పుట్టిన రోజు ముచ్చట (4)

పుట్టిన రోజు ముచ్చట (4)

(puttina roju muchchata 3 parts link ikkada )


''అమ్మా ఇవేంటి ''మూడేళ్ళ మాధురి వీపు మీదెక్కి ఊగుతూ 
నా వళ్ళో ఉన్న రంగుల పేపర్స్ చూపించి అడిగింది . 
పక్కన ఉన్న రెండు నెలల బాబు నివాస్ ని పాప కాలు 
తగలకుండా చిన్నగా జరిపాను . నిద్ర లో విసిగించాను కాబోలు 
''ఊ '' అని చిన్నగా మూలిగాడు . చిన్నగా కాళ్ళు విదిలించాడు . 
మధురి గబుక్కున చిచ్చు గొట్టి ''అమ్మ లేరా ''అని నచ్చచెప్పింది . 
వేలెడంత లేదు పిల్లలు అంటే ఎంత ఇష్టమో . వీడికి ఇది కూడా 
అమ్మే . 

''చెప్పమ్మా '' మళ్ళీ అడిగింది . చిన్నప్పటి నుండి కూడా మరీ 
మొండికేసి విసిగించదు . మెల్లిగా అడిగి తీసుకుంటుంది . మనం 
ఏమైనా చెపితే శ్రద్ధగా వింటుంది . 
''మరి నీ పుట్టిన రోజు వస్తుంది కదా . నువ్వు కేక్ కట్ చేసేటపుడు 
ఇవన్ని ఇంట్లో చుట్టూ తగిలిస్తాము '' చెప్పాను . 
''పుట్టిన రోజు అంటే ''.... బాబోయ్ మాటలు ముద్దుగా ఉంటాయి ,
కాని ఈ పిల్లల ప్రశ్న లకు సమాధానం చెప్పటం మొదలు పెడితే 
ఇక అంతం ఉండదు . 
''అంటే ఇప్పుడు ఇక్కడ తమ్ముడ్ ఉన్నాడు కదా !
అంతకు ముందు ఎక్కడ ఉన్నాడు ?''
''నీ పొట్టలో ''చెప్పింది . కళ్ళలో కరక్ట్ చెప్పాను అనే వెలుగు . 
చిన్నగా బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకొని ..... 
''అలాగే నువ్వు నా పొట్టలో ఉన్నావు . నీ పుట్టిన రోజు అప్పుడు 
ఇదిగో తమ్ముడి లాగా పుట్టావు ''చెప్పాను . 
''నా పుట్టిన రోజు నాకెలా తెలిసింది ?''అయిపోయాను . ముందు 

విషయం డైవర్ట్ చేయాలి . 

''నువ్వు ఎప్పుడు పుడితే అప్పుడే బంగారు అది . 
చూడు నీకోసం చిన్న టోపీ చేసాను . అది పెట్టుకొని కేక్ 
కట్ చేస్తువు సరేనా ?''
''మరి ఇన్ని టోపీ లు ఎందుకు ?''
''ఇంకా పిల్లలు అందరు వస్తారు కదా వాళ్లకి . ఇంకా వాళ్లకి 
నువ్వు చాక్లెట్స్ , కేక్ ఇవ్వాలి . ఇస్తావా ?''
''ఇంకా నానమ్మకి ,జేజినాయనకి ,బాబాయిలకి ,అత్తమ్మకి 
కోట తాతయ్యకి ,అమ్మమ్మకి , రాణి పెదమ్మకి ,హర్షా కి 
అందరికీ పెడతావా ?''
''ఊ పెడతాను . తమ్ముడికి కూడా ''గుర్తు చేసింది . 

దీని మొహం . దీనికే ఉన్నాడు తమ్ముడు . ప్రతి విషయానికి 
ముందో వెనకో తమ్ముడు అని గుర్తు చేసుకుంటూ ఉంటుంది ,
రైల్ ఇంజెన్ బోగీలను లాక్కోచ్చినట్లు . 
''తమ్ముడు తినడమ్మా ,పాలు ఒక్కటే తాగుతాడు . చిన్నవాడు కదా ''

ఇదేమిటి ఇదేమిటి అని అడుగుతూ ఉంది . 
కలర్ పేపర్స్ తో కట్ చేసిన పాప పేరు , టోపీలు ,పేపర్స్ తో 
తోరణాలు నేను హనుమకొండ లో షాప్స్ లో చూసినవన్నీ 
పుట్టిన రోజు వరకు చేస్తూనే ఉన్నాను . పాపకు ఏది కొరత 
ఉండకూడదు అని తపన .  అసలు దీనికి పుట్టిన రోజు చేయాలి 
అని ఎప్పటి కోరిక . ఏదో ఈ నివాస్ పుట్టాడు కాబట్టి ఇప్పటికి 
మెటర్నిటీ లీవ్ లో ఉండి చేయగలుగుతున్నాను . 

పుట్టిన రోజు ఉదయం నుండే సందడి . వాళ్ళ అత్తతో వెళ్లి అందరికి 
చాక్లెట్స్ ఇచ్చి కేక్ కటింగ్ కి రమ్మని అందరిని పిలిచి వచ్చింది . 
మధ్యాహ్నానికి మా అమ్మ నాన్న ,రాణి అక్క వాళ్ళ బాబు 
హర్షా అందరు వచ్చారు . సాయంత్రం అయ్యేసరికి ఇల్లంతా 
బంధువులు ,చుట్టూ పక్కల వాళ్ళు ఇల్లంతా సందడి . 
వచ్చే వాళ్ళను పలకరిస్తూ బాబాయిలు ,జేజి నాయన 
అంతా సందడి . డెకరేషన్ చూసి అందరు మెచ్చుకున్నారు . 
కేక్ తీసుకొచ్చి లోపల పెట్టారు . 

వచ్చిన వాళ్ళను పలుకరిస్తూ మర్యాదలు చేస్తూ బాబును 
చోసుకుంటూ ఉన్నాను . ఇంతలో ఎందుకో హేమా ఏది 
అనుకున్నాను . హాల్ లో కనపడలేదు . ముందు షాప్ వెనుక 
ఇల్లు కాబట్టి షాప్ లోకి వెళ్లాను . ఏమైనా వీధిలోకి వెళ్ళిందా ?
ఎందుకో భయం వేసి బయటకు వెళ్లి చూసాను . బంగారు నగలు 
కూడా ఉన్నాయి వంటి మీద పాపకి ఏమై  ఉంటుంది?
పాప ఇక్కడకు వచ్చిందా ?మామగారిని అడిగాను . 
''రాలేదే లోపలే ఉందేమో ''అన్నారు . 

లోపల ఉందా ,లేకుంటే...... గబా గబా పరిగెత్తి వంటింటి వైపుకు వెళ్లాను . 
టేబుల్ వెనుక చిన్నగా అలికిడి . చూడగానే ఒకటే నవ్వు నాకు . 
టేబుల్ అందక కాళ్ళు పైకెత్తి ఒక వేలు కేక్ మీద ముంచి క్రీమ్ 
ను తింటూ ఉంది . ''ఓయ్ ''అరిచేసరికి ఉలిక్కి పడింది . 
''తినకూడదమ్మ ఎంగిలి ''చెప్పి చేయి కడిగేసి తీసుకొచ్చాను . 
''ఇంకొంచెం ''అడిగింది . 
''అలాగేలే కేక్ కట్ చేసినాక తిందువు ''నవ్వుతూ చెప్పాను . 
ప్రతి ఒక్కటి అదలా ఎంజాయ్ చేస్తూ ఉండటం నాకు భలే సంతోషాన్ని ఇస్తూ ఉంది . 

కేక్ కట్ చేయగానే అందరు చప్పట్లు కొట్టి 
''హాపీ బర్త్ డే మాధురి '' అంటూ ఉంటె దానికి సంబరం 
చప్పట్లు కొడుతూ ఉంది . 
ఒక్కొక్కరికీ కేక్ పెట్టింది . అందరు అక్షింతలు వేసి డబ్బులు , 
బహుమతులు ఇస్తూ ఉంటె నాకు ఇస్తూ ఉంది . 
అమ్మమ్మ వచ్చి ముద్దు పెట్టుకొని చిన్న ప్లాస్టిక్ కుర్చీ 
గులాబి రంగుది ఇచ్చింది . వెంటనే ఎక్కి కూర్చుంది . 
దాని సంతోషం చూసి నాకు భలే సంతోషంగా ఉంది . 
ఇందుకు కదా నేను పుట్టిన రోజు చేయాలి అనుకున్నది . 

కాని ఏ వయసులో ముచ్చట ఆ వయసులో చేసినపుడు 
దానికి అందం ఇంకా పెరుగుతుంది . ఇప్పుడు చేయబట్టి 
ఎంత ఆనందంగా ఉంది పాప . హమ్మయ్య ఇప్పటికి 
దాని పుట్టిన రోజు ముచ్చట నాకు తీరింది . 

                                  @@@@@@@@@@@   
(అయిపొయింది ) 

పుట్టిన రోజు ముచ్చట

పుట్టిన రోజు ముచ్చట (1)

''వరంగల్ కి రిటర్న్ టికెట్స్ పంతొమ్మిది రాత్రికి బుక్ 
చేసాను '' శ్రీవారి మాటల్లో రిజర్వేషన్ దొరికిన  ఆనందం . 
వళ్ళో కూర్చున్న పదకుండు నెలల మాధురికి అన్నం పెడుతూ 
ఆలోచనలో పడిపోయాను ..... మళ్ళా దీన్ని వదిలి ఉద్యోగానికి 
వెళ్ళాలి . కనీసం కొంచెం పెద్దది  అయినా తీసుకెళ్ళి 
స్కూల్ లో చేర్చుకునేదాన్ని . ఎక్కడ హనుమకొండ ,ఎక్కడ 
నెల్లూరు జిల్లా లోని చెన్నూరు . ఊరకనే ఇలా వచ్చి పాపను 
చూసి అలా ఏమి పోతాము .  అత్తగారింట్లో పాపకు ఏమి లోటు లేదు . 
పెళ్లి కాని ఆడపడుచు ఇంకా అత్తగారు మామగారు ఈయన అమ్మమ్మ ,
పిన్నమ్మ , మరుదులు పాపను అపురూపంగా చూసుకుంటారు . 
 దానిని వదిలి వెళ్ళలేక నాకే బాధ . ఇవేమీ తెలీని పాప 
హాయిగా నవ్వుకుంటూ వళ్ళో ఊగుతూ నవ్వుతూ ఉంది .
సరేలే వారం తరువాత వెళ్ళే దానికి ఇప్పటి నుండి ఎందుకు 
దిగులు పడటం . బుజ్జి పిల్లతో ఆడుకోకుండా !
మొన్న పదకుండో  నెలలో చేయించిన గుండు మీద చిన్నగా 
వచ్చిన జుట్టు . అరె మొదటి పుట్టిన రోజుకు పూలు 
కూడా పెట్టలేమే !... 

''అవును మర్చే పోయాను, దీని పుట్టిన రోజు 
ఇరవై తేది  కదా! ఆ రోజు ఉండలేము కదా . 
అయ్యో వరంగల్ లో ఉంటాము ఎలా ?
 సంక్రాంతి సెలవలు తరువాత  మొదటి పని దినం కాబట్టి 
సెలవు పెట్టుకో కూడదు . ఇక పుట్టిన రోజు నేనేమి చేస్తాను ''
దిగులుగా అత్తమ్మ తో అన్నాను . 
ఇంట్లో అందరు నిజమే  కదా అన్నట్లు జాలిగా చూసారు . 

''ఏముందిలే బోగి పండుగ రోజు అందరిని , బంధువులు ను 
పిలిచి బోగిపళ్ళు పోద్దాము . పుట్టిన రోజు లాగే చేద్దాము ''
ఒక చిన్నసలహా   చెప్పారు . కొంత వరకు తృప్తి . ఇక 
ప్రతి పుట్టిన రోజుకు ఇంతే . 

