Thursday, 25 April 2013

ఒక మంచి నాన్న

శైలబాల రచించిన నాన్న నావల్ గూర్చి నా సమీక్ష 

(శైలబాల బ్లాగ్ లింక్ ఇక్కడ )

ఒక తరం వారు ఇంకో తరాన్ని ఆశీర్వదిస్తూ ఇవ్వవలసిన బహుమతి. 

" నాన్న " నవల

'నాన్న''పుస్తకం చేతిలోకి తీసుకోగానే అక్షరాల సువాసన ,బహుశా ఆత్మీయత 
కలిపినందువలన ఏమో !!

కళ్ళు పుస్తక తలుపు మీటగానే చిన్నారి పాప నవ్వుతూ 
''తల్లి భూదేవి తండ్రి ఆకాశం 
మధ్య విరిసిన హరివిల్లులు బిడ్డలు'' అని చెపుతూ రండి మా నాన్నను 
పరిచయం చేస్తాను అని ప్రేమగా పిలుస్తూ ఉంటుంది.

ఇది ఒక  నాన్న ఆడ పిల్ల తండ్రిగా ఉప్పొంగిన ఆనందం,
అనుబంధాల ఘర్షణ లో అంతరంగం లో జరిగే మార్పులు 
ఒక మంచి సమాజ స్తాపన వైపు వారు నడిచే తీరు శైల బాల గారి కలం లో
అద్భుతంగా జాలు వారింది.

పుస్తకం లోకి వెళితే చంద్రశేఖరం వారి భార్య ,వారికి ముగ్గురు పిల్లలు .
చివరిదైన అమ్ము పెంపకం లో తన తోడు లో తాను అనుభవించిన ఆనందం గూర్చి 
చంద్ర శేఖర్ గారు మనతో పంచుకుంటారు.ఆయన ఒక మంచి నాన్న .....ఎంత అంటే ....

ఉయ్యాలలో పాప ''ఊహూ''అన్నా పాప ఆజ్ఞగా పాటించే అంత 

పాపకు అక్షరాభ్యాసం తో పాటు ఆమెకు నచ్చిన పేరు అడిగి ఆ రోజే పెట్టె అంత 

పాప ముగ్గు వేయమంది అని పాప కోసం గొబ్బెమ్మలు కూడా దొంగలించుకొని
 వచ్చే అంత 

చివరికి తన పాప లాగా అల్లుడు కూడా చాక్లెట్ తింటాడా తినడా 
అని పెళ్ళికి ముందే పరీక్షించే అంత .....

మంచి అమ్మ ,మంచి నాన్న ,మంచి అమ్ము,మంచి అల్లుడు ,మంచి తాతయ్య,మంచి నానమ్మ 
మరి కధ  ఏముంది?

అదే మరి తెలుసుకోవాల్సినది.
కూతురు  కడుపుతో ఉందని చూద్దాము అని వచ్చిన ఇంత మంచి నాన్నకి అల్లుడు గొంతు
బయటే వినపడుతుంది ''మీ నాన్న ప్రవర్తన నాకు నచ్చదు''అని,
చిన్నపోయిన గుండె తట్టుకోగలదా?
చంద్రశేఖరం ఆ విషయాన్ని తేలికగా వదలదు 
ఎందుకు తన ప్రవర్తన అల్లుడికి నచ్చదో తెలుసుకుంటాడు 
పశ్చాత్తాపం తో తన ప్రవర్తన సరిదిద్దుకోవడమే ఈ కధ .

కాదు బంధాలను  ఇంకో సారి తడిమి చూసుకోమని మనకు ఇచ్చే 
ఒక కోయిల కూత.కమ్మని మనసు పాడే రాగం.

మంచి వాక్యాలు బోల్డ్ చేయడం ,చివరి పేజ్ లో సీతా రాములు చిత్రం 
రచయిత్రి అభిరుచిని తెలియ చేయడమే కాక మనను  ఆత్మీయంగా పలకరిస్తాయి.

