఏదో తియ్యగా, వారం 
 అయిపొయింది ఈ తీపి తిని . 

'' మీ బావ ఆకలి వేస్తె రుద్రుడే , కడుపు చల్లపడితే  శంకరుడు ''
నవ్వుతూ అంది . 

వార్నీ , పెళ్లి అయి రెండేళ్లు కాలేదు. అప్పుడే నా వీక్నెస్ తెలిసిపోయింది . 
ఫర్లేదు ఎదురు తిరిగి గొడవ పెద్దది చేసే భార్య కాకుండా సర్దుకుపోయే 
పెళ్ళాం వచ్చింది . 
లేకపోతే పుట్టింటి వాళ్ళను అన్నందుకు ఎంత గొడవ అయిపోనూ. 
తాంక్ గాడ్ ! 

బైక్ తాళాలు ఇచ్ఛేటపుడు తన నవ్వుతో పాటూ మల్లెల్లో కలిసి నవ్వినా 
మరువం నవ్వు బోలెడు కృతఙ్ఞతలు నాకు చెప్పేసింది . 

ఏది ఏమైనా కోపం వచ్చినపుడు మాటలు తూలకుండా జాగ్రత్తపడాలి. 
మనను నమ్ముకొని అందరిని వదిలి పెట్టి వెంట వచ్చిన భార్యను 
కష్టపెట్టి మనం మాత్రం ఏమి సుఖపడగలం . సుఖానికి దగ్గరిదారి 
ఎదుటివారిని గౌరవించడమే ! 

                    @@@@