''సరే అలాగే అలాగే అరిసెలు మీద అడుగులు వేయిద్దాము . 
చిలకలు పంచుదాము '' ఓక్కొక్క సలహా  హుషారుగా కలిపారు . 
పుట్టిన రోజున అడుగులు వేసారని అరిసెలు , పలుకులు 
వస్తున్నాయని చిలకలు పంచేది సాంప్రదాయం . 
అనుకోవడం ఎంత సేపు ,పిలుపులు ఎంత సేపు 
.... బోగి పండుగ రోజు మా అమ్మావాళ్ళు , చెల్లి వాళ్ళు 
చుట్టూ పక్కల వాళ్ళు సాయంత్రం హడావడి తో ఇల్లంతా 
సందడి . 

చిన్న ఉయ్యాల వేసి డెకరేషన్ చేసాము పాపకి 
బోగిపళ్ళు పోయడానికి . చుట్టు పక్కల వారి సలహాలు , 
మాటలు ,పలకరింపులు .... ప్రతి ఒక్కరికి చేసినంత పని . 
బుజ్జి పిల్ల మాత్రం ఇంత బుగ్గలు వేసుకొని ఉయ్యాల్లొ 
ఊగుతూ నవ్వుతూ , వచ్చేవారికి చేయి తిప్పి టాటా 
చెపుతూ .... నవ్వుల్ని పంచుతూ ఉంది . అమ్మ , అత్తమ్మ 
రేగుపండ్లు తెచ్చి అక్షంతలు కూడా కలుపుతూ ఉన్నారు . 
నేను చెల్లి కింద దుప్పటి పరిచి అరిసెలు సర్దుతూ ఉన్నాము . 
ఇంతలో డుబుక్కున చిన్న శబ్దం . ఉలిక్కిపడి ఊయల వైపు 
పరిగెత్తి చేతులు కింద పెట్టాను . 
అందరిలో భయం . కింద పడుతున్న పాపని గబుక్కున 
పట్టుకొని బుజానికి హత్తుకున్నాను . ఒక్క క్షణం 
ఆలస్యం అయి ఉంటె పాప తల నేలకి ... ఊహు 
ఊహించలేకపోయాను . ఇదేమిటి ఏడవటం లేదు . 
కొంపదీసి భయపడిందా ?వళ్ళో వేసుకొని చూస్తే ... 
దొంగ మొహం ఏమి జరగనట్లు పక పక నవ్వుతుంది . 
అప్పుడే వచ్చిన రెండు పళ్ళు కనపడేటట్లు . 
రాక్షసి దీనికి భయం లేదా !నేను నవ్వేసాను . 
అందరు ఊపిరి పీల్చుకున్నారు .  

మెల్లిగా అరిసెలు దగ్గర నిలబెట్టాము . 
''అడుగులు వెయ్యి మాధురి '' అని అందరు 
ఉత్సాహపరుస్తున్నారు . 
దొంగమొహం రోజు గబ గబ వేసేది ఈ రోజు వేయనంటే 
వేయదు . పై పెచ్చు అందరి వైపు చూసి బోసి నవ్వులు . 
ఇక ఏమిటి చేసేది ?సరే నువ్వు సునీత పట్టుకొని 
నడిపించండి ... అమ్మ సలహా . చేసేదేముంది అలాగే 
చేసాము . ఫ్రాక్ బుట్ట లాగా ఎగురుతుంటే ఆవిడ 
గారు మా వేళ్ళు తన చిన్న పిడికిళ్ళతో పట్టుకొని 
బోడి గుండు గిర గిర తిప్పుతూ యువరాణి లాగా 
అరిసెలు మీద అడుగులు వేసింది . 
అమ్మమ్మ కి ,తాతయ్యకి , నాన్నమ్మ కి జేజి నాయనకు ,
మామ ,బాబాయిలు నాన్న ఒకరేమిటి అందరికి 
వాళ్ళు మొదటి అడుగు వేసినంత సంబరం . 
''నా తల్లే నా బంగారే .... అంటూ ముద్దులు కురిపించారు . 

చక్కగా పీట  వేసి కట్టిన ఉయ్యాలలో 
కూర్చోపెట్టి ఒక్కొక్కరే వచ్చి 
రేగుపళ్ళు అక్షింతలు వేసి 
ఇచ్చిన స్వీట్స్, చాక్లెట్స్ ,
తాంబూలాలు తీసుకొని 

అందరు వెళ్ళిపోయే వరకు ఇంట్లో బోలెడు అల్లరి , 
సందడి . బుజ్జి పిల్ల అంత గలభా లోనూ మెల్లిగా 
తూగుతుంది . 

''శశీ ఎర్ర నీళ్ళు దిష్టి తియ్యి . పాపకి నిద్ర వచ్చేస్తుంది ''
అలాగే అని చెప్పి తీసేసి బువ్వ పెట్టి నిద్రపుచ్చాను . 
చాలా తృప్తిగా అనిపించింది . కాని ఏదో ఒక 
మూల చిన్న అసంతృప్తి , దీని పుట్టిన రోజు ఇక ఎప్పుడు చెయ్యాలి ?
ఇక ఎప్పుడూ ఇలాగే సెలవలు అయిపోతాయి కదా అని . 
                                                  (ఇంకా ఉంది )

మీ అమ్మ గుర్తుకు వచ్చిందా !

''శశి నీకే ఫోన్ '' శ్రీవారు వెనుక సీట్ లో నుండి ఇచ్చారు . 
టెంపో స్పీడ్ గా వెళుతుంటే లోపల ఎ . సి కి ,అందులో ఉదయం 
నుండి హొగనికల్స్ వాటర్ఫాల్స్ ఇంకా అటునుండి అటు ''ఆరుణాచలం''
చూసుకొని తిరిగి తిరిగి అలిసిపొయిఉన్నాము . అందులో రాత్రి పన్నెండు ... 
ఈ సమయం లో ఫోన్ ఏమిటి ?
తీసుకున్నాను ,నిద్ర మత్తులోనే ''హలో '' అన్నాను . 
అవతల నుండి ఒక గొంతు ఏమి అర్ధం కాకుండా ,
''huttina habbhabha subhashesheyagalu amma nimage....

mundhina janmadhalli ninna aammanagi hutti ninna runavannu terisuthena..''
''ఏమిటీ ''అన్నాను అర్ధం కాక . 
''అమ్మా నేనునివాస్ ని , నీకు హ్యాపీ బర్త్ డే ''చెప్పాడు పుత్రరత్నం నివాస్ . 
వార్నీ నువ్వా ? అయినా ఇప్పుడు ఇంకా పుట్టిన రోజులు చేసుకొనే 
వయసా ? కాని వాళ్ళ ప్రేమకి ముచ్చట వేసింది . టెంపో లో మరిది వాళ్ళు ,
ఆడబిడ్డ వాళ్ళు ఇంకా పిల్లలు అందరు మంచి నిద్ర లో ఉన్నారు . 
పాపం అందరికి డిస్ట్ర బెన్స్ అవుతుందేమో ! వాడేమో చెపుతున్నాడు . 

''అమ్మా నేను చెప్పింది ఏమిటో తెలుసా ?కన్నడం . 
నీకోసం ఫ్రెండ్ దగ్గర నేర్చుకొని గుర్తు పెట్టుకొని చెప్పాను . ''

''సరేలేరా దీని కోసం ఇంత సేపు మేలుకున్నావా ?ఇక నిద్రపో . 
మళ్ళా రేపు ఎక్సామ్ కదా ''చెప్పాను నవ్వుతూ . 
వాడికేమో ఇంకా మాట్లాడాలి అని . 
నేనే ఫోన్ ఆపేసాను ఉంటాను అని చెప్పేసి . 

 ''శశీ మళ్ళీ ఫోన్ '' ఇచ్చాడు ఈయన . 
అర్ధం అయిపోయింది . పాప దగ్గర నుండి . 
''అమ్మా హ్యాపి బర్త్ డే . ఛా .... మా వాడే ఫర్స్ట్ చెప్పాడు 
కదా . నేను నీ ఫోన్ కి చేస్తే నువ్వు తీస్తే కదా . 
వాడు ఇప్పుడే ఫేస్బుక్ లో చెప్పాడు . వాడే ఫస్ట్  
చెప్పాను అని ''
అబ్బా మళ్ళా వాదులాట  మొదలు పెట్టారు . 

''వాడు వెక్కిరించాడు నువ్వు వేస్ట్ . నేను ఎలా చేసావురా 
అని అడిగితే ... వేర్ థెర్ ఈస్ విల్ థెర్ ఈస్ వే . 
నేను అమ్మకి కాకుండా నాన్నకు చేసాను . అమ్మ బాగ్ 
ఎక్కడో పడేసి ఉంటుంది . నాన్న అయితే ఫోన్ జేబులో 
పెట్టుకొని ఉంటాడు . చూసావా నేను ఫస్ట్  చేసాను అని 
ఏడిపిస్తూ ఉన్నాడు ''
ఇంకా చెపుతూ ఉంది . 
''మా......  నేనేమో మూడు రోజుల నుండి నీకోసం ఒక వీడియో ప్రిపేర్ 
చేసాను . అదేమో ఫేస్బుక్ లో అప్లోడ్ చేసాను పన్నెండుకు పోస్ట్ 
వేద్దాము అని . అదేమో గంట అప్లోడ్ అయింది మా . వాడేమో 
నీ చిన్నప్పటి ఫోటో పెట్టి పోస్ట్ వేసాడు . నేనే ఫస్ట్  అని ఎడిపిస్తున్నాడు . 
నువ్వు నా వీడియో చూడమ్మా '' అంది . 

నాకు అర్ధం అయింది అందరు మేలుకొని చాటింగ్ చేస్తూ నా కోసం 
విషస్ పెడుతున్నారు ,అయ్యో నా దగ్గర కంప్యుటర్ లేకపోయే . 
కొంచెం బాధ వేసింది . ఇదిగో ఇదే వీడియో చూడండి . 
డ్రాయింగ్స్ అన్నీ పాప వేసినవే . మరీ బాగా లేవు . కాని 
ప్రతి దాని వెనుక అమ్మ ప్రేమ కనిపిస్తుంది చూడండి . 

ఇంతలో మళ్ళీ ఫోన్ . ఎవరబ్బా ?ఇద్దరు బుడ్డిగాళ్ళు అయిపోయారు కదా !
''ఆంటీ హ్యాపీ బర్త్ డే .'' హసిత ... మా పెద్ద తోడు కోడలు కూతురు . 
నివాస్ చదివే కాలేజ్ లోనే చదువుతుంది . 
''నీకెలా తెలుసమ్మా ?'' అడిగాను . 
''అన్నయ్య పోస్ట్ వేసాడు '' చెప్పింది . 
నాకు అర్ధం అయింది అందరు చాటింగ్ చేస్తూ పన్నెండు వరకు మేలుకొని 
నన్ను ఆనందపరచాలి అని ప్లాన్ చేసారు . పాపం పిల్లలు తూగుతూ 
కూడా అమ్మ మీద ప్రేమతో మేలుకొని ఉన్నారు . 
ప్రేమ తెలపడానికి వాళ్ళ దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయా ?
కాని నన్ను ఎంత సంతోషపరిచారు . మన ఆత్మీయత ,నిబద్ధ్ద్హత 
ఎవరి హృదయాన్ని అయినా మురిపిస్తాయి . 

ఇప్పుడు ఈ పోస్ట్ వేయడం ఎందుకు అనుకున్నాను . కాని ప్లస్ లో 
ఈ విషయం షేర్ చేసినపుడు అందరు భలే ఆనందించారు . 
ఒక అమ్మగా నా ఫీలింగ్స్ మీతో  పంచుకుంటే .... మీలో పెద్ద వాళ్ళు 
ఉన్నారు , పిల్లలు ఉన్నారు . మీ  అమ్మ వడి గుర్తుకు వచ్చి 
మా అమ్మ ఎలా ఉందో అనుకుంటారు కదా !
హృదయం లో పొంగిన ప్రేమ తడి మీ కళ్ళ మీదో ,
మీ పెదాల మీదో కనిపిస్తుంది కదా . 
కనిపించిందంటే జీవితపు పోరాటం లో మీరింకా పూర్తిగా 
మర మనిషి కానట్లే . ఒక్క సారి కళ్ళు మూసుకొని మీ అమ్మని 
గుర్తుకు తెచ్చుకోండి . ఎంత హాయిగా ఉందో చూసుకోండి . 
మన బలాలు అందరు ప్రేమిస్తారు . కాని మన బలహీనతలు కూడా 
ప్రేమించి మనకు అండగా నిలిచేదే అమ్మ .... కాదంటారా ?