ఇంకా అమ్ము (పేరు గీతాంజలి) అమ్మా నాన్న ల సహాయంతో తన వ్యక్తిత్వాన్ని తీర్చిదిద్దు 
కోవడమే కాక తన చుట్టూ ఉండే వారిని చేరదీయడం మనిషిగా మన బాధ్యత ను గుర్తు చేస్తాయి.

మరీ ముఖ్యంగా వాళ్ళు ''బృందావనం''అనే సామాజిక కార్యక్రమాన్ని 
పరిచయం చేసేటపుడు అందరికి తమ అనుభవాలను చెప్పడం .....
ఒక్క క్షణం రచయిత్రి ఆత్మ అక్షరాలుగా  కనిపించి 
మన హృదయం తడి అవుతుంది.

కొని మంచి వాక్యాలు 

''భర్త దగ్గర భార్యకి ''నిశ్చింత''ఉండాలిరా ఆందోళన కాదు.....
కాని భర్తే ఒక సమస్యగా మారి ఆ పిల్ల ఆందోళన చెందకూడదు''

''చిరుగాలి ఆటలాడుతూ ధడెల్మని తలుపులు తోసుకొని వచ్చినంత 
స్వేచ్చగా ఇంట్లోకి రాగలిగేతేనే ......అది చక్కటి అనుబంధం అవుతుంది''

''నాన్నా  ఒక వ్యక్తి ని ఇష్టపడినపుడు,ప్రేమించినపుడు తర్వాతా
ఎన్ని ఇష్టం లేని కారణాలు బయటపడినా ఆ ఇష్టం  లో ఆ ప్రేమలో 
మార్పు రాకూడదు.ఆ ఇష్టం ,ప్రేమ ఇంకా పెరగాలట.
ఆప్పుడే ఆ ఇష్టం లేని కారణాలను మార్చుకొనే తాపత్రయం,
భరించే ఓర్పు పుట్టుకోస్తాయట.''

''నీ భార్య చెప్పేది పూర్తిగా విను ...
తనను పూర్తిగా గౌరవించు ....
తనను ఒక ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిగా చూడు 
సంపూర్ణంగా ప్రేమించు....''

మనసుని హత్తుకొనే మల్లెల సువాసన లా ఎన్ని మంచి వాక్యాల కూర్పు.

ప్రపంచీకరణ నేపధ్యం లో పరుగులే అవసరం,స్వార్ధమే ముఖ్యం అనుకునే ప్రపంచం లో
బంధాల విలువులు తెలిసిన వారు చదివి తప్పక దాచుకోవాల్సిన పుస్తకం.

ఒక తరం వారు ఇంకో తరాన్ని ఆశీర్వదిస్తూ ఇవ్వవలసిన బహుమతి.

''నాన్న''పుస్తకం శైల బాల జీవితం లో ఒక చక్కని జ్ఞాపకం.

తన్నీరు శశికళ 

Tuesday, 23 April 2013

జీవితం పులి నోట్లో .......

last but not least ......a small sharing on ''life of pi''

''అమ్మా ....నీకు రెండు గంటలు టైం ఖాళీ ఉందా?'' రెండు రోజుల నుండి 
తన ల్యాపీ పట్టుకొని నా వెనుకే తిరుగుతుంది పాప.
మా పిల్లలకి ఏదైనా చూసినా,తెలుసుకున్నా నాతో పంచుకోవడం 
భలే ఇష్టం.ఇంటికి రాగానే వాళ్ళ నాన్న గారు నాకు చెప్పండి అని 
బ్రతిమిలాడినా చెప్పకుండా  నా కోసం వెతుకుతూ ఉంటారు.
ఇదంతా ఒక ఎత్తు వాళ్ళు చూపించినవి చూస్తూ ఉంటె మధ్యలో ''నచ్చిందా"
అని చెవిలో రొద.....వాళ్ళు అనుకున్నది నా కళ్ళలో ,నవ్వులో కనిపించాలి ...
అప్పుడు నచ్చిల్లా ....నీకు నచ్చిల్లా అని చిన్న పిల్లల లాగా సంబరపడిపోతారు.
''సరే చూపించు ''అన్నాను.
''అమ్మా ఇది లైఫ్ ఆఫ్ పై ......సినిమా''చెప్పింది.
''ఏమిటి ఇంగ్లీష్ సినిమానా?నాకేమి అర్ధం అవుతుంది.''
''అబ్బ అసలు డైలాగ్స్ తో పని లేదమ్మా ,నేను చెపుతాను చూడు ''
సినిమా మొదలు.