నేను చూసిన ఒక నాన్న

నేను చూసిన ఒక నాన్న 
''పైకి ఎగురవేసిన పిల్లవాడు ఎందుకు నవ్వుతూ ఉంటాడు భయపడకుండా ...... 
ఏ పరిస్థితి లో కూడా తనను భద్రంగా పట్టుకొనే నాన్న ఉన్నాడు అనే నమ్మకం వలన ''

ఇప్పుడు నేను మా నాన్న గూర్చి చెప్పడం లేదు . ఆయన 
నిస్సందేహంగా మంచి నాన్నే .... ఎలా చెప్పగలం అంటే సింపుల్ ,
ఇంత వివక్ష ఉండే సమాజం లో కూడా నేను నా సొంత వ్యక్తిత్వం 
తో పెరిగాను అంటే ..... ఆయన ఆలంబన కదా :)

నేను చాలా చాలా దగ్గరగా చూసాను ఒక కుర్రవాడు భర్తగా ,
అక్కడ నుండి నాన్నగా మారటం . అధ్దో ఆయన ఫీలింగ్స్ 
ఇక్కడ పంచుకుందాము అని వ్రాస్తున్నాను . మీరు క్లెవర్స్ 
కాబట్టి అర్ధం అయిపోయింది కదా ఎవర్ని గురించో ...... 

ఆయన పరిచయం ,సాహచర్యం 3/3/1991 న మా నాయన 
ఆయన కాళ్ళు కడిగి ''ఈ అమ్మాయి ఇక మీది,చూసుకొనే భారం మీది ''
అని చెప్పి పై  కండువాతో తో కళ్ళు అద్దుకొని పాలల్లో నా చేతులు అద్ది 
ఆయన చేతుల్లో ఉంచినప్పటి నుండి చూసాను ఒక కొత్త జీవితం 
ఎలా ఊపిరి పోసుకొని భాద్యత వైపు మనిషిని సిద్ధం చేస్తుందో ..... 
ఒక్క నెల భర్త పోస్ట్ లోకి వెళ్లి పూర్తిగా అనుభవించక ముందే రెండో నేలకే 
'' నాన్న '' అనే పోస్ట్ ను   డాక్టర్ కన్ఫాం చేయగానే ఆయన కళ్ళలో 
భాద్యతతో కూడిన గర్వపు మెరుపు ,రూపు దిద్దు కొనీ బిడ్డ మీద అపారమైన 
జాగ్రత్త ఒక్కోసారి నాకు కూడా కుళ్ళు వచ్చేటట్లు ..... 
''మెట్లు దిగేటపుడు అబ్బాయి పట్టుకొని దిన్చుతున్నాడు కదా జాగ్రత్తమ్మా ''
చిన్నత్తగారి సూచన వినగానే కొంపతీసి చూసేసారా అనే చిన్న సిగ్గు . 
అప్పటికీ పెద్దలు,చిన్నవాళ్ళు ఉంటారు అని జాగ్రత్తగా ఉంటాము . 
ఆ మెట్లు స్థంభం చుట్టూ తిరిగేటపుడు సన్నగా మారే దగ్గర నిద్ర మత్తులో కాలు 
జారుతానేమో ని ఈయనగారి ముందు జాగ్రత్త ,ఇప్పుడు ఇలా పట్టించేసింది . 

నొప్పులు మొదలు అవ్వగానే మేము కోట నుండి వచ్చేలోగానే ఈయనగారు హాస్పిటల్ 
కు వచ్చేసి టెన్షన్ పడుతూ తిరగడం చూసి అమ్మ ,పిన్ని వాళ్ళు నవ్వుతుంటే 
అంత బాధ లోను చిన్న గర్వం ఇంత మంచి తండ్రిని పొందుతున్న పిల్లలను తలుచుకొని .... 

మొదటి సారి పాపను ఎత్తుకొని ఆనందపడుతూనే పట్టుకోవడం రావడం లేదని
 భయంగా ఇచ్చేసిన తండ్రి మురిపెంగా పాపకు రాత్రి నన్ను
 ఇబ్బంది పెట్టకుండా పాలు త్రాగించడం ,
స్కూల్ కు వెళ్ళే దాకా పాపను ఎత్తుకొని మురిసిపోవడం ....... 
ఇంత కంటే గొప్ప విషయం ఎవరు ఎగతాళి చేసినా లెక్క చేయకుండా నా జాబ్ తో 
నేను బాబు ను చూసుకోవడం కష్టంగా ఉందని తను జాబ్ మానేసి వాడిని 
పెంచడం ...... చెప్పొద్దా నేను వచ్చే లోగా వాడికి స్నానం చేయించడం ,కబుర్లు 
చెప్పడం ,రోజుకొక కొత్త బొట్టు పెట్టి నాకు చూపిస్తుంటే ,నాకు రావాల్సిన నిధి ఏదో 
ఈయనకు వెళ్ళిపోయిన ఫీలింగ్ . 
ఏదైనా పిల్లలకు ఇష్టమైన వస్తువులు తెస్తే పిల్లలు తిన్నారా అని అడిగి విసిగించడం 
తిన్నారు అంటే ఆ కళ్ళలో ఎంత మెరుపో ..... ఇది ఎక్కడో చూసాను .... 
అవును నేను బొద్దుగా ఉన్నా సరే దగ్గర ఉండి  మీగడ పెరుగు అన్నం 
మా అమ్మ చేత పెట్టించి నా అరిచేతిలో మీగడ పెడుతూ ఉంటె మా నాన్న 
కళ్ళలో ఇదే తృప్తి . 
ఇంకా వాళ్లకు పరీక్షలు అయితే ఈయన నిద్ర లేని రాత్రులు ,రాంక్ వస్తుందా 
రాదా అని టెన్షన్ .... ఒక్కో సారి నీ చదుకు టెన్షన్ పడింది చాలదా ?అనే నా అరుపులతో 
ముగుస్తుంది . వేరే ఊరికి పోయినా పిల్లలకు ఈయనే అలారం ,అల్లరి చేస్తే 
దారిలో పెట్టె కటినత్వం వెనుక నా దగ్గర వర్షించే కళ్ళు ,పిల్లలు బహుమతులు 
సాధించినపుడు మెరిసిపోయే కళ్ళు ,నిద్ర పోకుండా వాళ్ళ భవిత కోసం ఆలోచిస్తూ ఉండే కళ్ళు 
నిజంగా నాన్న కావడం డబ్బు కోసం పరుగుల్లో అందరు విస్మరిస్తున్న గొప్ప వరం . 
అందుకే వ్రాసాను నా 'నానీ ' లో 
                             ''నాన్న సముద్రం 
                              పైన గంభీరం 
                              లోపల చూడండి 
                             మమకారం ''    
కాని భాద్యత లేని కొందరు నాన్నల వలన అనాధలుగా పెరుగుతూ లకారాలతో 
పిలిపించుకొనే పిల్లలను చూస్తే ఈ నాన్నన పోస్ట్ లేకుండాపోతే బాగుండును 
అనిపిస్తుంది . 

తల్లి భాద్యత లో భాగంగా పని సరిగా చేయనపుడు పాపను మందలిస్తే 
''అమ్మా నీ లోపాలు ను సవరించుకొనే నాన్న లాంటి భర్త నాకు కూడా 
దొరుకుతాడు లేమ్మా '' అని నమ్మకంగా చెపుతుంటే ..... అరె ఇలాంటి 
నాన్న నాకు ఉంటె బాగుండును అనిపిస్తూ ఉంటుంది . 
(మా నాయన ఏమి తక్కువ కాదు లెండి )
ఇప్పుడు వ్రాయాలి అనిపించింది ఇదిగో ఈ కవిత చేసిన పని 

kavitha link ikkada

అమ్మ దిద్దించిన అక్షరాలు ........

రెండక్షారాలు ఎంత తియ్యగా ఉన్నాయి.....
సుఖం లోనే కాదు .....కష్టం లో తలుచుకుంటే కూడా

ఇంతకూ ముందు ''తెలుగు మహా సభలు''గూర్చి వ్రాసినపుడు 
ఈ పోస్ట్ వ్రాస్తాను అని చెప్పాను.
ఇప్పటికి వీలు అయింది.ఎందుకంటె అమ్మ అంటే  పదాల కూర్పు కాదు....
ఆత్మీయతల పేర్పు.

అమ్మ అనే పదం నా జీవితం లో పుటింది నేను పుట్టినాకే కదా ....
అమ్మ అంటూ ఉంటుంది ''శశి నువ్వు పుట్టింది నాకు తెలీదు 
ఒక రకమైన మగత లోకి వెళ్లాను.నువ్వు పుట్టాక లేపారు అని.''
మరి ఎందుకు అలాగా నాకు తెలీదు.కాని అప్పుడు పెట్టాల్సిన కష్టం అంతా
నా అల్లరితో పెళ్లి వరకు పెట్టేసాను.

నాకు తెలిసి భారతదేశంలో విలువలేనిది ఏమిటంటే అక్కడ 
పుట్టిన ఆడపిల్ల.అందులో రెండో పాప అంటే  అసలు పట్టించుకోరు.
కాని అమ్మ నాకు చక్కని పేరు పెట్టడమే కాక ఎవరైనా పూర్తి పేరు  
వ్రాయకపోయినా ఒప్పుకోదు.మొత్తం పేరు ''శశి కళ''అని వ్రాయి.
అప్పుడే కళ గా ఉంటుంది అంటుంది.

అక్షరం అంటే క్షరం కానిది.అది అన్ని కోణాలలో అమ్మ ఇచ్చే జ్ఞానం 
కూడా....అదే ఈ రోజు నా ఎదుగుదల కింద ఉన్న బలం.

అమ్మ నేర్పిన జ్ఞానం నాకు ఉహ తెలిసి వినాయక చవితితోనే ....
మా అమ్మ పిల్లలు అందరిని కూర్చోపెట్టి ,పుస్తకాలు ఆయన 
ముందు ఉంచి శ్లోకాలు మా చేత పలికిస్తూ ,ఒక్కో పత్రీ వేయిస్తూ 
పూజ చేయించేది.మరి ఊరికినే పలికేస్తే నేను ఎలా అవుతాను?
ఆమె మొదలు పెడుతుంది''శుక్లాం భరధరం''
నేను ''చుక్లాం బలదలం ''ఆమె ''విష్ణుం''నేను''విషుం''
ఆమె ''శశి వర్ణం''నేను.....హయ్య నా పేరు నా పేరు అని యెగిరి 
గంతులు.నీ పేరే లెమ్మ పలుకు.''శశి అంటే  స్వచ్చమైన తెలుపు''
మంచిగా అలా  ఉండాలి అని బతిమిలాడి పూజ చేయించేది.
అలా శ్లోకాలతో నాలుక తిరిగే దాక వల్లే వేయించేది.