కధ లోకి వెళితే ''పికాసా పటేల్''అనే పదిహేనేళ్ళ బాబు ,తనను అందరు 
పై అని ఏడిపిస్తూ ఉంటారు.అతని అన్న రవి,అమ్మ ,నాన్న అందరితో కలిసి 
పాండిచ్చేరి లో జీవిస్తూ ఉంటాడు.వాళ్ళ నాన్నకు అక్కడ జూ ఉంది.
అందరి పిల్లల లాగే రాత్రి అమ్మ వళ్ళో వెచ్చగా పడుకొని ''కృష్ణుని కధలు''
దేవుని కధలు చెప్పించుకుంటూ పెరుగుతాడు.కాని వాళ్ళ నాన్న వాస్తవం 
లో బ్రతకమని చెపుతూ ఉంటాడు.
ఎందుకో 'ఫై' కి వాళ్ళల జూ లో ఉండే పులి అంటే చాలా ఇష్టం.దానికి ఒక సారి 
మాంసం చేతిలోకి తీసుకొని చేయి బోనులో ఉంచి తినిపించబోతాడు.
సమయానికి వాళ్ళ నాన్న వచ్చి అరుస్తాడు.కాని పులి కళ్ళలో ఆత్మ కనిపించింది 
....నన్నేమి చేయదు అని చెపుతాడు.వాళ్ళ నాన్నపులి , మేక ను ఎలా తింటుందో చూపిస్తాడు.
బాబోయ్ ఎలా తింటుందో అని భయపడ్డాను.కాని చూపించలేదు.నాకు సినిమా 
చూడటం లో ఇబ్బంది లేకుండా పాప చపాతీలు కూడా చేసి తెచ్చి తింటూ చూడు 
అని చెప్పింది.అమ్మాయిలను కంటే సుఖమే సుమా.

వాళ్ళు జంతువులు  అన్నీ తీసుకొని సముద్రం లో ఓడ పై కెనడా బయలుదేరుతారు.
దారిలో పశ్చిమ సముద్రం లో తుఫాన్ వచ్చి ఓడ మునిగి పోతుంది.ఆ బాబు లైఫ్ బోట్ 
లో చేరుతాడు.అమ్మా ,నాన్న ,రవి అందరు చనిపోతారు.కాని కధ ఇక్కడే ప్రారంభం.

బోట్ లో అతనితో పాటు జీబ్రా,కోతి చేరుతాయి.ఉన్నట్లుంది హైనా వచ్చి వాటిని చంపేస్తుంది.
బాబు అదిగో ఆ బోట్ లో తెల్ల షీట్ మీద  ఉంటాడు.దానిని జంతువులూ ఎక్క లేవు 
కాబట్టి పాపం బ్రతికిపోతాడు.చూస్తూ ఉన్నాను.''అమ్మ బయపడ వాకు ,ఇప్పుడు పులి 
వచ్చి దాన్ని తినేస్తుంది''....అంతే ధబీమని పులి బోట్ లో క్లాత్ కింద నుండి వచ్చి 
తినేస్తుంది.ఉలిక్కి పడ్డాను.ఇక అప్పటి నుండి పులి లోపలి వెళితే బాబు బోట్ లోకి 
వస్తాడు.బోట్  చివరి నుండి క్లాత్ తీసి ఫుడ్ తీసుకొని వెనుక చిన్న తెప్ప చేసుకొని 
దానిలో ఉంటూ ,దానిలో ఇన్స్త్రక్షన్స్ బుక్ ప్రకారం వాన నీళ్ళు పట్టుకొని .......
బోట్లో కెళితే పులి భయం,కింద షార్క్ ల భయం .........పాపం తిండి లేదు,
కంటి నిండా నిద్ర లేదు .....అయ్యో అనిపించింది.