తరువాత అక్షర జ్ఞానం .....మా ఇంట్లో చిన్న పిల్లల పుస్తకాలు 
''చందమామ''''బుజ్జాయి''''బాల జ్యోతి''ఇలా సమస్త 
పుస్తకాలు మా నాన్న కొనేవారు.ఆయనకు నిద్రపోయే ముందు 
చదువుతూ దిండు కింద పెట్టుకొని నిద్ర పోయేవారు.నాకు ఇప్పటికీ 
అదే అలవాటు.
ఆ పుస్తకాలు చూసే వాళ్ళం.రంగు రంగు బొమ్మలు...గుర్రాలు,
రాక్షసులు,రాకుమార్తెలు...ఇలాగ....మరి మాకు చదవడం రాదు.
ఇంక ఎవరు శరణు....అమ్మే....
'అమ్మా అమ్మా చెప్పమ్మా''అని తిరిగే వాళ్ళం.అయితే మీరు 
అక్షరాలు గుర్తుపట్టి  చెపితే చెపుతాను అనేది.ఇంక చేసేదేమీ లేదు.
చచ్చినట్లు గుర్తు పట్టి కూడి కూడి చదివేవాళ్ళం.అప్పుడు ఆ కధ అక్కడ ఉన్న దానికి 
మించి చెప్పి ఊహా లోకం లో తిప్పుకొచ్చేది.ఆ వర్ణనలో మేము ఎక్కడ 
ఉండేది మర్చిపోయేవాళ్ళం ...
అయ్యో అప్పుడే అయిపోయిందా అని నిరాశ,బెలూన్ లో 
గాలి తీసేసినట్లు.....అక్క,తమ్ముడు,చెల్లి నలుగురం ...అమ్మ అందరికి 
అన్నం కలిపి ముద్దలు పెట్టేది....ముద్దలతోటి కధలు,కొన్ని సార్లు కధ సగం 
చెప్పి తరువాత ఏమి అవుతుందో చెప్పండి అనేది.
మా చెల్లి మరీ చిన్న పాప, కాని మేము పోటీలు పడి 
ఊహించి చెప్పేవాళ్ళం.ఇక బడికి వెళ్ళే తరుణం.
(తరువాత ఈ కధలు అల్లే జ్ఞానం తో హై స్కూల్ కి వెళ్ళినాక 
బొమ్మల పుస్తకాలకు కధలు పంపెదాన్ని....అందుకే అంటారు 
ఏదైనా చిన్నప్పుడే రావాలి అని)

బడి అంటే .....నేను బడికి వెళ్ళలేదు.స్కూల్ కి వెళ్లాను.
అవును మా ఊరిలో ఒక రెడ్డి గారి అమ్మాయి కోసం 
ఒక బుజ్జి స్కూల్ ఒక ఆంగ్లో ఇండియన్ మేడం,వారి భర్త ఉండేవాళ్ళు .
మేడం ఎప్పుడూ గౌన్స్ వేసుకునే వాళ్ళు.వాళ్లకు సహాయంగా 
కుమారి టీచర్.అసలు ఆ స్కూల్ లో ఎంత మంది పిల్లలు అనుకుంటున్నారా?
నేను మా పెదనాన్న పిల్లలు ఇద్దరు ఇంకో ఐదారుమంది  బయట పిల్లలు.
నా కే.జి.అయ్యేసరికే స్కూల్ మూసేసారు.అప్పుడు కుమారి మేడం 
మళ్ళా స్కూల్ లాంటిది పెట్టి మమ్మల్ని లాక్కోచ్చింది.తరువాత 
హై స్కూల్ మామూలు జెడ్.పి.స్కూల్ లో.

ఒకటి రెండు తరగతులు అంతా ఇంగ్లీష్.అమ్మను ఒప్పచెప్పించుకోమంటే 
ఆమెకు రాదు.ముందు నా దగ్గర చదవడం నేర్చుకొని ఒప్పచెప్పించుకునేది.
నేను ఒకటో తరగతి లోనే మా అమ్మమ్మకు లెటర్  వ్రాసాను,
అడి చూసి మురిసిపోయింది.ఏ చిన్న మంచి విషయం చేసినా భలే 
ప్రోత్సహిస్తుంది.ఎక్కడ సైకాలజీ నేర్చుకుందో.....

ఇంకా ఎన్ని పోస్ట్లు ఉన్నాయో....అమ్మ నేర్పించిన విషయాలు వ్రాస్తే 
అందుకే ఇంకో పోస్ట్ వరకు సశేషం :)
ఒక్కసారి మీ అమ్మని తలుచుకొని,మీ బుడి బుడి అడుగులు చూసి మురిసిపోయిన 
అమ్మను తలుచుకోనినవ్వుకోండి వారాంతం లో....
అంత కన్నా మనకు తృప్తి ని ఇచ్చేది ఇంకేది లేదు .

ఒదుగు.....ఎదుగుతావు

''శశి ...శశి ..నిద్ర లే చూడు''లేపి బస్ కిటికీ గుండా చూపించాడు.
రాత్రి ఎక్కాము టూర్ బస్ కైలాసనాధ కోనకు వెళ్ళటానికి....
ఎక్కి సీట్ లో కూర్చోవటం తడువు....చల్లటి గాలి జో కొడుతూ 
బస్సు కుదుపుల ఉయ్యాలలో...పక్కన అనుకోవటానికి భుజం 
ఇంకేముంది .....కలల సయ్యాటలు ఆడేసి ఇదిగో ఇప్పుడే కళ్ళు 
తెరిచాను.
ఆసక్తిగా కిటికీ లోనుండి చూసాను.''చూడు కొండ కొన మబ్బు 
ముసుగు కప్పుకొని''చెప్పాడు.నిజమే యెంత అందంగా ఉంది 
సూర్యుడు వచ్చి లేపినా ముసుగు తీసే టట్లుగా లేదు.
ఆ రాయి చూడు ..పక్షి లాగా...నేను కూడా ఉత్సాహంగా చూస్తూ 
ఉన్నాను.మబ్బులు వెనుక వెలుగుల రేడు బయటకు వచ్చేట్లు లేడు .
ఇంకా భలే హాయి....మెల్లిగా బస్ కోనకు పొయ్యే దారికి మలుపు తిరిగింది.
పచ్చటి అడివి...తివాచి పరిచి దానిపై నీలపు పందిరి వేసినట్లు.....
ఎక్కడ చూసినా చెట్లు,ముందుగా ఒక ఆశ్రమం వచ్చింది.
తరువాత బస్ ఆపి దిగమన్నారు.మెల్లిగా ముందుకు వెళ్లి 
చూద్దును కదా ...ఓహ్...మనసు గాలిలో తెలిపోతూ వెళ్లి 
మబ్బుల్లో కూర్చుంది.కళ్ళతోనే మబ్బుని,జలపాతాన్ని,ఎత్తైన చెట్లని స్ప్రుశించాను.
ఇంకా మా వారు ఏమి మాట్లాడరు.నేనిక మౌనమే అని తెలుసు.
చూస్తూనే ఉన్నాను...చూస్తూనే ఉన్నాను...తనివి తీరదే...
యెంత మంచి చిత్రకారుడు ...ఏమి రంగులు..ఏమి చైతన్యం.....


ఎదురుగా ఒక యాబై మెట్లు ఒక చిన్న గుడిని చేరుకుంటున్నాయి.
ముందుకు వచ్చిన ఒక రాయే దానికి కప్పు .కింద శివుడు,పార్వతి.
ఎందుకో ఎక్కడ ప్రక్రుతి లోకి వెళ్ళినా వీళ్ళే దర్శనం ఇస్తారు.
గుడి పక్కనే పై నుండి హోరు అంటూ జలపాతం దుముకుతూ ఉంది.
గబా గబా మెట్లు యెక్క బొయ్యి పక్కకి చూద్దును కదా...బాబోయ్ 
దాదాపు తొమ్మిది అడుగుల ఎత్తు  పాము పుట్టలు...కొంచం భయంగానే 
కొన్ని మెట్లు ఎక్కి అక్కడ ఒక రాయి పై కూర్చున్నాం ఇద్దరం.బస్ 
లో వచ్చిన వాళ్ళు అందరు జల పాతం కింద స్నానం చెయ్యటానికి రెడి 
అవుతున్నారు.
రాయి దగ్గర నుండి జలపాతం అలాగా పడుతూ,నా మీదకి..నా లోకి...
అబ్బ ''పై నుండి చూస్తె''అన్నాను.''కుదరదు ఆడ వాళ్ళు యెక్క లేరు''
అన్నాడు.నిజమే ఎవరైనా కళ్ళు అప్పు ఇస్తే బాగుండును.
పద వెళదాము అన్నాడు....కొంచెం ఉండు అని అందరిని చూపించాను.
సరే వాళ్ళు వెళ్ళినాక వెళ్లి స్నానం చేద్దాము అన్నాడు.


చూస్తూ  కళ్ళు మూసుకున్నాను...మూసుకున్నా అదే దృశ్యం.
ఎత్తైన చెట్లచేతులు లేపి ఆకాశం తాకుతూ...కాదు ఆకాశం లో 
ఒదుగుతూ......ఒదుగుతూ ....ఒదుగుతూ....కాదు చెట్లు కాదు..
చైతన్యం...జల తరంగిణి......ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే అలలతో 
జల బిందువుల మువ్వల సరళి,ఎగసి ఎగసి మిడిసిపడే 
తల వంచని తలపులతో ఆనంద తాండవం....ఎవరు ఆపగలరు?


ఎగసి పడే శక్తిని...మందాకినిని.....
''ఒదుగు''అన్నాడు శక్తి స్వరూపిణిగా నాట్యం చేస్తున్న జలాక్రుతిని ...
ఊహూ....కుదరదు....ఉవ్వెత్తున లేచి ఎగసే అలలు విశ్వ గీతికలు 
పాడుతున్నాయి....


లేచి నిలిచాడు పురుషుడు.....''నా జీవన హేతువుగా నిన్ను 
ఆహ్వానిస్తున్నాను''జట లు మూడుసార్లు మంత్రోచ్చారణ తో 
బిగించాడు.


వంగక తప్పలేదు....అలల ఊపు తగ్గింది ...విరుచుకుపడుతున్న ప్రళయాగ్ని 
పురుషుని శిరం చేరింది.చైతన్యపు జ్వాల చల్లారనే లేదు.
ఉండి...ఉండి .....మెరుస్తూ,రగులుతూ ,ఉండక దూకుతూనే 
ఉంది....అలల హోరు డమరుక నాదాన్ని మించి పోతూ...


నా జీవన సహచరి వై నన్ను దాటి పోకు....పర్వతాలను మెట్టె లుగా 
మార్చి తొడిగాడు.ప్రేమగా పాదాల స్పర్శ ...
చిగురాకులా వణికి పొయ్యింది.


అలల తాకిడి నిలిచింది.అల్లనల్ల సాగుతూ ఉంది.ఉరకలేసే 
చైతన్యం ఉండనియ్యట మే లేదు......ఎగసి ఉప్పొంగి 
పర్వతాలపై నుండి  దూకింది....ఉరుము పడినట్లే..ఒకటే 
హోరు..నేను ఒదగను....నేను ఒదగను...  మనసు తుళ్లిపడి 
దూకుతూనే ఉంది.రాళ్ళను ఒరుసుకుంటూ మృదంగ ద్వానం.


హలం తో చాలు గీసాడు పురుషుడు ''ఒదుగు''అన్నాడు.
''కుదరదు''చెప్పింది ఎత్తుగా  దూకుతూ హోరెత్తిన ఘోష...
స్వేద బిందువులను తీసి మేడలో హారంగా వేసాడు ...
చెలి రా మోడు వారిన భూమిని పచ్చని హారాలుగా మార్చి 
సస్యాలు  పండిద్దాము  .


హారపు పరిమళం వివశ ను  చేసింది.హోయల ,లయల 
చాలు వెంట సాగింది.ఏడు అడుగులుగా నడిచిన నేల...
పచ్చని తివాచీలా.....భూమికి పుట్టిన పులకలు మొలకలుగా....
చేతులు చాస్తూ ఆకాశం లో ఎదగటానికి....
పకా  పకా..నవ్వింది...వంకలోకి వెళ్లి మందాకినీ చిరు అలల 
ఊపులో ఉయ్యాలలు ఊగుతూ చేతులు చాచి ఆకాశానికి ఎదగాలని 
ప్రక్రుతి రూపంలో....


వంక లోకి వెళ్ళాడు పురుషుడు....దోసిలిలో తీసుకున్నాడు...
చల్లటి స్పర్శ మేనికి గందం  రాస్తున్నట్లు,మట్టి పరిమళం 
చెలికి వలపులు కలిగిస్తూ...తియ్యగా నవ్వింది 
కష్టాన్ని తీర్చేస్తున్నట్లు....


''ఒదుగు''దోసిలి లోని  నీళ్ళు హృదయం పై పోసుకున్నాడు.
ఇష్టంగా ఒదిగిపోయింది అంత  శక్తి ....పురుషుడి శ్రమ శక్తి ముందు 
ముచ్చటగా......
..........................................................