సరే మనం అయితే బిస్కెట్స్ తింటాము.పులి తినలేదు కదా ....పోనీలే 
చచ్చి పోతుంది అనుకున్నాను.కాని ఆ బాబుకి మొదటి నుండి అది అంటే 
ఇష్టం కదా .....దానిని బ్రతికించడం కోసం ఒక చేపను పట్టి ముక్కలు చేస్తాడు.
మళ్ళా అయ్యో జీవ హింస చేసాను అని ఏడుస్తాడు.నిజంగా మన జీవితం లో కూడా 
ఎందుకో మనం తెలీకుండా గుడ్డిగా నమ్మి చెడ్డ వాళ్లకి సాయం చేస్తుంటాము.
ఎందుకు అభిమానం అంటే చెప్పలేము.అలా మాంసం వేసేటపుడు విజిల్ 
ఊదుతుంటాడు.అలాగా వాడు విజిల్ ఊదితే అది బయటకు రావడం నేర్చుకుంటుంది.

మధ్యలో ఒక దీవి మీదకు చేరుకుంటారు కాని అది మనుషులు ఉండేది కాదు.
దాని లో ఉడుతలు లాగా భలే ఉన్నాయి.''ఐస్ ఏజ్ ''సినిమాలో కూడా వీటి డాన్స్ 
నాకు భలే నచ్చింది.ఇంకా దీవిలో రాత్రి పూట వెలిగే పూలు పూస్తూ ఉంటాయి.
ఇక్కడ ,తిమింగలం నీళ్ళ పైకి ఎగిరే దగ్గర త్రీ డీ ఉంటె బాగుండును అనిపించింది.

అలాగా కొద్ది రోజులకు పులి బలహీన పడి వాడికి మచ్చిక అవుతుంది.
ఎంత అంటే దాని తల వళ్ళో పెట్టుకునే అంత ......




చివరికి వాళ్ళు ఒక దీవికి చేరుకుంటారు.చిత్రం దీవి లోకి దిగగానే పులి ఆ బాబు 
వైపు కూడా చూడకుండా అడవి లోకి వెళుతుంది.ఒక్క సారి అయినా తన మీద 
ప్రేమతో తిరిగి చూస్తుంది ఏమో ......అని చూస్తూ ఉంటాడు .......కాని ఆ బాబు 
నమ్మకం తో దానికి పని లేదు.తిరిగి చూడకుండా వెళిపోతుంది .
తరువాత అతనిని కాపాడిన వాళ్లకి పులి గూర్చి చెప్పినా నమ్మరు.వేరే కధ 
చెప్పి అక్కడే ఉండి  పోతాడు.
సినిమా మొత్తం ఫ్లాష్ బాక్ కాబట్టి మనం కధలో సీరియస్ గా లీనం అయితే 
అక్కడ బ్రేక్ అయిపోతుంది.కాని ఎందుకో అలాగ తీసారు.సినిమా బాగుంది.

 ఆ పులి చంపాలి అనుకుంటుంది.చంపలేదు.వాడు చిక్కడు.
కాని దాని పై జాలి.ఇదంతా చూస్తే నాకెందుకో సాదారణ పౌరుడు ,ప్రభుత్వం 
గుర్తుకు వచ్చాయి.సగటు మనిషి ప్రభుత్వం పెంచే ధర లు మధ్య దానిని 
చంపలేడు.తానూ బ్రతకలేదు.క్షణం క్షణం బ్రతుకు భయం.సంపాదించేది 
నలుగురు ఉండే ఇంట్లో ఏ మూలకి ......ఈ పెరిగే ధరల్లో .

Wednesday, 10 April 2013

జన్మలు ఉన్నాయా?

''న్యూటన్ ఇలా రా "
మెడిసెన్ కోచింగ్ కోసం చేరిన అక్క ,ఫ్రెండ్స్ అందరు ఉలిక్కి పడి  చూసారు.
ఒక వేళ  ఈయన ఫిజిక్స్ లెక్చరర్ అయితే మాత్రం ఇలాంటి పేరు
పెట్టుకుంటారా?
తరువాత ఈ విషయాన్ని అక్క నాకు ఆశ్చర్యంగా చెప్పింది.
ఆయన విద్యానగర్ కాలేజ్ లోనే పని చేసేవారు కాని ,నేను ఆ కాలేజ్ లో
ఇంటర్ చదివేసరికే వాళ్ళు నెల్లూర్ వెళ్లి పోయారు ''కోరా కోచింగ్ ''సెంటర్
పెట్టుకొని.అప్పట్లో అది చాలా ఫేమస్.తరువాత దానిని రత్నం లో కలిపేసారు.



మళ్ళా ఆ న్యూటన్ అనే పేరు మెడిటేషన్ లోకి వచ్చిన తరువాత విన్నాను.
ఏదో పిరమిడ్ ఓపనింగ్ కి వచ్చారు అని.ఎప్పుడూ చూడ లేదు.
కాని జీవితం లో ఆ పేరు వింటూనే ఉన్నాను.వాళ్ళ కౌన్సలింగ్ గూర్చి
చెపుతూనే ఉంటారు కొంత మంది.
ఇదిగో ....ఈ రోజు వాళ్ళ మధ్య అనుభంధం గూర్చి ''సాక్షి ఫ్యామిలీ''లో
చదివి ,వాళ్ళను చూసి నిజంగా థ్రిల్ అయ్యాను.
ఎంత చక్కగా చెపుతునారో భార్యా భర్తల భంధం గూర్చి .....
నిజమే మన పార్టనర్ ని చూస్తె వీళ్ళను వదిలి ఉండాలేము ఏమో  అనిపిస్తూ ఉంటుంది,
అది కాని జన్మ జన్మ ల బంధం అయితే .....

(న్యూటన్ శ్రీ లక్ష్మి గార్ల ఇంటర్వ్యు లింక్ ఇక్కడ )


Friday, 8 March 2013

''రెప్పల వంతెన''కవితా సంకలనం సమీక్ష

కవి ''కెక్యుబ్ వర్మ గారి '' ''రెప్పల వంతెన''
కవితా సంకలనం పై నా సమీక్ష ఈ రోజు
పుస్తకం .నెట్ లో......
''కినిగే'' లో ఈ కాపీ కూడా దొరుకుతుంది

(రెప్పల వంతెన సమీక్ష పుస్తకం.నెట్ లో లింక్ ఇక్కడ )