''శశి లే...వెళదాము''వెళ్లి నీళ్ళ కింద నిలబడి స్నానం చేసాము.
ఇందాకటి భయం ఏమయ్యిందో.....ఏదో శక్తి నీళ్ళ నుండి 
వచ్చి వంటి లోకి చేరుతున్నట్లు....మళ్ళా భయం వేసింది.
చటుక్కున చెయ్యి పట్టుకునాను.''ఏమి భయం నేను ఉన్నాను కదా''
మళ్ళా కొంచెం ముందుకు తీసుకెళ్ళాడు.
కొంచెం అర్ధం అయింది.అవును నీటి ప్రవాహానికి ఇలా ఒకే వైపు 
ప్రవహిస్తున్నందువల్ల విద్యుదయస్కాంత శక్తి వస్తుంది.
మనం కూడా  ఆయస్కాంతం  కాబట్టి మన మీద  పడినప్పుడు...
మనలొ శక్తి మెరుగుపడుతుంది.....ఇనప ముక్క పై అయస్కాంతం 
రుద్దినట్లు.ఏదో అర్ధం అయినట్లే ఉంది.


ఇద్దరం గుడికి వెళ్లి బస్ లో తిరిగి వచ్చేసాము.
కిటికీ నుండి తొంగి చూసాను....మళ్ళా  చెట్లు చేతులు చాపి 
ఆకాశం లో ఒదుగుతూ....అవును ఒదగాలి...అపుడే అందరికి 
సహాయం చేసేటట్లు ఎదుగుతాము.


కళ్ళు మూసుకున్నాను.జ్ఞాపకాల అగిపెట్టె లో మనసుని 
ప్యుపాగా మార్చి ఆవ చేతనను  శుబ్రం చేసుకుంటూ....
అవును జ్ఞానపు రెక్కలు తొడిగిన ఆత్మగా మళ్ళా  తప్పక 
బయటకు వస్తాను.


''ఎప్పుడో.....ఎందుకో?''

నెమలీక.....నవ్వు లీక్ 4 ....

ఈ రోజు సంతోషం  అయిన రోజు మరి నాకు ...నా బ్లాగ్ కి...

ఎందుకంటె ఈ రోజు నా బ్లాగ్ పుట్టిన రోజు మరి.....ఈ రోజున 

ఏమి గుర్తుకు తెచ్చుకోవాలి......నాకు ఇష్టమైనవి.....

అంటే ఆకాశం......లేదా సముద్రం.......

సముద్రం మా ఊరికి పది కి.మీ.దూరం లోనే ఉంటుంది ....

అదే బంగాళాఖాతం.......మరి దాని దగ్గర ఉండే ఊరు ''తూపిలి పాళెం''

ఆ ఊరికి వెళితే  వ్యాన్లో  సముద్రం దగ్గరిదాకా  వెళ్ళొచ్చు. .అందుకని కోట నుండి అక్కడికే వెళుతాము సముద్రం చూడాలంటే.

''శశి నీకు ఒక గుడ్ న్యూస్ ....మనం రేపు అందరం మీ ఊరి దగ్గర 

సముద్రానికి వెళుతున్నాము''ఉత్సాహంగా చెప్పారు ఈయన.

 అప్పటికే పెళ్లి అయ్యి అత్తగారింటికి వచ్చి కొన్ని రోజులైంది.

మనసు దిగులుగా ఊరు వైపు వెళ్ళమని చెపుతూ ఉంది.

నేను చెప్పక పోయినా ఈయనకు ఎలా తెలుస్తున్దబ్బా .....నా గుబులు .

వీళ్ళకి ఊరు చుట్టూ మామిడి తోటలు,మల్లె తోటలు ఉంటాయి 

కాని సముద్రం చూడాలంటే మా ఊరు వెళ్ళాల్సిందే.

మా అత్తగారు,బావగారు,తోడుకోడలు,పాప,ఆడ బిడ్డ ,మరుదులు....

ఇంకా కొందరం కలిసి వెళ్ళాము.ముందు మా ఇంటికి వెళ్లి 

పలహారాలు అవి చేసి సముద్రానికి బయలుదేరాము.

కబుర్లు,పాటలు,నవ్వులు వ్యాన్ అంతా గువ్వల కిల కిలలతో 

నిండిన గున్న మామిడి లా ఉంది.నేను ఎంజాయ్ చేస్తూ 

మధ్యలో జోక్స్ వేస్తూ బయట గాలికి సేద తీరుతూ కిటికీ 

పక్కనే కూర్చున్నాను.

ఇసుక నేలలు కనపడుతూ సముద్రం దగ్గర అవుతున్న సంగతి చెపుతున్నాయి.

చిన్నగా సవక చెట్ల  గుబుర్లు వింజామరలు వీస్తూ ఉప్పు గాలి 

మోసుకొస్తూ ఉన్నాయి.పుట్టింటి సంతోషం నా కళ్ళలో మెరిసిపోతుందని 

ఈయన హాస్యమాడుతున్నారు.మరే ఈ గాలి,ఈ నేలా,అందరికి ఉంటాయి....

మరి మాకు సముద్రం కూడా.....ఉంది....గొప్పే కదా.....

కొంచం సేపు సవక చెట్ల నీడలో కూర్చుని ......అంత్యాక్షరి ఆడుతూ 

పాప చేత డ్యాన్స్ చేయిస్తూ తెచ్చినవి  తింటూ అల్లరి చేసాము అందరం.

ఇంకా సముద్రం దగ్గరకు వెళ్తామని వెళ్ళాము.అలలు చాలా ఎక్కువగా ఉన్నట్లు 

అనిపించాయి నాకు.....సముద్రానికి మనుషులను చూస్తె సంబరం అంట.

అలలతో యెగిరి పడుతుంది.మగ వాళ్ళు ఒక వైపు ఆడవాళ్ళు ఒక వైపు అలల్లో 

కాళ్ళు పెట్టి సంబరంగా ఎగురుతున్నారు.అల మన కాళ్ళ ను తడిపి 

వెనక్కు వెళ్ళేటపుడు భలే ఉంటుంది.మన కాళ్ళ కింద ఏదో కదిలి నట్లు ....

చక్కిలి గింతలు పెట్టి నట్లు....

మా వారికి నేను పక్కన కొత్తగా జత అయ్యేసరికి ఇంకా ఉత్సాహం గా ఉంది.

అలల్లో ఎగురుతూ లోపలి వెళుతూ ....నేను బయపడుతుంటే ఏడిపిస్తూ 

ఉన్నారు.

నేను కొంచం దూరంగా కూర్చొని కళ్ళకు అల తాకుతుంటే మురుస్తూ....

అలల సవ్వడి రాగాలు ఆలపిస్తుంటే దూరంగా ఆకాశం,పడవలు 

చూస్తూ కూర్చున్నాను.అందరు నీళ్ళ లోపలి వెళ్లి ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు.

ఒక సారి మా పిన్నమ్మలతో వెళ్లి నపుడు మధ్యలో కూర్చొని అలలో మునుగు 

దామని తల వంచాను.అంతే అల ముంచేసి ఉక్కిరి బిక్కిరి అయిపోయి 

అలతో పాటే లోపలి వెళ్లి పోబోయాను .సమయానికి వాళ్ళు ఇద్దరు చూసి 

పట్టుకున్నారు కాబట్టి సరిపోయింది.అప్పటి నుండి లోపలి వెళ్ళను.

కాళ్ళు తడిపెదగ్గర కూర్చుంటాను.సముద్రానికి నేను అంటే ఇష్టం 

అయితే నా కాళ్ళు తాకి పోతూ చక్కిలి గిలి పెడుతూ ఉంటుంది.

నేను ఒడ్డున కూర్చుని ఉన్నాను అని మా మరిది,ఈయన వచ్చి 

వాళ్ళ ఉంగరాలు నాకు ఇచ్చి షర్ట్స్ విప్పి అక్కడ పెట్టి దూరంగా వెళ్లి పోయారు.

నేను ఆ ఉంగరాలు (రెండూ పచ్చ రాళ్ళవే) వేళ్ళకు పెట్టుకున్నాను.

కొంచం వదులుగా ఉన్నాయి.సరేలే వాళ్ళు వస్తే ఇస్తాము కదా 

అని కూర్చొని మోకాళ్ళపై తల ఉంచుకొని సముద్రాన్ని చూస్తూ 

మధ్యలో ఈయన నవ్వితే బదులు ఇస్తూ గడుపుతున్నాను.

ఈ లోపల మా తోడు కోడలు నీళ్ళలో ఫోటోలు తీసుకుందాము రా 

అని పిలిచింది.వెళ్లి పక్కన నిల బడ్డాను.ఇంతలో తటాలున పెద్ద 

అల వచ్చి మా తోడుకోడలు చెప్పు వెళిపోయింది దానిలో.

చటుక్కున ఆలోచన లేకుండా వంగి పటుకున్నాను.

అంతే చేతి వెలి ఉంగరం అలతో వెళ్లి పోయింది.గుండె గుబిల్లుమంది.

ఒక్క క్షణం ఏమి అర్ధం కాలేదు.హమ్మయ్య అది మా వారిది.

మా మరిది ఉంగరం ఉంది.అయినా నేనే పోగొట్టేసాను అని భయపడి 

పోయాను.

ఇంటికి వెళ్ళే దాకా గమ్మున తల వంచుకొనే ఉన్నాను....

కళ్ళు అయితే శ్రావణ మేఘాల్లా నీళ్ళతో నిండిపోయి ఉన్నాయి.

ఇంకా అసలు కోట వదిలి వెళ్ళను అని అనుకునేసాను.

వాళ్ళు జాలిగా మాట్లాడే మాటలు కూడా నా చెవిన దూరటం లేదు.

అమ్మను వదిలి ఈయన దగ్గరకు రాను కూడా రాలేదు.

ఏమంటారో....ఎక్కడకు తీసుకెళ్ళి పోతారో అని......

ఈయనకు అర్ధం అయిపొయింది.ఇంకేమి చెపిన వినను అని.

చిన్నగా నాన్న తో మాట్లాడుతున్నాడు.నేను పొంగే కన్నీటి ముత్యాలు 

జాలువారకుండా తుడుచుకుంటునాను.

''నాకు ఆ ఉంగరం ఇష్టం లేదు మావయ్యా''అన్నాడు.

ఓహో అనుకున్నా....అయినా తప్పు చేశా కదా .....అనుకోని 

తల ఎత్తకుండా వింటూ ఉన్నాను.

''పొతే పోయిందిలే మావయ్య....అదేమీ నాకు కలిసి రాదు''అన్నాడు.

మరి ఎందుకు ఉంచుకున్నట్లు.....అక్కడ కధల  మీద కధలు చెపుతున్నాడు.

నాకు ఇంటరెస్ట్ పెరిగి కొంచం తల ఎత్తాను.

ఈయనకు హుషారు పెరిగి ''అసలు అది నాకెందుకో కలిసి 

రానే రాదు.....పోయిందే మంచిది యింది......అసలు పరీక్షలు 

వ్రాసేటపుడు దానిని పక్కన తీసి పెట్టి పరీక్షలు వ్రాస్తాను....''

''పొతే పోనీలే శశి ....ఇంకోటి చేయించు కుందాము....అది ఏమి మంచిది 

కాదు''నేను కొంచం నవ్వాను......చిన్నగా....

హమ్మయ్య అనుకోని....తొందరగా బయలుదేరు....
మళ్ళా చీకటి పడిపోతుంది.

చివరికి అందరు కలిసి నా తప్పు ఏమి లేదని .......
పౌర్ణమి ముందు పుట్టింటికి 

రాకూడదని....వచ్చాను కాబట్టి ఇలా జరిగిందని తేల్చేసారు.

ఎలాగో భయం తగ్గి అత్తగారింటికి వచ్చేసాను.అయితే అక్కడ ఎవరు
 సంయమనం పాటించకున్నా.........జీవితాంతం అది ఒక చేదు జ్ఞాపకం గా 
మిగిలి ఉండేది.ఇప్పుడు అది ఒక మంచి జ్ఞాపకం నాకు........
సంతోషం లో అందరు మంచివాళ్ళే....

కాని భాదలో కూడా ఆ మంచితనం నిలుపుకుంటేనే .....నిజమైన మంచివారు.

సరే కాని అండి......మీకందరికీ ఒక విన్నపం ......

ఇక్కడ ఆ సేతు హిమాచలం ....కాదు కాదు....ఆ సేతు ప్రపంచం మొత్తం 

బ్లాగ్ మిత్రులు ఉన్నారు......

మీకు ఎక్కడ పచ్చ రాయి ఉంగరం దొరికినా ........మీరు మంచి వారు 

కాబట్టి నాకు తెచ్చి ఈయగలరు......