వ్యాసకర్త: శశికళ వాయుగుండ్ల
*******
కళ్ళు తెరిస్తే లౌకికం ….కళ్ళు మూస్తే కనిపించేది అలౌకికం…మరి రెండింటి మధ్య వంతెన మన కనురెప్పలు. లౌకిక, అలౌకిక భావనా ప్రపంచాల మధ్య అక్షరాలకు
భావాలు అద్ది కూర్చిన వంతెన ఈ ”రెప్పల వంతెన” కవితా సంకలనం. కను రెప్పల వంతెన కింద…..ఉబికే కన్నీళ్ళను ఉగ్గ బట్టుకొని నెత్తురు చిమ్మిన ఎదను ప్రమిదను చేసి ఇలా మిగిలా….ఒక్కో అక్షరం వెనుక దాగిన ఆర్తి మనను ఎంతో సేపు గాడ సుషుప్తిలోనికి తీసుకు వెళ్లి ఒంటరిని చేస్తుంది.
కవిగానే కాక ఇక్కడ ”కెక్యూబ్ వర్మ”గారు (k.k.kumaara varma) మట్టి తనాన్ని,మనిషి తనాన్ని హత్తుకొని వేదనాభరిత రేఖల మధ్య విశ్రమించని మునిలా గోచరిస్తాడు.
”విధ్వంసం ఆవలి వైపు”లో// ఇపుడు నేను కవిత్వం రాయలేక పోతున్నాను…// అంటూ గుండెలపై టన్నుల కొద్దీ ఆలోచనల మనలోకి మోసుకోస్తారు.
”//మనసులోని వ్యాకులతను పారదోలి
వెలుగును నింపే వాక్యం కోసం ….
ఎద నిండా నిబ్బరం నింపే స్నేహితుని లాంటి వాక్యం కోసం //
ఇలాంటి వాక్యం కోసం ఎదురుచూసే వాళ్ళ నిరీక్షణ ఫలించేలా ఉంటుంది అక్షరాల గమనం.వాక్యాల కూర్పు.
నాన్న ను కోల్పోయిన శూన్యమే తన అక్షరాలలో ప్రతిఫలించే వేదన అని ముందుమాటలో వ్రాసి ఉన్నారు. ఇంకా తన తండ్రి ధారపోసిన తపోఫలితమే ఈ అక్షర ప్రవాహం అని వ్రాసిఉన్నారు.
”ఎప్పుడైనా నిన్ను నీవు వడిసెల రాయిని చేసి విసిరి చూసావా? అంటూ ఎప్పుడైనా నిన్ను నీవు డప్పుపై చర్మంగా మార్చి నకజనకరి నం దరువై చూసావా?అంటూ తన విరసం నేపధ్యాన్ని మన ముందు పరిచి రోషాన్నిరగిలిస్తారు? శ్రీకాకుళం జిల్లా విరసం కన్వీనర్ గా బాధ్యతలతో ముందుకు వెళుతున్నపుడు తనకు ఆత్మీయతను పంచి ముందుకు నడిపిన
మిత్రులను కోల్పోయిన వ్యధ అక్షరాలలో అంతర్లీనంగా తొంగి చూస్తుంది.
వస్తు వైవిధ్యం ఇంకా ఉంటె బాగుంటుందేమో అనిపించినా కొన్ని వాక్య నిర్మాణాలు మళ్ళీ మళ్ళీ కనిపించినా…. భావాల లోతు, కవితా ప్రవాహపు వడి మనను చాలా సేపు
నిశ్శబ్దపు దారుల వెంట నడిపిస్తాయి. అప్సర్ గారి మాటల్లో”అటూ ఇటూ ఊపిరాడనివ్వని రెండు పరస్పర భిన్నమైన పరిస్టితుల మధ్య వంతెన కట్టుకొని దాని మీద సహనంగా,నిబ్బరంగా నిలబడి కాలం తో కరచాలనం చేసే స్నేహపూరితమైన దృష్టి వర్మ సొంతం” వర్ధమాన కవులకు,సాహిత్య ప్రియులు సొంతం చేసుకోగల మంచి పుస్తకం.
వెల:80/-
ప్రతులకు :k.k.kumara varma
H.No.11-3-11,near K.P.M.High school
parvathipuram-535501
Vizianagaram dist
ph:9493436277
books available at WWW.kinige.com

Thursday, 7 March 2013

మహిళ....ఆకాశం లోనే కాదు ఇలలో కూడా సగమే

నాకు ఎప్పుడూ ఈ రోజు గుర్తుకు వచ్చే ఒకే పేరు 
''ఝాన్సి లక్ష్మి బాయి'' ........ఇంత  కన్నా మహిళలో 
ఒక సమాజం ఏమి ఆశించగలదు.

చురకత్తి లాంటి చూపు,భార్యగానే కాక మంత్రి గా కూడా 
రాజ్య పాలనా నిర్ణయాధికారం,అందర్ని ఓదార్చి నీడన చేర్చుకొనే 
ప్రేమ,ఏ రోజు స్వార్ధం వైపు అడుగేయ్యని భారతీయత....అన్నిటికి మించి 
మగవాళ్ళు కూడా  ఎదిరించి నిలవడానికి భయపడే బ్రిటీష్ వారి ముందు 
కత్తి  దూసి ముందుండి ....ఇది మా రాజ్యం అని వేసిన పోలి కేక....
స్వాతంత్ర సంగ్రామానికే శంఖ ద్వనిలాగా....
అదిగో ఆ తెగువ కావాలి,ఆ నిస్వార్ధత కావాలి,ఎవరిని అడుక్కోకుండా 
ఇవి మావి అని సాధికారంగా గర్జించగల గొంతు కావాలి.