(చూద్దాం....ఒక పది ఉంగరాలు అన్నా దొరుకుతాయేమో )

నా బ్లాగ్ లోకి వచ్చిన నా మిత్రులందరికీ థాంక్స్ 

తెలుపుకుంటూ ఈ స్వీట్స్ మీకు అందరికి ....

నెమలీక......నవ్వు"లీక్"3

మా అత్తగారు వాళ్ళు నన్ను చూసి వెళ్ళిన తరువాత 
పెద్ద పండుగ అంటే సంక్రాంతి వచ్చేసింది.వాళ్లకు 
మాకు కూడా కిరాణషాప్స్ ఉన్నాయి కాబట్టి ఆ సీజన్ లో 
అందరం బిజి .తరువాత మా వాళ్ళు వెళ్లి వాళ్ళతో అన్ని 
మాట్లాడుకొని వచ్చారు.
ముచ్చటగా మూడో సారి మా పెద్ద మరిది గారిని తీసుకొని 
మా మామ గారు వచ్చారు నన్ను చూడటానికి.
నేను "నమస్తే"అని చెప్పాను.అయన నన్ను చూసి 
"మా వాళ్ళందరికీ నువ్వు నచ్చావమ్మ......మా అబ్బాయి 
రిజల్ట్స్ వచ్చాయి....సెకండ్ వచ్చాడు "అన్నారు.

బాబోయ్ సెకండ్ అనుకున్నా...తరువాత తెలిసింది 
సెకండ్ క్లాస్స్ అని...(నాకు ఫస్ట్ క్లాస్స్ ...ఇష్ చెప్పకూడదు 
ఆడపిల్లలం కదా)తరువాత పోటీ పరీక్షలకి వారె నాకు 
కోచింగ్ ఇచ్చారు ..అది వేరే సంగతి........
మా నాన్న వాళ్ళు మా మామగారితో మాకు నిశ్చితార్ధం 
అలవాటు లేదు ,లగ్న పత్రికలు మార్చుకుందాము అన్నారు.
సరే అని వాళ్ళు మార్చుకొని పెళ్లి మార్చ్ లో అని నిశ్చయించుకొని 
వెళ్ళిపోయారు........ఇంకా ఏముంది ?తరువాత...పప్పన్నమే....

 ఇక్కడ మా మామగారి గూర్చి చెప్పుకోవాలి.
చనిపోయి ఎక్కడ ఉన్నారో గాని మేము 
శెలవలకువస్తే "మీరు వస్తేనే కళ అమ్మా"అనేవారు.
కోడళ్ళను కూతుర్లు లాగా చూసుకొనే వారు.
ఆయన ఏడేళ్ళ వయసులో వాళ్ళ అక్క పెళ్లి 
చేసుకొని వస్తుంటే వాళ్ళతో వచ్చేసి ,
వాళ్ళ అమ్మాయినే పెళ్లి చేసుకున్నారు.
మా అత్తగారు వాళ్ళు ఐదుగురు 
అక్క చెల్లెళ్ళు,ఒక్క తమ్ముడు ...అందరికి పెళ్ళిళ్ళు ,పురుళ్ళు 
అన్నీ ఈయనే చేసారు.మా మామగారు వాళ్ళు 
ఐదు గురు అన్నదమ్ములు ,ముగ్గురు అక్క చెల్లెళ్ళు....
ఇంకా చూడండి బందువులు యెంత మం...దో......
ఇంత మందిలో,ఇన్ని బాధ్యతలలో నన్ను మా నాయన 
ఎలా ఇచ్చాడో?


బహుశ ఇన్ని మమతాను బంధాల అల్లికలోనే 
ఈ కోహినూర్  శోబిస్తుంది అని కాబోలు.....

అబ్బో.....శశి కళ కోహినూరా......అంటే నా సమాధానం ఒక్కటే....
"తానె ఎరుపు అమ్మాయి తన వారిలోన"


"ముచ్చటైన పాపను చూసి 
మురుసుకుంటూ 
కాలి పట్టీల గల గలలు 
అరికాళ్ళలో పెదాల స్పర్శ నుంచి 
మీసాల గిలిగింతకు 
పాప నవ్వితే ....ముత్యాలు ఏరుకునే 
తండ్రి నడగండి.....కూతురు ఎవరని....



లంగా,ఓణి లో మురిసిపోతూ 
పాపటి బిళ్ళ కావాలి నాన్నఅని అడిగితె 

వెచ్చని ఊపిరిని ముచ్చటగా పాపటిలో 
అద్ది పొంగిపోయే తండ్రిని అడగండి ....
కూతురు ఎవరని.... 

పతి పక్కన పత్ని గా మారి 
కాటుక కంటిలో కన్నీళ్లు నింపిన
కన్నకూతురిని చూసి 
ప్రేమతో మనసు చెదిరిన 
తండ్రి నడగండి....కూతురు ఎవరని....


మమతల మాలలు మనసుకు హత్తుకుంటూ 
చెపుతారు ......వరాల మూట....వజ్రాల తునక అని....

అమ్మ నాన్నల ప్రేమ కు ఏ షరతులు ఉండవు.
ఇంకా మనలో లోపాలు పెరిగే కొద్ది మిగతా పిల్లలను 
వదిలి మనకే అండగా నిలబడుతారు.మిగతా వాళ్లకు 
చెపుతారు "మీకేమి రా మీకు అన్నీ ఉన్నాయి....
పాపం వాళ్ళకే...మేము వాళ్ళతోనే ఉంటాము"అని.
నువ్వు ఇలా ఉంటేనే  ప్రేమిస్తాము అనే సంగతి ఆ ప్రేమ 
లో ఉండదు.
మా వారు అంటారు"నేను నిన్ను ఇంత బాగా చూసుకుంటున్నా 
కదా....ఇంకా మీ అమ్మ,నాన్నలనే కలవరిస్తావే?"అని.....
నేను అంటాను"వాళ్ళు ఇరవై ఏళ్ళు సాకారు కదా....
మీరు అన్నేళ్ళు చూడండి ...అప్పుడు చెపుతాను "అని.


సమస్య ఏమిటంటే మొన్న మార్చ్ కి ఇరవై ఏళ్ళు అయిపోయినాయి.
ఇప్పుడేమి చెపుతున్నావు అంటారా?
పెద్దగా ఏమి లేదు......ఏమి కారణం చెప్పాలా అని 
ఆలోచిస్తున్నాను....తల్లి తండ్రి ప్రేమకు విలువ కట్టగలమా?

నెమలీక....నవ్వు "లీక్"

అందరికి మా బాబు పుట్టిన రోజుకి ఆశీస్సులు 
ఇచ్చినందుకు థాంకులు...............



దానికి ప్రతిగా ఈ నవ్వు "లీక్స్"
అంటే ఏమి లేదులే.....తూచ్.......


మరి నేమ్లీక ఏమిటి అంటారా....కొంచం మంచు లచ్మి 
స్టైల్ లో కాకర కాయ లాగా కమ్మగా మాట్లాడుదామని......


మా పెళ్లి  ఎలా అయింది అప్పుడప్పుడు నేను 
మా వారు చెప్పుకొని నవ్వుకుంటూ ఉంటాము
అవన్నమాట.....


(ఏమిటి మీ వారు నవ్వుతారా?ఏడుస్తారా?అని 
.....ఎక్కడో ......)


ఇప్పటికే మిమ్మల్ని రెండు నెమలీకలు ఇచ్చాను .....
గుర్తున్నాయా?మళ్ళీ ...ఒ...సారి వాయొలెన్స్


ముందుంది ముసళ్ళ పండగ



అప్పుడు నేను అప్పుడే బి.ఇడి పరీక్షలు వ్రాసాను అన్న మాట.
మా నాన్న వాళ్ళు నలుగురు అన్నదమ్ములు .మా నాన్న 
రెండో వారు.వాళ్ళు అందరు కలిసి నాకు సంభందం చూడాలని 
గూడూరు లో మా మామ ఒకాయన ఉంటె ఆయన దగ్గరికి వెళ్ళారు.


ఆయన మీ అమ్మాయి బాగా చదువుకుంది(అప్పట్లో అదే గొప్ప)
మీకు చెన్నూరు లో ఒక అబ్బాయిని చూపిస్తాను.ఆ అబ్బాయి 
కూడా ఇప్పుడే బి.ఇడి వ్రాసిఉన్నాడు
(మరి ఈయనగారు ఇంజనీరింగ్ కోసం కొన్నేళ్ళు 
వేస్ట్ చేసి నా క్లాస్ మేట్ అయిపోయారు,వేరే 
కాలేజ్ లెండి)అని చేన్నూరికి తీసుకుని వెళ్ళారు.


అక్కడ వీళ్ళ ఇంటికి కాకుండా మా భందువుల ఇంటికి వెళ్లి , 
మొదటవీళ్ళకి  చెప్పి పంపారు.అప్పుడు ఈయన టెన్త్ మాథ్స్
 ట్యూషన్ చెప్పేవారు.డిగ్రీ చదివేటప్పుడు నుండి చెప్పేవారు.
ఈయన ఉంటె మాథ్స్ ఎవరు ఫెయిల్ అవరని నమ్మకం.


మా భందువుల అమ్మాయి ఈయన దగ్గరే ట్యూషన్.
ఈ అమ్మాయి ట్యూషన్ కి వెళ్లి "ఈ రోజు సురేష్ సార్ పూర్తిగా 
చెప్పకుండానే వెళ్ళిపోతారు చూడండి "అని చెప్పిందంట.
(ఇవన్ని నాకు పెళ్లి అయినాక తెలిసాయి)


మా వారు ఏమోలే అనుకోని ప్రాబ్లం చెపుతూ ఉన్నారు.
ఇంతలో వాళ్ళ తమ్ముడు వచ్చి "అమ్మా వాళ్ళు పిలుస్తున్నారు"
అని తీసుకెళ్ళి పోయాడు.


అక్కడ మా వాళ్ళు కూర్చుని ఉన్నారు.పాపం ఈయన 
బలికి సిద్దమైన మేకలా బుద్దిగా కూర్చుని అడిగిన సమాధానాలు 
అన్నీ చెప్పారు.


అక్కడ మా వాళ్ళు ఈయన సమాధానాలకి ఫ్లాట్ అయిపోయారు.
మా చిన్న బాబాయికి అయితే బోల్డంత నచ్చేసారు ఈయన.
మా బాబాయి ,పిన్ని నన్ను సొంత బిడ్డలాగా చూసుకొనే వారు.


(మా నాయనమ్మకి నలుగురు అబ్బాయిలు,నలుగురు 
అమ్మాయిలు ...మా పెదనాన్న పెళ్ళికి మా చిన్న బాబాయి 
వాళ్ళ అమ్మ దగ్గర పాలు తాగుతున్నాడు.అంత గ్యాప్.
అందుకని మా బాబాయి,పిన్నమ్మ లకు మాకు అంత తేడా 
ఉండేది కాదు.ఫ్రెండ్స్ లాగే ఉండే వాళ్ళు)


మా బాబాయి"శశికి సురేషే సరిపోతాడు"అని గట్టిగా 
చెప్పేశారు.(పాపం మా వారి మీద హెంత నమ్మకమో 
మొండి రాక్షసి తో వేగ గలడని)


అలా మా వాళ్ళు మా పెళ్లి చేయాలని ఫిక్స్ అయిపోయారు.

మరి మా వారి సంగతేమీటి అంటారా?


పాపం ఉద్యోగం వచ్చేదాకా పెళ్లి చేసుకోవాలని ఆయనకు లేదు.
మరి వాళ్ళు ఈయనను ఎలా ఫిక్స్ చేసారో ఇంకో సారి చెపుతాను.


పెళ్లి శుభ లేఖ చూసి  అందరు అమ్మాయి కూడా నీ చదువే 
లవ్ మ్యారేజ్ నా?.....అంటే పెళ్లి పీటల మీద చూడండి 
కాదని తెలుసుకుంటారు అనేసారంట.........


marriages are made in heaven ....నమ్ముతారా మరి....
ఎవరు నమ్మినా నమ్మక పోయినా ఒకరు ఖచ్చితంగా 
నమ్మారు.