ఎలా ఉండగలరు వీళ్ళు తమకు కుటుంభం కూడా సమాజం తరువాతే అని,
ఎలా ప్రశించగలరు వీళ్ళు నువ్వు చేసేది తప్పు అని లోకాన్నేలే వాళ్ళను అయినా,
ఎలా పోరాడగలరు వీళ్ళు తమ చివరి ఊపిరి దాకా......
ఎక్కడ నుండి వస్తుంది వీళ్ళకి ఆ శక్తి?నిస్వార్ధంగా ఉండటంవలననా,
పూల సున్నితత్వం వలననా?సమాజం కూడా మనలాంటి మనుషులే 
అనే ప్రేమ వలననా ?
అన్నేళ్లు గృహ నిర్భంధం లో ఉంచినా ఒంటరిగానే ఎదుర్కొని 
మాకు ప్రజాస్వామ్యం కావాలి అని నినదించిన ''అంగసాసూచీ''

తనిఖీల పేరుతొ మా శరీరాలను తడిమే అధికారం లేదు అని 
మహిళల కోసం అన్న పానీయాలు మానేసిన ''ఇరోమ్షర్మిలా ''
పన్నెండేళ్ళ క్రితం ఏ గొంతుతో స్తిరంగా చెప్పిందో అదే గొంతుతో 
ఈ రోజు కూడా కోర్ట్ కి చెప్పింది ''నేను ఆత్మహత్య చేసుకునేంత 
పిరికిదాన్ని కాదు.చట్టాలు మమ్మల్ని గౌరవించేలా మారితే 
నేను నోటి ద్వారా ఆహారం తీసుకుంటాను''అని.....పెళ్లి లేదు,
సుఖం లేదు,చివరికి అన్నం లేదు......ట్యూబ్ గుండా వెళ్ళేది ఆహారం 
.........ఏమి చచిపోతే కాని ఈ దేశం లో సానుభూతి రాదా?
ఒక ఎర్ర బొట్టు ముఖపుస్తకం లో తనకు సప్పోర్ట్ గా 
ఎందుకు పెట్టలేకపోయాము?

నా బ్లాగ్ తరుపున వీళ్ళ ఇద్దరినీ తలుచుకుంటూ 
శిరసు వంచి అభివందనం చేస్తున్నాను.

నా బుజ్జి ప్రపంచం లో నేను గమనించే ఇంకో వ్యక్తీ ''వై.ఎస్.భారతి''
గారు.రాజకీయాలు నాకు తెలీవు.కాని భర్త దూరంగా ఉన్నప్పుడు 
పిల్లలను సముదాయించడం మన గుండె పచ్చిపుండు లాగా 
 ఉన్నప్పుడు నాన్న గూర్చి ఆరా తీసే పిల్లల మాటలు 
ములుకులై పొడవడం ఎంత బాధాకరమో నాకు తెలుసు.

ఇక అత్తగారి వైపు వాళ్ళని చూసుకోవడం,కుటుంభానికి 
మచ్చ రాకుండా చూసుకోవడం,ఆర్ధిక వ్యవహారాలూ .....
నిజం ఇవన్నీ ఒక పరిపూర్ణ మహిళ
మాత్రమె చెయ్యగలదు.చాలా మంది పారిశ్రామిక వేత్తలు 
చేసి చూపించారు కూడా.కాని రాత్రి అయ్యేసరికి 
మన పక్కన ఖాళీ లేకుండా స్ఫూర్తి తో నింపి 
ముందుకు నడిపే భర్త ఉంటె ఆ ధైర్యం వేరు.
ఆ ఖాళీ ,ఆ స్పర్శ ఇచ్చే ధైర్యం ఒకరితో చెప్పుకోగలిగినది కాదు.