ఆ వ్యక్తీ ఎవరంటే ఇంకెవరు......మా వారు......

ఇంకో సారి వయోలేన్సు........

మా వారి పుట్టిన రోజు సందర్బంగా 

ఇంకో సారి వయోలేన్సు వాయించాలని పించింది.

నా పెళ్ళైన కొత్తల్లో సంగతి.

 

పెళ్లి అయిన తరువాత మా ఇంటికి మా వారు వచ్చి నపుడునేను వయోలిన్ నేర్చుకోన్నానని తెలిసింది.

ఒక సారి వాయించవా?అని అడిగారు      

 

(ఖర్మ అలా అడిగించింది) 

సరే అని వేరేవాళ్ళ ఇంట్లో వయోలిన్ ఉంటె తెప్పించి

మొదలు పెట్టాను.

 

(ఎలాగయినా శబాష్ అనిపించుకొని వయోలిన్ 

కొనిపించు కోవాలని అనుకున్నాను )

 

 ఇద్దరం శ్రద్ధగా కూర్చున్న తరువాత మొదలు పెట్టాను.

మొదట మోహన రాగం అయితే నచ్చుతుంది అందరికి అని 

మొదలు పెట్టాను.గ గ పా పా ....దప సా సా....వర వీణ ...మృదు పాణి  ...వనరుహలో ..చను రాణి.....

 

పాట అయిపోయినా అయన మొహం లో ఫీలింగ్స్ లేవు

 

(ఆయనకు సంగీతం గూర్చి ఏమి తెలీదని అప్పుడు తెలిసింది)

 

అర్ధం అయితే వాయించటమే గొప్ప ఇక ఏమి రాని వాళ్లకి అర్ధం కావాలంటే ...దేముడా ఏమిటే ఈ అగ్ని పరీక్ష ?

 

కల్యాణి వాయించాను.పేస్ లో ఏమి మార్పు లేదు.

భైరవి ...ఊహు ........బ్రోచేవారెవరురా ?...........

ఊహు.......ఎవరు వచ్చి బ్రోవలేదు...............

 

నను బ్రోవమని చెప్పవే సీతమ్మ తల్లి ..........ఊహు.......

ఆమె కూడా రాలే.....

 

(ఇక్కడ వయోలిన్ కొనీడని మనకు టెన్షన్ )

 

నన్ను బ్రోవ నీకు భారమా?నీదు స్మరణ గాక వేరే ఎరుగను.......ఊహు.......ఏమిటి దారి?

రోషం వచ్చేస్తుంది,రాగాలకి ఇల్లు కదిలి పోతుంది ఈన గారి మనసు మాత్రం కరగలేదు.

 

ఒక చిన్న ఉపాయం వచ్చింది.ఎస్ అలాగే చేయాలి అనుకొన్నాను.సినిమా పాటలు వాయిస్తే

ఎలా ఉంటది అనుకోని దేవుడికి దండం పెట్టుకొని

 

(పనిలో పని కొబ్బరికాయ లంచం ఇస్తానని అనుకొన్నాను)

 

ఉపాయం బాగుంది కాని నాకేమి సినిమా పాటలు రావు.

ఒక అక్క ముద్దుగా నాకు ఒక పాట నేర్పించింది.

అదేమిటి అంటే "చూడు పిన్నమ్మ పాడు పిల్లడు.......పాట"

 

వాయించబోయి ఒక్క క్షణం ఆలోచించాను.

బుద్ధి ఉండే వాళ్ళు ఎవరైనా ఆ పాట వాయిస్తే

వయోలిన్ కొనివ్వరు అని నా బుద్ధి ఆపేసింది.

 

ఏమిటి దారి?

 

సమస్య మళ్ళా మొదలు?సరే మిస్సమ్మ లో పాట 

"సా ని స రి మా ...రీ ని సా సా....

మాకు మేమే మీకు మీరే .....పాట మొదలెట్ట పోయాను.

 

(మళ్ళా బుద్ధి ఒక్క చరుపు చరిచింది.కొత్త పెళ్లి కొడుకు ఆ పాట పాడితే పారి పోతాడని)

       

అయ్య..........urekhaa ...........ఒక పాట గుర్తు కు వచ్చింది.

అందరికి తెలిసిన పాట.

 

దొరికిందే చాలని వాయించాను.ఏమిటంటే జనగణమన........

 కద అయిపోలేదండి.అక్కడే మొదలు అయింది.

మద్యహ్ననికల్ల రాజీవ్ గాంధి చనిపోయారు.

వారం రోజులు టివి లో,రేడియో లో

 వయోలిన్ అంటే వయోలిన్...........ఇంకేక్కడ కొనిస్తారూ........ఇరవయ్ ఏళ్ళు అయినా

నేనేదో రాజీవ్ గాంధి ని చంపినట్టు ఇంత వరకు వయోలిన్ కొనిలేదు .

సోదరా..నేనంటే ఎంత ప్రేమరా?

ఎంత...ఎంత....దూరం....బావి...బావి....దూరం....

వానా ..వానా....వల్లప్పా....వాకిలి తెరువు...చెల్లప్పా...

ఏమిటి?అలా చూస్తున్నారు?మీరు చిన్నప్పుడు మీ తమ్ముడి తో 

ఆడుకోలేదా?

(ఆడుకున్నారా?లేక మాలాగా కొట్టుకున్నారా?)

వాడు పుట్టేసరికి నాకు మూడేళ్ళన్నమాట .అప్పటికి మా అక్క 

పుట్టి ఉంది కాబట్టి ఆ ఇంట్లో నేను ఎక్స్ ట్రా నే.అప్పుడు నేను

కొంచం అల్లరి రాక్షసి.
(ఇప్పటి సంగతి ఏమిటి అని అడుగుతున్నారా

ఇప్పుడు బాపు బొమ్మే  కాకా పొతే కూసింత బొద్దు)

(ఇది మా పోటో  కాదు.మేము ఇంకా అందంగా ఉంటామని ఉత్తమ 

చదువర్లు గ్రహించగలరు)

మా అమ్మ ఒక రోజు "శశీ.."అని పిలిచింది.ఏమిటా అని గోడ పై 

నుండి తొంగి చూసాను.

(నేను ఇంట్లో కంటే గోడలపైనే ఎక్కువ సేపు ఉండేదాన్ని).

"శశీ తమ్ముడిని పోటో తీయించుకు రామ్మా"అని నా చేతిలో బుజ్జి 

బాబుని పెట్టింది.వాడేన్చాక్కా మంచి బట్టలేసుకొని నెలవంక 

బొట్టు పెట్టుకొని ఉన్నాడు.షాప్ లో పని చేసే అబ్బాయిని నాతో

పంపింది.నేను చక్కగా పోటో తీయించి తీసుకు వచ్చాను.
వాడు అంటే ఇంట్లో అందరికి బలే ఇష్టం.చిన్నారి యువ రాజే 

(అబ్బ నేను కూడా యువ రాణే)

ఎంత ఇష్టం అంటే వాడు కోవా కావాలంటే మా ఊరిలో దొరకదని 

మా నాన్న మా వాన్ గూడురుకి (27 కి మీ)పంపి తెప్పించేవారు. 

ఇలా....ఇలా......రయ్యిం....రయ్యిం.....రోజులు పోతూ ఉన్నాయి.

ఒకవినాయక చవితి రోజు మా అమ్మ తమ్ముడికి,పసుపు బట్టలు 

తీసుకురా పోయి అని పంపింది.మేము వినాయకుని పూజ చేసేటపుడు 

చిన్న కొత్త తెలుపు క్లాత్ ని పసుపులో ముంచి ఆయనకు ,

 మా  తమ్ముడికి కండువాలాగా వేస్తాము.

(అది నాకు తెలీదు.మాకు అన్ని షాప్స్ ఉన్నాయి)

ఎంచక్కా వెళ్లి మా తమ్ముడికిపసుపు డ్రెస్ గంటలో కుట్టించుకు వచ్చేసాను.

ఇంక ఆ డ్రెస్ చూసి అందరు నవ్వే నవ్వు వేమాల సామి లాగ 

ఉన్నాడని.

(పొరపాటు చేశాను.వాడి పెళ్లి చూపులకు కుట్టించి ఉంటె 

ఎంచక్కా రవి తేజ లాగ ఉండేవాడు.మీరెవరైనా ట్రై చేయండి నా మాట విని)

ఇంక ఒక దీపావళి రోజు మా అమ్మ పిల్లలు అందరు వెళ్లి చిచ్చు బుడ్డి 

కాలుస్తూ పోటో తీయించుకొని రమ్మని నాకు చెప్పి పంపింది.

(మా అక్క పప్పు.అందుకని అన్నినాకే చెపుతుంది మా అమ్మ)

పోయి పోటో తీయమని అడిగితె వాడు "చిచ్చుబుడ్డి కాలిస్తే 

స్టూడియో కాలుతుందని ఒప్పుకోలేదు.సరే మనం కూడా మొండి.

చివరికి ఒక్క కాకర పూవొత్తి కాల్పించి పోటో తీసాడు.

యెంత తమ్ముడంటే ఇష్టమైనా అన్నిటికి కొట్టుకోవటమే (కర్రలతో 
కూడా).మా అమ్మను విసిగించేసే వాళ్ళం.

(మిమ్మల్ని విసిగించను లెండి.అలాఆఆఆఅ పెద్ద అయిపోయాము)

నాకు పెళ్లి కుదిరేసరికి వాడు ఇంటర్ .
(అయినా బలే కొట్టుకునేవాళ్ళం)

ఒక రోజు ఫ్యాన్ కింద పడుకోటానికి నేను అంటే నేనని గొడవ 
పడుతున్నాము.ఇంతలో మా అమ్మ వచ్చి "దాన్ని పడుకోనీరా
అది ఇంక ఎన్ని రోజులు ఉంటుంది పాపం"అంది.
అంతే వాడు ఇచ్చేసి వెళ్లి పోయాడు.
నిజంగా కొట్టుకున్నప్పటి కంటే నాకు,వాడికి అప్పుడు చాలా బాద వేసింది.

పెళ్లి పిలుపులకు వాడిని మా అత్త గారి ఊరికి ఒక్కడినే పంపారు 
వంద జాగ్రతలు చెప్పి.తీరా చూస్తె రాత్రి అయినా తిరిగి రాలేదు.
మాకేమో భయం వేసి పోతుంది.ఎమయ్యాడా అని.
చాలా సేపటి తరువాత సినిమా హాల్ వాళ్ళు వచ్చారు ఫోన్ వచ్చిందని .

విషయం ఏమిటంటే మా మరుదులు ,మా వారు 
వీడిని సినిమా చూపించటానికి ఆపేశారు

(మరి బామ్మర్దా మజాకా...హలో ఎవరైనా కొత్త వాళ్ళుంటే ఈ దారి దగ్గర 
 పెళ్లి కూతుర్ని కాకా పట్టటానికి ...ప్రొసీడ్)

పాపం వాడు బావ గారికి మర్యాదలు చేసి,కాళ్ళు కడిగి 
ఇంక అంతే "నీ కాలి మీద పుట్టు మచ్చనై అక్కయ్యో..."

మా  పిల్లలు,బారశాలాలు,పుట్టు వెంట్రుకలు తీసే మంగలి,
అలా....అలా......

ఇప్పటికి నేనంటే యెంత ప్రేమంటే నేను వెళితే చాలు 
సెకండ్ షో ప్రోగ్రాం .నాకు నిద్ర వస్తుందిరా అన్నా వినడు.
చూసినంత చూద్దువులే అంటాడు.అలాగైనా నాతొ ఎక్కువగా 
గడపొచ్చని.

 ఇంకా యెంత ప్రేమంటే వాడి కూతురు కొంచం బొద్దుగా 
 ఉందంటే "మా శశి అక్క లాగా"అని మురిసి పోతుంటాడు.

మరి అంత ప్రేమకు నేనేమి ఇవ్వాలి.అందుకే ఈ పోస్ట్ మా
తమ్ముడు వాసు కి.ఇంకా అక్కచెల్లెళ్ళను బాగా చూసుకునే
అందరికి అంకితం.

హలో అక్కయ్యలు కళ్ళు తుడుచుకొని మీ తమ్ముళ్ళకు అర్జెంటు 

ఫోన్ చెయ్యండి..........టాటా.