రెప్పల చాటున కన్నీళ్లు దిగమింగుకొని అందరి ముందు 
ధైర్యం వహించడం సామాన్యం కాదు.
గమనిస్తున్నాను.ఇంతకు  ముందు కంటే సర్క్యులేషన్ 
పెరిగింది,ఫీచర్స్ చక్కగా ఉంటున్నాయి.
ఒకే మూసలో వెళ్లడం లేదు.
చక్కగా చేసే ఉద్యోగులు ఉంటె అదేమీ పెద్ద విషయం అనుకోవచ్చు.
కాని ఎంత మంచి ఉద్యోగులు ఉన్నా నేర్పుతో,ఓర్పుతో అందరిని 
ఒక తాటి మీదకి  తెచ్చే నైపుణ్యం లేకుంటే ఏ బండి ముందుకు కదలదు.
తను ఇంతే చక్కగా జీవితాన్ని నడుపుకుంటూ అందరికి ఆదర్శం 
కావాలి అని ఆశిస్తునాను.

శత్రువు భార్య అయినా ''సోదరా''అని పిలిస్తే పసుపు కుంకుమలతో 
గౌరవించే సంస్కృతీ మనది.
అటువంటి పసుపు కుంకుమ లు నా బ్లాగ్ తరుపున వీరి అందరికి 
కానుకగా ఇస్తున్నాను.

Saturday, 2 March 2013

ఎవరిది ఎదవ జాతి?

హ్మ్.... ఏమి చేద్దాము రెండో తేదికి నాలుగో తేదికి మధ్య మూడో తేది 
ఇరుక్కుని పోయింది . అది మామూలే కదా...... నిజమే కాని 
రెండో తేది మాథ్స్ టెన్త్ ప్రీఫైనల్,నాలుగో తేది రెండో పేపర్ ,అంటే 
మూడో తేది మొత్తం ఉదయం ఆరు నుండి రాత్రి పది వరకు స్టడీ డ్యూటీ 
లో ఉండాలి,...... అయితే ఏమి చేద్దాము ,భాద్యతలలో ఇలాంటి చేదు  రుచి
నాకు తప్పదు ..... కాని అవతల ఇంకో వ్యక్తీ చతుర్విధ పురుషార్ధములలో 
నన్ను వీడను అని  ఈ రోజున ఇరవై ఒక్కేళ్ళ క్రితం ప్రమాణం చేసి ఉన్దవచ్చు.... 
అందుకని ఈ చేదు  తనను కూడా ఎలా రుచి చూడమని చెపుదాము?

సంతోషాన్ని కాఫీ గా ఇస్తాము అని వాళ్ళు తెచ్చుకున్న కప్పు లో 
బోలెడు ఏకాంతాన్ని వంపేసి మనం ఆల్జీబ్రా,రేఖా గణితం వల్లే వేసుకుంటూ 
ఉంటె ఏమి బాగుంటుంది?సరే తప్పదు అనుకోని గమ్ముగా అయిపొయాను. 
చిత్రమ్...... 

ఆపద అని తెలిస్తే సహాయం చేసేది మిత్రుడు 
ఆకలి అని తెలుసుకొని అన్నం పెట్టేది అమ్మ..... 
అసలు మనం తలుచుకోకుండానే మనకు కావలసినవి అమర్చిపెట్టేది 
దెవుడు ...... 
ఏమి జరిగిందో తెలీదు.... రెండు లెక్కల పరీక్షలు మాత్రమె తొమ్మిది,పడకుండుకు 
వాయిదా పడి పొయినాయి.  
ఈ రోజు నా నానీల బుక్ పూర్తీ అయితే నా అక్షరానికి స్ఫూర్తి నిచ్చిన 
ఈయనకు ఇద్దాము అనుకుంటే పూర్తీ కాలేదు :(
నా ''స్వర్ణముఖీ సవ్వడులు ''సంకలనం నుండి ఈయనకు అంకితం 
ఇచ్చిన నానీ ....... 
''ఆనాడు వేసినవి 
ఏడు అడుగులే 
జీవితంతో గుణిస్తే 
లక్షల అడుగులు ..... 

(yevaridi yedava jaathi?malikalo kadha link


Friday, 1 March 2013

కనపడని అంకాలు

ఇది డిసంబర్ కౌముది ఈ పత్రిక లో నా రచన. 
''కనపడని అంకాలు''

kadhaku link ikkada )