తిరుపతి.....ఏమిటి మా గతి.......

...అలొ.....అలొ......అలొ......ఏమి చేస్తున్నాలు?పొస్ట్ చదవాలని
వచ్చాలా?

ఏమి లేదండీ....మా బాబు చిన్నప్పటి అల్లరి బాల్యపు తీపి గుర్తులు 
రాద్దామని.....మొదలెట్టాను అన మాట.ఊ.......ఊ........యెక్కడ నుండి
మొదలు పెట్టాలి?ముందు మా బాబు పోటో చూపిస్తాను.

 

అరెరె......బుజ్జి కన్నయ్యా......దా...దా......దామ్మా........నీ గూర్చె చెపుతున్నాను.

(మీరెమి చిచ్చి......బుజ్జి.....అనక్కర్లేదు.....పదండీ....పదండీ......)

మా అమ్మ మూడొ ఏడు వరకు పెంచి స్కూల్ లొ వేయమని నా దగ్గరకు పంపింది.

అప్పుడు మేము ఉండె ఊరిలొ దసరాకు పిల్లల కు చాల పొటీలు పెట్టెవారు.పిల్లలను

ఆ పోటీలకు పంపేది నాకు సరదా.ఆ రొజు fancy dress పోటీ .వాడికి వామనుడి లాగ

వేద్దామని గడ్డి తొ చిన్న గొడుగు చెసాను.అన్ని బాగా కుదిరాయి.కాని మూడు అడుగులు

నేల ఇమ్మని వాడు డైలాగ్ చెప్పాలి.

వాలికెమొ...ఇన్కా సలీగా లాదు

(ఒహ్.....నాకు బాగానెవచ్చు కద....నెను ఏందుకు అలా మాట్లడటం)

ఇక మన హీరొ స్టేజి మీదకి యెక్కాడు.అందరికి బలే ముద్దుగా ఉంది ఏమి చెపుతాడా అని.

అసలు మాట్లాడీతె గదా.నోట్లొ  centre fresh పెట్టు కున్నట్లు గమ్మున నిలుచున్నాడు.

(ఏమిటి?నెను పొయి చెప్పమంటారా?మీ కిచ్చెస్తా centrefresh)

నెను క్రింద నుండి చెప్పగా.....చెప్పగా....నొరు విప్పి అడిగాడు.....ఏమని అంటె 

రెండు అడుగుల నేల కావాలని......ఇక అందరు నవ్వటమె.......వాడి పొట్టి కి తగ్గట్టు 

అడిగాడని.

వాడికి పదేళ్ళ వయసులొ మెము మా వారి అన్నగారి కుటుంబము కలిసి తిరుపతి వెళ్ళాలని

అనుకొని బయలుదెరాము.వాళ్ళకు ముగ్గురు ఆడ పిల్లలు,మా పాప,బాబు కలిసి ఐదుగురు 

పిల్లలు.అందరు తిరుమల కు నడిచి వెళ్ళాలని అడిగారు.అక్క,నెను పిల్లలకు సపోర్ట్.

ఇంక మొగవాళ్ళు కూడా ఒప్పుకొని నడవసాగారు.

అప్పుడు చూడాలి మగవాళ్ళ తిప్పలు..................

(పెళ్ళి కాని వాళ్ళు చదవక పొతె మంచిది.లేక పొతె 

పెళ్ళంటె బయపడె ప్రమాదం ఉంది.యెమి బయంలేదా సరె .....సాహసమ్ చెయరా డింబకా...

నీకు తగ్గ విజయ లక్ష్మి వరించేనులే......)

అసలె వీళ్ళు తూనీగలు.పరుగొ.....పరుగొ......ఒకరు మామిడి కాయ కావాలంటే......

ఇంకొకరు కూల్ డ్రింక్ అంటె........ఇంకొకరు మెట్లపై పరుగు.......నెను ఫస్ట్ అంటె,నేను ఫస్ట్ అని...

మగవాళ్ళకు పిల్లలను వదిలేసి నెను అక్క హాపిగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ నిదానంగా ఏక్కుతున్నాము.

వాళ్ళకు మండిపోతుంది.

"ఇంకో సారి మీతొ వస్తె చూడండి" అని బెదిరించారు.

వెంటనె పై కోర్ట్  ఆర్డ్ ర్ వేసినట్లు పిల్లలకు వార్నింగ్ ఇచ్చెసాము .

మీ నాన్న వాళ్ళకు కోపంవచ్చింది .

వెంటనె అల్లరి మానేసి బుద్దిగా ఉండండి.లేకపొతె ఇక్కడే వదిలేసి పొతాము "అన్నాము.

యెంచక్కా బుద్దిమంతులై పోయారు.

అసలు తిరుమలకు నడిచి వెళుతుంటె ఆహా........చూడాల్సిందె......వర్ణించలేము.

పచ్చని కొండలు,చల్లని పవనాలు,మబ్బుల్లొకి నడిచి వెళుతున్నట్లు ఖచ్చితంగా పాట పాడాల్సిందే.

"గాల్లొతేలినట్లుందె.......గుండే జారినట్లుందే..........తేనె పట్టు మీద రాయి పెట్టి కొట్టినట్లుందె......."

అక్క ని కలిసి చాలా రోజులయ్యెసరికి ఇద్దరం మాటలె......మాటలు............గల.....గలగల......

గల గల గల............

మా బావ గారు ఉన్నట్లుండి "శశి నీకు ఒక విషయం తెలుసా?" అని అడిగారు.

మెము మాటలు ఆపి కుతూహలంగా "యెమిటి బావా?"అని అడిగాను.

"కపిల తీర్దం జలపాతం శబ్దం వినిపించటం లేదంట.."చెప్పారు.అది తిరుపతి లొ చిన్న జలపాతం.

"ఎందుకు బావా?"అడిగాను."ఏమి లేదు మీ మాటల శబ్దం వలన ....."

అంతె నెను, అక్క బావ ని కంటి చూపు తొ .............చూసాము.

"అసలు మెము తక్కువకొందరు మాట్లాడితె నయాగర జలపాతం 

కూడా వినపడదు తెలుసా?"

(సామెత తెలుసా?అడివి అంతా సింహానికి బయపడీతె ,సింహం సింగానికి బయపడుతుందంట...)

వెంటనె నవ్వెసి మాట మార్చెసారు.

ఈ లొపల మా వాడికి బుద్దిగా ఉండటం బొర్ కొట్టింది.

"అమ్మ నెను 500 మెట్టు దగ్గర ఉంటా"అని అడిగాడు.

సరె పొ అన్నాను .వాడు అలాగె తూనీగ లాగా వెళ్ళి అక్కడ కూర్చుని ఉన్నాడు 

మెము వచ్చెవరకు.అలాగె 1000,1500 మెట్ల దగ్గర మా కొసం కూర్చుని యెదురు చూసాడు.

మెల్లిగా మధ్యలొ ఆంజనెయ స్వామి విగ్రహం ,జింకల పార్క్ దగ్గరకు వచ్చాము .హమ్మయ్యా......

ఇక్కడ వరకు నడిచాము కదా కూర్చుంటాము. 

హలొ.........మీరు వెళ్ళి స్వామి కి దణ్ణం పెట్టుకొని ,జింకలు చూసి ఎంజాయ్ చెయండి.

మళ్ళా ప్రయాణం ....పదండీ.......పదండి.............ఆడ పిల్లలు ముందు నడుస్థున్నారు.వెనుక మగవాళ్ళు 

వెనుక నెను అక్కా.మళ్ళా మా వాడు "అమ్మా....నెను అక్కా వాళ్ళతొ వెళతాను"అని అడిగాడు.సరే నని 

పంపాను.

సరె యెవరి గోలవాళ్ళ దే.......బి జీ గా ఉన్నాము.కాసెపు తరువాత ఆడ పిల్లలను అడిగాను 

"తమ్ముడు ఏడి?" అని.

వాళ్ళు బయపడి పోయారు.మీ దగ్గర కద ఉండేది అన్నారు.జరిగింది యెమిటంటె వాళ్లు 

పేలాలు మిక్సర్ కొనుక్కొవాలని వెళితె వీడు చూసుకొకుండా వెళిపోయాడు.

నాకు నోట్లొ  నుండి మాట రావటం లేదు."దేవుడా యెలా వీడు దొరికెది......."నాకు కళ్ళు 

తిరిగి పొతున్నట్లుంది.బావ గారు దైర్యం చెప్పారు వాడు 2000 మెట్టు మీద ఉంటాడులె.....అని.

గబ....గబ....అక్కడికి వెళ్ళాం......అక్కడ.....లెడు.నాకైతె మనసు మనసులొ లెదు.

దైర్యం యెటు పోయిందొ........ఏడుపు ఆపుకుంటూ ...అందరిని అడుగుతూ వెళుతున్నాము.

అప్పటికె వీడు కనపడక చాలా సెపు అయింది."తిరుపతి వెంకన్నా యెమిటి మా గతి?

సాయి బాబా యెన్ని మొక్కులు మొక్కానొ ....."

అప్పుడు యెదురుగా ఒక అతను కాషాయ వస్త్రాలు వెసుకొని ఒక పుస్తకమ్ గుండెలపై

పెట్టుకొని వస్తూ ఉన్నాడు.ఆ పుస్తకం అట్ట పై బాబా నవ్వుతూ ఆశీర్వదిస్తూ కనిపించాడు.

యెందుకొ బాబు క్షెమంగా ఉన్నాడు అని పించింది.

"బాబా వాడికి వాళ్ళ నాన్న ఫొన్ నెంబరు ఒకటె తెలుసు అది వాడికి గుర్తు రావాలి "

అని ప్రార్దించ సాగాను.

ఇక లాస్ట్ 100 మెట్లు ఉన్నాయి.ఒక ఆమె అక్కడ అమ్ముకుంటూ ఉంది.ఆమె చెప్పింది.

ఇందాక ఒక బాబు రెండు సార్లు మెట్లు దిగి యెక్కాడు అని.పై మెట్టు మీద ఉంటాడు అని 

మా వారు స్పీడ్ గా వెళ్లారు.మేము ఉన్నాడా?అని కెక వెశాము.లేడని చెప్పారు.అంతె నా 

కయితె కళ్ళు తిరిగాయి.ఇంతలొ అక్క అరిచింది.ఉన్నాడంటా.....ఫొన్ చెసాడంటా...అని.

            

  మా వారు చివరి మెట్టు యెక్కెసరికి అక్కడికి కొంచం దూరం నుండి వీడీ ఫొన్.

అక్కడ ఏడుస్తూ ఉంటె యెవరొ అడిగితె "మా అమ్మ,నాన్న తప్పిపోయారు"అని ఏడ్చాడంట

(తప్పి పోయింది వీడా? మేమా?)

వాళ్ళు ఫొన్ చెస్తుంటే వాడికి మా వారు కనిపించారు."అదిగొ మా నాన్న.....అని పరిగెత్తుకొని

వచ్చాడు.(నయం ఆప్పుడు చిరుత పులులు లెవు.లేక పొతె అమ్మో..........)

ఇంక నేను అయితె వాడినింక వదల లెదు.

కధ సుఖాంతం ఇంకా యేమి చూస్తారు నవ్వండీ.....హ......హ....హ...........

ఇదంతా ఇప్పుడు ఏందుకు రాసాను అంటారా?

ఏమి లేదండి......వేణూ శ్రీకాంత్ వాళ్ళ అమ్మ మీద వ్రాసిన అర్టికల్ చూసిన తరువాత

మా బాబు కి యెప్పుడైనా నా ప్రేమతొ స్పూర్తి పొందాలంటే వాడికి చదువుకోను ఇది 

ఇది ఉండాలని వ్రాశాను.

మీరెందుకు బాద పడుతున్నారు?నెను ఏక్కడికి పోతాను?

సరె మీకు ఒక మంచి జోక్............

డాక్టర్ ; x-ray  తీస్తె మీ యెముక ఒకటి విరిగి కనిపించింది.

పెషంట్; అయ్య బాబొయ్.........యెలా ఇప్పుడు?

డాక్టర్; పరవాలేదు......photo shop లొ అతికించేశాము.

పెషంట్; ఆ.....ఆ.......ఆ...........